Κριτική

Babadook: Οι Σελίδες του Τρόμου

Από -

Μην μπορώντας να ξεπεράσει το θάνατο του συζύγου της, αλλά και να πειθαρχήσει τον εξάχρονο γιο της Σάμιουελ, η Αμίλια διαπιστώνει πως ο απειλητικός ήρωας ενός παράξενου βιβλίου μπορεί να είναι το τέρας που κυνηγά τον Σάμιουελ στα όνειρά του. Υποβλητικό, βαθιά τρομακτικό θρίλερ που λειτουργεί αποτελεσματικά τόσο ως ψυχολογικό δράμα όσο και ως πολυδιάστατη αλληγορία για τους μηχανισμούς του φόβου.

Οι μνήμες από το ατύχημα στο οποίο η έγκυος Αμίλια έχασε τον άντρα της πριν από έξι χρόνια τη στοιχειώνουν ακόμη. Την ίδια ώρα το παραμύθι με τον κακό λύκο τρομάζει τον εξάχρονο γιο της Σάμιουελ. Ενήλικος και ανήλικος κόσμος καλούνται να αντιμετωπίσουν από κοινού μια de facto απειλητική πραγματικότητα, όπως μας ξεκαθαρίζει σε ελάχιστα λεπτά η πρωτο­εμφανιζόμενη Τζένιφερ Κεντ, αρχίζοντας κατόπιν να στήνει το αλλόκοτο σκηνικό ενός οικογενειακού δραματικού θρίλερ.

Αλλόκοτο μα και συνάμα τόσο γνώριμο, καθώς αφορά μια μισοφωτισμένη­ μονοκατοικία, μια δυσλειτουργική­ οικογένεια και πολλούς παιδικούς­ εφιάλτες οι οποίοι κάνουν τον υπερκινητικό Σάμιουελ να μιλάει­ ­διαρκώς για τρομακτικά πλάσματα­ και θανάτους, να κουβαλά στο σχολείο αυτοσχέδια όπλα προστασίας και να γίνεται εμμονοληπτικός, βίαιος και αναπόφευκτα ανεπιθύμητος απ’ όλους. Ακόμη και η μητέρα του δυσκολεύεται να διαχειριστεί την ιδιαιτερότητά του, η οποία ξεπερνά τα όρια όταν η Αμίλια του διαβάζει το παραμύθι του Μπάμπαντουκ, ενός μπαμπούλα που άπαξ και τον καλέσεις δεν μπορείς μετά να τον ξεφορτωθείς μέχρι να πεθάνεις. Πεπεισμένος πως ο Μπάμπαντουκ είναι αληθινός, ο Σάμιουελ βγαίνει εκτός ελέγχου, ενώ η Αμίλια διαπιστώνει πως όχι μόνο δεν μπορεί να ξεφορτωθεί το ένοχο βιβλίο, αλλά μια αόρατη παρουσία απειλεί εκείνη και τον γιο της.

Ξεκινώντας από την προ δεκαετίας­ μικρού μήκους της «Monster», η Αυστραλή πρώην ηθοποιός Τζένιφερ Κεντ πιάνεται από ένα από τα γνωστότερα μοτίβα των ταινιών τρόμου, κάνοντάς μας σαφείς τις ψυχαναλυτικές αναγωγές. Ο Μπάμπαντουκ δεν είναι παρά η «αντανάκλαση» μιας τραυματικής απώλειας η οποία μετατρέπεται σε οδυνηρό φόβο της μητρότητας. Το σινεμά των Ζακ Τουρνέρ («Οι Άνθρωποι Γάτες») και Ρομάν Πολάνσκι (από την «Αποστροφή» μέχρι το «Μωρό της Ρόζμαρι») είναι η πρώτη και βασική αναφορά της σκηνοθέτιδας, η οποία εκμεταλλεύεται­ τις έντονες φωτοσκιάσεις και τις υποβλητικές γωνίες λήψης για μια εξπρεσιονιστική ατμόσφαιρα που δίνει «υλική υπόσταση» στην αιωρούμενη απειλή. Εγκατεστημένη εξαρχής, αυτή διογκώνεται σταδιακά με δεξιοτεχνικό τρόπο, ενώ παράλληλα ένα συγκινητικό οικογενειακό δράμα εξελίσσεται.

Τόσο όμως η προσπάθεια του Σάμιουελ­ να επικοινωνήσει με τη μητέρα του όσο και ο δικός της αγώνας να αφήσει πίσω το παρελθόν, αντί να τους απομακρύνουν από τον εφιάλτη, τους τραβούν ακόμη βαθύτερα μέσα του. Η κορύφωση/τελική αναμέτρηση έρχεται με ένα μάλλον προβλέψιμο τρόπο, αλλά το φινάλε είναι μια πραγματική ψυχαναλυτική έκπληξη, η οποία αποκαθιστά την αληθινή σχέση του τραυματισμένου ενήλικου (αλλά και του όχι τόσο αθώου πλέον παιδιού) με την απώλεια και το φόβο, σχολιάζοντας ταυτόχρονα τους μηχανισμούς του θεάματος οι οποίοι τρέφονται από την αταβιστική ανάγκη του θεατή να τρομάξει βαθιά... εκ του ασφαλούς.

Αυστραλία. 2014. Διάρκεια: 93΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.