Με μια ξεχωριστή ενότητα επτά ταινιών το επετειακό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (2-11/3) τιμά το 1968, τη χρονιά-σταθμό κατά την οποία ο κόσμος έγινε μάρτυρας ριζοσπαστικών αλλαγών και πολιτικών αναταράξεων.
Στο αφιέρωμα με τίτλο «Το '68 πέρα από το '68» περιλαμβάνονται επτά σπουδαία ντοκιμαντέρ με ημερομηνία παραγωγής από το 1968 έως το 2017, τα οποία απεικονίζουν τις κοινωνικές τριβές που συνέβαιναν στην Κεντρική Ευρώπη και τις Η.Π.Α., όπως και τις ιδέες που τις κινητοποιούσαν με στόχο να αλλάξει με κάποιον τρόπο ο κόσμος.
Αυτές είναι οι ταινίες του αφιερώματος:
Στο Έντονο Παρόν (Ζοάο Μορέιρα Σάλες, 2017)
Ο αδελφός του Βάλτερ Σάλες χρησιμοποιεί σπάνιο αρχειακό υλικό από την εξέγερση στο Παρίσι και την Άνοιξη της Πράγας παρεμβάλλοντας βιντεοσκοπημένο υλικό που τράβηξε η μητέρα του στην Κίνα το 1966 ώστε με τη χρήση παράλληλης αφήγησης να μας δώσει ένα ιδιοφυές δοκίμιο που αναλύει τις αιτίες και την εξέλιξη των εξεγέρσεων, ασκώντας κριτική σε όλες τις πλευρές.
Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε (Ρισάρ Ντιντό, 2003)
Στις 2 Οκτωβρίου 1968 γράφεται μια μαύρη σελίδα της μεξικανικής ιστορίας. Οι φοιτητές συγκεντρώνονται στην πρωτεύουσα και απαιτούν δημοκρατία. Η κυβέρνηση απαντά με πρωτοφανή σκληρότητα, βασανιστήρια και σφαίρες. Απολογισμός, περίπου 300 νεκροί. Μια σχεδόν άγνωστη εξέγερση, με το νήμα της να φτάνει μέχρι σήμερα, καθώς ένας από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων που δεν θέλησε να σιωπήσει βρέθηκε δολοφονημένος λίγο πριν γυριστεί αυτό το ντοκιμαντέρ.
1968 - Η ελπίδα (Βίκτορ Πολέσνι, 2008)
Αποκλειστικά μέσα από αρχειακό υλικό, το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της Άνοιξης της Πράγας και της σοβιετικής επέμβασης στην Τσεχοσλοβακία, παρασκήνια από συνεδριάσεις κομμάτων και μυστικές πολιτικές συμφωνίες, με επίκεντρο την τσέχικη φιλελευθεροποίηση του 1968, και την εμβληματική μορφή της, τον πολιτικό Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ.
Σύγχυση (Έβαλντ Σορμ, 1969)
Ένα καθηλωτικό, ποιητικής φύσης ντοκουμέντο για τη Σοβιετική επέμβαση που συνέτριψε την Άνοιξη της Πράγας τον Αύγουστο του 1968, μέσα από εικόνες παράνομα τραβηγμένες που ήρθαν για πρώτη φορά στο φως το 1990, μετά την πρώτη του Κομμουνιστικού καθεστώτος.
Ταραγμένος Ιούνιος (Ζέλιμιρ Ζίλνικ, 1969)
Μια σπαρακτική μικρού μήκους ταινία που μας επιστρέφει στον Ιούνιο του 1968 στο Βελιγράδι και αποκαλύπτει στιγμές από τις φοιτητικές διαδηλώσεις που βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους. Η πολιτικοποιημένη ματιά του σπουδαίου σέρβου κινηματογραφιστή Ζέλιμιρ Ζίλνικ μεταφέρει τον παλμό των γεγονότων που συντάραξαν την πόλη.
Αμερικανική επανάσταση 2 (Χάουαρντ Αλκ, 1969)
Μετά το επεισοδιακό συνέδριο των Δημοκρατικών στο Σικάγο το 1968, οι Μαύροι Πάνθηρες συμμαχούν με μια ομάδα νεαρών λευκών ριζοσπαστών διεκδικώντας από κοινού ελευθερία και δικαιοσύνη. Το ντοκιμαντέρ καταγράφει το χρονικό του κοινού τους αγώνα.
Καλοκαίρι στη Ναρίτα (Σινσούκε Ογκάουα, 1968)
Οι κάτοικοι ενός χωριού της Ιαπωνίας ενώνουν τις δυνάμεις τους με εξεγερμένους φοιτητές και αντιστέκονται με πυγμή στην κατασκευή ενός αεροδρομίου στην περιοχή τους. Ο κορυφαίος του ιαπωνικού ντοκιμαντέρ Σινσούκε Ογκάουα αποτυπώνει τη φορτισμένη σύγκρουση.
