Ο The Boy, κατά κόσμον Αλέξανδρος Βούλγαρης, υπογράφει το «Νήμα» την τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του που διαπερνά ετερόκλητα κινηματογραφικά είδη για να αφηγηθεί με ένα μοναδικό σκηνοθετικό ύφος την ιστορία μίας μητέρας αντιμέτωπης με το παρελθόν της. Του ζητήσαμε να επιλέξει και να μας μιλήσει για τις ταινίες που τον επηρέασαν σημαντικά στη δημιουργία της ταινίας, έτσι δίνουμε το λόγο σε εκείνον:
«Όταν κάνω μια ταινία συνήθως νιώθω τις εκλεκτικές της συγγένειες και προσπαθώ μέσα από τα φιλμ των άλλων να προσδιορίσω τι είναι αυτό που θέλω να κάνω εγώ και τι θα πρέπει να αποφύγω. Τώρα που το «Νήμα» είναι έτοιμο να παιχτεί στις αίθουσες ξεχωρίζω τα παρακάτω φιλμ ως φωτεινές υπενθυμίσεις.»
«On the Silver Globe» (1988) - Αντρέι Ζουλάφσκι
Ένα πολωνέζικο έπος που γυρίστηκε το 1976 αλλά ολοκληρώθηκε το 1988. Για μένα ήταν η αρχή για ένα μεγάλο ψάξιμο στο σινεμά επιστημονικής φαντασίας που έγινε στις πρώην κομμουνιστικές χώρες και με οδήγησε και σε άλλα αριστουργήματα όπως το «Dead man's Letters» του Κονσταντίν Λοπουσάνσκι.
«Angst» (1983) - Γκέραλντ Καργκλ
Αυτό το αυστριακό θρίλερ με την οριακή συμμετοχή του Ζμπίνιεβ Ριμπκζίνσκι σε σενάριο, φωτογραφία και μοντάζ, ενώνει τον Γκασπάρ Νοέ με τον Μίκαελ Χάνεκε και προτείνει έναν ρηξικέλευθο τρόπο κινηματογράφησης. Ταινία που δυστυχώς λόγω της ανελέητης βίας της δεν θα αποκτήσει ποτέ τη θέση που της αξίζει στην ιστορία του κινηματογράφου.
«Videodrome» (1983) - Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ
Ο Κρόνενμπεργκ πολύ θαρραλέα χωρίζει την ταινία του σε ένα πρώτο μέρος που ακολουθεί ένα νήμα πλοκής και σε ένα δεύτερο μέρος που ακολουθεί το εγκεφαλικό νήμα του ήρωα. Η ταινία οδηγείται σε ένα απόλυτο παραλήρημα που έγινε δεκτό μόνο από θεατές που ήταν διατεθειμένοι να αφεθούν στα χέρια του Κρόνενμπεργκ και σε ένα δεύτερο επίπεδο στα χέρια του «Videodrome».
«Trouble in Mind» (1985) - Άλαν Ράντολφ
Ένας σκηνοθέτης που λατρεύω για τον λόγο ότι δεν μπορώ να τον αποκωδικοποιήσω και για το ότι του αρέσει πολύ να προκαλεί άβολα συναισθήματα στον θεατή. Ποτέ δεν ξέρεις τι πρέπει να νιώσεις στις ταινίες του Ράντολφ. Το «Trouble in Mind» είναι ίσως η καλύτερη ταινία του.
Fiona (1998) / Sue (1997) / Bridget (2002) - Έιμος Κόλεκ
Ο τρόπος που το ταλαιπωρημένο πρόσωπο της Άνα Τόμσον μετατρέπεται σε σκηνικό στην ουσία μιας ολόκληρης πόλης ήτανε για μένα ένας μπούσουλας για το πως θα πρέπει να δουλέψουμε με την Σοφία Κόκκαλη και το πως θα διαχειριστώ τις μεταμορφώσεις του προσώπου της από σκηνή σε σκηνή.
«The Thing» (1982) - Τζον Κάρπεντερ / «Society» (1989) - Μπράιαν Γιούνζα
Οι παραπάνω ταινίες που αγαπώ πάρα πολύ ήταν αυτές που συζητήθηκαν περισσότερο με τους συνεργάτες μου στα ειδικά εφέ. Ο Ρομπ Μποτέν για το «The Thing» και ο Σκρίμινγκ Μαντ Τζορτζ για το «Society» είναι δυο μεγάλοι καλλιτέχνες που οι σουρεαλιστές θα τους λατρεύανε για την δουλειά τους σε αυτές τις ταινίες.
«Τρέχοντας στο Κενό» (1988) - Σίντεϊ Λιούμετ
Το «Νήμα» πάνω απ’ όλα είναι μια πολιτική ταινία και ο Λιούμετ είναι για μένα ο κατεξοχήν πολιτικός σκηνοθέτης. Το «Τρέχοντας στο Κενό» δεν είναι η καλύτερη του ταινία άλλα έχει θεματικά πολλές συγγένειες με το δικό μου φιλμ. Οι σχέσεις ενός ζευγαριού επαναστατών με τα παιδιά τους. Η επιβολή ενός τρόπου ζωής. Η κληρονομιά.
«The Tune» (1992) - Μπιλ Πλάιμπτον
Ένα εφιαλτικό 65' animation που ακροβατεί ανάμεσα στα καρτούν πρωινής ζώνης και στην αγριότητα των εικόνων του Φράνσις Μπέικον. Ο τρυφερός άλλα και ζορισμένος τόνος της μουσικής της Μορίν ΜακΈλερον ήταν ακριβώς το συναίσθημα που ήθελα να βγάζει η ταινία μου. Επίσης όλο το τελευταίο κομμάτι της ταινίας μας που συμβαίνει μέσα σε έναν λαβύρινθο βασίστηκε πολύ αρχιτεκτονικά στην αντίστοιχη τελευταία σεκάνς αυτή της ταινίας.
