Πριν από μια πενταετία το "Μεσάνυχτα στο Παρίσι" άνοιξε τις Κάνες, με το φιλμ να μετατρέπεται σε ανεπανάληπτη εμπορική επιτυχία, δίνοντας ταυτόχρονα ένα ακόμη Όσκαρ Σεναρίου στον 80χρονο Αμερικανό. Μακάρι, ο γαλλικός αέρας να αποδειχτεί γουρλίδικος και για την καινούργια του ταινία "Café Society", που κάνει με τη σειρά της ποδαρικό στο κορυφαίο φεστιβάλ του κόσμου.
Μιλάμε για την 47η ταινία του εργασιομανή Γούντι Αλεν που επιστρέφει με μια ταινία που μας ταξιδεύει στα αγαπημένα του 30s. Κατά τη διάρκειά της ένας νεαρός φτάνει στο Χόλιγουντ με την ελπίδα να εργαστεί στην κινηματογραφική βιομηχανία. Εκεί, ερωτεύεται δυο γυναίκες, την ίδια στιγμή που το ντελιριακό κλίμα της εποχής δεν αργεί να τον παρασύρει.
Ο Γούντι χρησιμοποιεί και πάλι τα αγαπημένα του κινηματογραφικά συστατικά: Ηθοποιούς που θέλουν να ξεφύγουν για λίγο από τα χολιγουντιανά εμπορικά δεσμά, jazz vibes, αδέξιους πρωταγωνιστές που είναι ανίκανοι να αντεπεξέλθουν στις ερωτικές προκλήσεις που παρουσιάζονται μπροστά τους και φυσικά σαρκαστικό χιούμορ.
Στο "Café Society", το ταξίδι στο χρόνο κρίνεται απαραίτητο για να πάρουμε μια γερή δόση αμερικανικού μεσοπολεμικού κλίματος, όπως και η εισβολή στο θαυμαστό κόσμο της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ. Ακολουθούν τρία κλιπ, όπου ο πρωταγωνιστής Τζέσι Άιζενμπεργκ (η πιο πιστή ερμηνευτικά γουντιαλενική κόπια) συναντιέται με το χολιγουντιανό παραγωγό θείο του που ερμηνεύει ο Στιβ Καρέλ, αλλά και με τις δυο ερωμένες του την Βόνι (η Κρίστεν Στιούαρτ να επιβεβαιώνει το ρόλο της νέας μούσας του Γούντι Άλεν) και την Κατ (Μπλέικ Λάιβλι).
