Ένα από τα πλέον φιλόδοξα κινηματογραφικά πρότζεκτ των τελευταίων χρόνων φτιάχνεται στο Κορωπί… Και αυτό είναι μάλλον κάτι που δεν το γνωρίζατε. Η αλήθεια είναι ότι ούτε και εμείς, μέχρι που δεχτήκαμε την πρόσκληση του παραγωγού/συνιδρυτή της StudioBauhaus Κωνσταντίνου Βασίλαρου και της ελληνικής εταιρείας διανομής Filmcenter Trianon για δούμε από κοντά τη διαδικασία παραγωγής του «Loving Vincent». Κι είναι αλήθεια ότι εντυπωσιαστήκαμε από το αποτέλεσμα.
Καρέ-καρέ στο χέρι
Μάλλον βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο ορισμό της έκφρασης «τολμηρό κινηματογραφικό εγχείρημα». Το «Loving Vincent» είναι μια μεγάλου μήκους ταινία, αποτελούμενη από 62.453 καρέ που θα είναι ζωγραφισμένα στο χέρι ακολουθώντας την τεχνοτροπία του Βίνσεντ βαν Γκογκ! Σε αρκετά από αυτά, ο θεατής θα αναγνωρίσει τους γνωστότερους πίνακες του Ολλανδού καλλιτέχνη. Η αρχική ιδέα ήταν της Πολωνής εικαστικού Ντορότα Κομπιέλα. Κι όταν γνωρίστηκε με τον άντρα της, τον Άγγλο σκηνοθέτη/παραγωγό Χιου Γουέλτσμαν, ανέλαβαν να πραγματοποιήσουν μαζί το όραμα μιας «χειροποίητης» βιογραφίας του διάσημου ζωγράφου.
Ο Γουέλτσμαν βρέθηκε στα στούντιο Mabrida στο Κορωπί, όπου θα παραχθεί περίπου το ένα πέμπτο της ταινίας από Έλληνες ζωγράφους, για μας δείξει τα δώδεκα πρώτα λεπτά της αλλά και να μας μιλήσει για το πρότζεκτ. «Εβδομήντα δύο ζωγράφοι στην Πολωνία και είκοσι στην Ελλάδα δουλεύουν εντατικά προκειμένου να βγει η ταινία στις αίθουσες τον Δεκέμβρη», μας λέει ο Χιου. Όπως αποκάλυψε, η προσωπική του φιλία με τον Κωνσταντίνο Βασίλαρο, το κλίμα της Ελλάδας και το ταλέντο των Ελλήνων εικαστικών συντέλεσαν στην απόφασή του να φτιάξει μια ομάδα παραγωγής στο Κορωπί.
Έλληνες ζωγράφοι στην παραγωγή
Τα πρώτα δώδεκα λεπτά της ταινίας ήταν πραγματικά εντυπωσιακά. Τα ζωγραφισμένα καρέ σε μεταφέρουν στον παραληρηματικό κόσμο του Βίνσεντ βαν Γκογκ, με το «Loving Vincent» να δανείζεται τη μετα-ιμπρεσιονιστική αισθητική του Ολλανδού δεξιοτέχνη με εξαιρετική επιτυχία. Η ιστορία της ταινίας αρχίζει το 1891, ένα χρόνο μετά το θάνατο του Βαν Γκογκ, όταν ο ταχυδρόμος Ρουλάν ανακαλύπτει ένα γράμμα του ζωγράφου που δεν παραδόθηκε ποτέ στον παραλήπτη του. Ο ταχυδρόμος αναθέτει στον γιο του Αρμάν να παραδώσει το γράμμα στην οικογένεια του Βαν Γκογκ. Όμως ο νεαρός άντρας βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σειρά απρόβλεπτων εξελίξεων, αλλά και με το μεγάλο μυστήριο που συνοδεύει το θάνατο του Ολλανδού ζωγράφου.
Μετά το τέλος του αποσπάσματος, ο Χιου Γουέλτσμαν μας καλεί στο διπλανό στούντιο παραγωγής, όπου Έλληνες εικαστικοί ζωγραφίζουν καρέ-καρέ την ταινία. Η διαδικασία δεν είναι απλή… Ένας προτζέκτορας προβάλλει ένα συγκεκριμένο καρέ της ταινίας που έχει ήδη γυριστεί στο στούντιο, με τον εικαστικό να το ζωγραφίζει από την αρχή. Κάθε καρέ-πίνακας στέλνεται στην Πολωνία για έγκριση, όπου βρίσκεται η σκηνοθέτρια Ντορότα Κομπιέλα και το επιτελείο της. Ο συν-σκηνοθέτης/παραγωγός Χιου Γουέλτσμαν μας λέει ότι η επικοινωνία είναι συνεχής μέσω Skype. «Είναι απαιτητικό το πρότζεκτ, αλλά θέλω να πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε με αξιώσεις μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Animation»…
Δείτε παρακάτω ένα μικρό δείγμα από την ταινία
