Θρίλερ, κωμωδία και ψυχολογικό δράμα, ο καινούργιος Γούντι Άλεν ανακυκλώνει χαριτωμένα, αλλά με ελάχιστη πια πρωτοτυπία, τα ίδια φιλοσοφικά ερωτήματα.
Συνεχίζοντας να σκηνοθετεί σταθερά μία ταινία το χρόνο, ο 80χρονος πλέον Γούντι Άλεν δεν παύει να εναλλάσσει δραματικούς τόνους και αφηγηματικά στιλ (από το «Match Point» στο «Scoop» και από το «Στη Ρώμη με Αγάπη» στη «Θλιμμένη Τζάσμιν»), παραμένει όμως πάντα πιστός στις φιλοσοφικές αναζητήσεις που τον απασχολούν ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο. Αν και δηλωμένος οπαδός τού «τα πάντα ματαιότης», πραγματεύεται τα ζητήματα της προσωπικής ηθικής και του υπαρξιακού νοήματος με ένα συγκινητικό και βαθύ ουμανισμό, ο οποίος προσπαθεί να ξορκίσει το παράλογο και α-νόητο που ολοφάνερα ορίζουν τον ανθρώπινο βίο – ένας ανάλαφρος σε ύφος μαθητής του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.
Ακολουθώντας τον κινηματογραφικό δρόμο των «Απιστίες και Αμαρτίες», «Match Point» και «Το Όνειρο της Κασσάνδρας» (όλα εμπνευσμένα από το ντοστογεφσκικό «Έγκλημα και τιμωρία»), ο «Παράλογος Άνθρωπος» χρησιμοποιεί μάλλον προσχηματικά ένα τετριμμένο love story για να θέσει μια σειρά από μοραλιστικά ερωτήματα. «Φορέας» τους ο μποέμ, αλκοολικός, γυναικάς και καταθλιπτικός καθηγητής φιλοσοφίας Έιμπ Λούκας, του οποίου η γοητευτικά κακή φήμη καταφθάνει στο επαρχιακό κολέγιο του Μπράιλιν προτού ο ίδιος πατήσει εκεί το πόδι του.
Ιδανικός για τον αντιηρωικό ρόλο, ο Γιοακίν Φίνιξ τον κάνει εύκολα δικό του χωρίς να μιμείται τον Γούντι Άλεν (alter ego του ήρωα), ερμηνευτική αναφορά για τους περισσότερους πρωταγωνιστές που έχουν κατά καιρούς «αντικαταστήσει» άτυπα τον δημιουργό μπροστά από την κάμερα. Απέναντι από τον Έιμπ στέκονται δύο γυναίκες, οι οποίες θα περάσουν από το κρεβάτι του: η παντρεμένη, παρακμιακά σέξι καθηγήτρια Ρίτα (μια απολαυστική Πάρκερ Πόουζι) και η ευφυής όσο και ρομαντική μαθήτριά του Τζιλ (η πάντα χαριτωμένη Έμα Στόουν).
Εκείνος θα γοητευτεί από τη φιλόδοξη και γεμάτη ενέργεια νεαρή, οπότε θα προχωρήσει σε μια σχέση που τον χαροποιεί μα δεν τον γεμίζει ουσιαστικά. Μέχρι που μια τολμηρή ιδέα θα αλλάξει ξαφνικά ολόκληρη την προοπτική της ζωής του, βάζοντάς του ένα ηθικά δύσκολο, αλλά υπαρξιακά ανανεωτικό δίλημμα. Ο Γούντι Άλεν στήνει το διασκεδαστικά πικρό μύθο του με απλά υλικά (ο λάτρης του Χίτσκοκ Κλοντ Σαμπρόλ θα σκότωνε για τη σεναριακή ιδέα), σταθερά προσηλωμένος στους χαρακτήρες και στις εσωτερικές συγκρούσεις τους, οι οποίες πυροδοτούν και τις «εξωτερικές» μεταξύ τους αντιπαραθέσεις.
Δεξιοτέχνης τού εδώ ανάλαφρου ψυχολογικού δράματος, ρωτά, απαντά και αναρωτιέται ξανά με φιλοσοφική επιδεξιότητα, αλλά μέσα από ένα σαφέστατα κομψό, μα ολοφάνερα κουρασμένο κινηματογραφικό deja vu. Έτσι, ίσως κανένας από τους σινεφίλ που θα τον ανακαλύψουν στην 45η ταινία του δεν θα απογοητευτεί, αρκεί μόλις γυρίσει στο σπίτι να μη βάλει να δει σε DVD το «Απιστίες και Αμαρτίες», ούτε και το «Match Point».
Περισσότερες πληροφορίες
Παράλογος Άνθρωπος
Ένας αλκοολικός και κυνικός καθηγητής φιλοσοφίας τα φτιάχνει με μια επιμελή και έξυπνη φοιτήτριά του, χρειάζεται όμως κάτι υπαρξιακά πολύ πιο βαθύ για να ξαναβρεί την πίστη του στη ζωή. Ώσπου αποφασίζει να κάνει μια σοκαριστική επιλογή.
