Αντέλ Εξαρχόπουλος: «Μια γυμνή σκηνή είναι πολύ πιο εύκολη από μια συναισθηματική»

Η 19χρονη Γαλλίδα ελληνικής καταγωγής ήταν η ερμηνευτική αποκάλυψη των φετινών Κανών και μίλησε στον Χρήστο Μήτση για τις προκλήσεις της πιο τολμηρής ταινίας της χρονιάς.

Αντέλ Εξαρχόπουλος: «Μια γυμνή σκηνή είναι πολύ πιο εύκολη από μια συναισθηματική»

Για χάρη της ο Αμπντελατίφ Κεσίς άλλαξε τον τίτλο της ταινίας του («Η Ζωή της Αντέλ»), ενώ για πρώτη φορά ο Χρυσός Φοίνικας απονεμήθηκε όχι μόνο στον σκηνοθέτη μιας ταινίας αλλά και στις πρωταγωνίστριές της. Δικαίως, γιατί η 19χρονη Γαλλίδα ελληνικής καταγωγής Αντέλ Εξαρχόπουλος ήταν η ερμηνευτική αποκάλυψη των φετινών Κανών και μίλησε στον Χρήστο Μήτση για τις προκλήσεις της πιο τολμηρής ταινίας της χρονιάς.

Αντέλ Εξαρχόπουλος: «Μια γυμνή σκηνή είναι πολύ πιο εύκολη από μια συναισθηματική» - εικόνα 1

Η υποδοχή του φιλμ στο φεστιβάλ ήταν αποθεωτική. Το περιμένατε;
Δεν έχω την ανάλογη πείρα, αλλά από τα γυρίσματα κατάλαβα πως αυτή θα ήταν μια διαφορετική ταινία που, αν μη τι άλλο, δεν θα περνούσε απαρατήρητη. Φυσικά και δεν το περίμενα όλο αυτό και τώρα νιώθω λίγο αποπροσανατολισμένη. Είναι καινούργιο για μένα και προσπαθώ να μείνω συγκεντρωμένη σε όσα σκεφτόμουν προτού έρθω εδώ και σε όσα θέλω να κάνω όταν γυρίσω στο Παρίσι και στην κανονική μου ζωή.
Η ταινία έχει απόλυτα ρεαλιστικό ύφος, το ίδιο και οι ερμηνείες της. Πόσο αυτοσχεδιαστικές ήταν αυτές; Το σενάριο άλλαξε αρκετά τόσο κατά τη διάρκεια των προβών όσο και των γυρισμάτων. Ο χαρακτήρας της Αντέλ βρίσκεται κοντά σε αυτό που είμαι στην αληθινή ζωή, οπότε στην πορεία βρήκα πράγματα να προσθέσω ή να αφαιρέσω ώστε να γίνει ο ρόλος πιο ειλικρινής και πιο ενδιαφέρων – δεν είμαι και η Μέριλ Στριπ να μπορώ να υποδυθώ κάτι τελείως ξένο προς τον εαυτό μου! Επίσης, ενώ έπρεπε να ακολουθήσουμε πιστά τους διαλόγους, έπειτα από είκοσι πρόβες και είκοσι διαφορετικές λήψεις μιας σκηνής όλο και κάτι αλλάζει. Ακόμη και απλά βλέμματα ή χειρονομίες είναι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά.
Πώς συνεργαστήκατε με τον Αμπντελατίφ Κεσίς για να φτάσετε από τον χαρακτήρα που υπάρχει στο κόμικς της Ζιλί Μαρό σε αυτόν της ταινίας;
Ο ίδιος μιλάει πολύ, είναι επεξηγηματικός και αναλυτικός. Είναι ιδιαίτερα απαιτητικός βέβαια, κάποιες στιγμές σε φέρνει στα όριά σου. Σε βάζει στην ατμόσφαιρα του φιλμ, δουλεύει με πολλές πρόβες, γυρίζει πολλές φορές το ίδιο πλάνο, αλλά σε αφήνει ελεύθερο να φτάσεις στο ρόλο και από το δικό σου δρόμο. Φέρνει στοιχεία του χαρακτήρα κοντά σε εσένα και δέχεται να αλλάξεις ακόμα και πράγματα καθοριστικά. Εγώ, για παράδειγμα, σιχαίνομαι τα θαλασσινά και μου αρέσει το σπαγκέτι. Έτσι η σκηνή στο τραπέζι με τους γονείς στήθηκε όλη πάνω σε αυτό, καθώς ο Κεσίς είχε σχεδιάσει κάτι ανάλογο, το οποίο όμως εξελισσόταν διαφορετικά. Ή η μουσική που ακούει η Αντέλ. Αφού συζητήσαμε για το στιλ και το είδος, επέλεξα εγώ κάποια τραγούδια, κάποια άλλα ο Κεσίς και ο μουσικός υπεύθυνος και γεμίσαμε ένα iPod το οποίο είχα πάντα μαζί μου και το άκουγα μέχρι το τέλος των γυρισμάτων.
Πέρα από τις ερωτικές σκηνές, υπάρχουν πολλές άλλες ιδιαίτερα απαιτητικές ερμηνευτικά. Ποιες αποδείχτηκαν τελικά οι δυσκολότερες;
Μια γυμνή σκηνή είναι πολύ πιο εύκολη από μια συναισθηματική, από κάποια που απαιτεί ψυχολογικές εντάσεις και μεταπτώσεις. Αν αισθάνεσαι καλά με το σώμα σου, δεν ­νιώθεις αμήχανα στις ερωτικές σκηνές, ενώ στις άλλες αναρωτιέσαι διαρκώς πώς μπορείς να βγάλεις κάτι αληθινό, κάτι βαθύ για τον χαρακτήρα σου. Βέβαια το πώς θα εξελιχτεί κάθε σκηνή εξαρτάται από τη σκηνοθετική βοήθεια και τους συμπρωταγωνιστές σου κι ευτυχώς η σχέση μου με τη Λεά [σ.σ.: Σεϊντού] ήταν εξαιρετική. Ήταν πραγματικά τέλεια και όποιος έχει δει την ταινία καταλαβαίνει ότι δεν θα μπορούσαμε να φτάσουμε αλλιώς σε αυτό το αποτέλεσμα.
Αν ο παρτενέρ σου στις ερωτικές σκηνές ήταν αγόρι, πιστεύεις πως αυτές θα ήταν διαφορετικές;
Υπάρχει στην αρχή μια ερωτική σκηνή με τον φίλο της Αντέλ. Πόσο διαφορετική είναι; Πραγματικά δεν ξέρω, αλλά σίγουρα έχει σημασία ότι η Λεά είναι γυναίκα. Τις πρώτες φορές ήταν πιο περίεργη και αμήχανη η ατμόσφαιρα, αλλά σιγά σιγά το βρήκαμε και το διασκεδάζαμε. Κάναμε πλάκα ανάμεσα στις λήψεις, πειράζαμε η μία την άλλη και βρίσκαμε τρόπο να ηρεμούμε. Όσο cool κι αν είσαι όμως, αυτές είναι σίγουρα σκηνές υψηλής έντασης.
Όταν ξεκινούσες την καριέρα σου, φανταζόσουν ότι θα σου επεφύλασσε ανάλογες προκλήσεις; Τις αποζητούσες ή τις φοβόσουν;
Ακόμη στο ξεκίνημα είμαι, αν και βρέθηκα σε σχολή υποκριτικής από πολύ μικρή, ύστερα από επιλογή των γονιών μου. Εκεί κατάλαβα ότι μου άρεσε να παίζω ρόλους, σαν χόμπι φυσικά, ώσπου το πράγμα σοβάρεψε. Πρώτα ήρθε το θέατρο, αλλά η εμπειρία της κάμερας είναι πιο γοητευτική. Αυτό πάντως που μου αρέσει περισσότερο σε αυτήν τη δουλειά είναι ότι σου επιτρέπει να ζεις διαφορετικές ζωές και όσο πιο συναρπαστικές είναι αυτές τόσο μεγαλύτερες προκλήσεις κρύβουν. Είναι κάτι το οποίο φαντάζεσαι όταν πρωτοξεκινάς, αλλά σίγουρα τρομάζεις όταν τις βλέπεις μπροστά στα μάτια σου. Μετά την «Αντέλ» είμαι λιγότερο φοβισμένη, αλλά έχω πολύ δρόμο ακόμα για να νιώσω κάποια σιγουριά.
Έχεις κάποιους συναδέλφους σου ως πρότυπο;
Είναι μεγάλη η λίστα… Θαυμάζω την Τίλντα Σουίντον, τον Βενσάν Κασέλ, τον Έντουαρντ Νόρτον, για να πω μόνο μερικούς σύγχρονους. Μου αρέσουν ο Λεονάρντο­ ντι Κάπριο, η Κέιτ Γουίνσλετ, ο Ζαν Ντιζαρντέν... Η ερμηνεία του στο «The Artist» ήταν σπουδαία από κάθε άποψη, ενώ πιστεύω πως βοήθησε πολύ τους Ευρωπαίους ηθοποιούς να έχουν ευκολότερη πρόσβαση στις αμερικανικές παραγωγές. Αυτό είναι κάτι το οποίο ενδιαφέρει κι εμένα, χωρίς απαραίτητα να έχει να κάνει με το Χόλιγουντ. Θα μου άρεσε πάντως να βρεθώ εκεί και να γνωρίσω έναν διαφορετικό κινηματογραφικό κόσμο.
Το να βρεθείς στην Ελλάδα, από όπου και κατάγεστε;
Θα το ήθελα πολύ και σχεδιάζω να το κάνω φέτος πάση θυσία. Η αλήθεια είναι πως μπορεί το επίθετό μου να είναι 100% ελληνικό, από τον παππού μου, αλλά ξέρω ελάχιστα πράγματα για τη χώρα και σχεδόν καμία ελληνική λέξη. Θα επανορθώσω όμως...
Διαβάστε τι μας είπε ο Αμπντελατίφ Κεσίς για την Αντέλ Εξαρχόπουλος, την ταινία του και τις προκλητικές σκηνές της εδώ>

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Ευρωπαϊκή πρεμιέρα και κυκλοφορία για το "Ι.Ω." του Αλέξη Αλεξίου

Η υβριδική μικρού μήκους του σκηνοθέτη του "Τετάρτη 04:45" παρουσιάζεται στο διεθνές κοινό προτού βρεθεί στις ελληνικές αίθουσες.

ΓΡΑΦΕΙ: ΓΙΑΝΝΗς ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟς
06/10/2022

Τα "Σαγόνια του Καρχαρία" (ξε)σκίζουν ακόμα

Σχεδόν 50 χρόνια μετά την πρεμιέρα του το κλασικό θρίλερ του Στίβεν Σπίλμπεργκ βρίσκει ξανά το δρόμο του προς τις αίθουσες.

Η "Musa" του Νίκου Νικολόπουλου στην Ταινιοθήκη

Η "χειροποίητη" ταινία συνδυάζει μεθόδους του κλασικού κινηματογράφου με μεθόδους video art.

Οι Coldplay στα Village Cinemas σε ζωντανή αναμετάδοση

Η συναυλία θα μεταδίδεται από την Αργεντινή σε πραγματικό χρόνο, μέσω δορυφόρου.

Στην Αυλή του Σχολείου

Βραβείο κριτικών στις Κάνες για ένα αποκαλυπτικό ψυχογράφημα και μια διεισδυτική ματιά πάνω στην κοινωνική ένταξη στην καλύτερη παράδοση των αδελφών Νταρντέν.

Η Κυρία Χάρις Πάει στο Παρίσι

Ένα πνευματώδες σενάριο και μια εξαιρετική Λέσλι Μάνβιλ ζωηρεύουν μια τυποποιημένη κομεντί της παλιάς σχολής.

Τα Σαγόνια του Καρχαρία

Υποδειγματικό θρίλερ, σκηνοθετημένο με δεξιοτεχνία που κόβει την ανάσα. Πρωτοφανής εμπορική επιτυχία, η οποία άλλαξε τα δεδομένα του χολιγουντιανού σινεμά.