Οι κριτικές του κοινού

Φθινόπωρο χειμώνας

Δράμα του Λαρς Νορέν
Διαρκεια : 110 '

Σκηνοθ.:Ν. Μαστοράκης
Ερμηνεύουν: Μπ. Αρβανίτη, Άν. Καλαϊτζίδου, Μ. Καλλιμάνη, Άλκ. Παναγιωτίδης. Σκην.: Ελ. Μανωλοπούλου. Κοστ.: Λουκία. Φωτ.: Αλ. Αναστασίου.

Πληροφορίες Πληροφορίες για τη παράσταση

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

Δώσε την Κριτική σου

Για να δώσετε την κριτική σας πρέπει να κάνετε login με τα στοιχεία που έχετε δηλώσει στο MyAthinorama.

Όνομα Χρήστη:


Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

banner
  • Ioanna_r πριν από 10 ημέρες

    3,5 αστεράκΑ Πολύ δυνατές οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών, αλλά δυστυχώς το έργο μου φάνηκε κάπως άνευρο στην αρχή και με κούρασε. Από τη μέση και μέτα έγινε πολύ πιο ενδιαφέρον.

  • Λιδωρίκη Ευγενια πριν από 15 ημέρες

    Το μήνυμα αυτό μπορεί να περιέχει spoilers.
    Κάντε click για να το διαβάσετε.

    5 αστεράκΑ Η κοινωνική συνθήκη,ο σύγχρονος τρόπος ζωής,οι σκληροί και αδυσώπητοι κοινωνικοί κανόνες,ο αγώνας επιβίωσης στο σύγχρονο δυτικό κόσμο, που καθιστούν τον άνθρωπο γρανάζι τής καπιταλιστικής μηχανής, επηρεάζει και διαμορφώνει και τον πυρήνα του κοινωνικού οικοδομήματος, του κοινωνικού ιστού:την οικογένεια.Η εξωτερική σκληρή συνθήκη μεταφέρεται στο εσωτερικό, τις περισσότερες φορές με δυσάρεστες συνέπειες.Έτσι η οικογένεια καθίσταται έρμαιο των συνθηκών, χάνει τον πλούτο των υγιών σχέσεων, των χαλαρών ρυθμών, των θετικών εννοιών,που αποδυναμώνονται επικίνδυνα,όπως την αγάπη,την κατανόηση,την αλληλεξάρτηση, τους υγιείς ρυθμούς ζωής, την ειλικρίνεια, την επικοινωνία, τη διάκριση ρόλων και την αλληλεπίδραση.Η ανοχή χάνεται, διότι χάνεται η αντοχή.Ο άνθρωπος καθίσταται σκληρός, δεν αντέχει εκ του φυσικού του αυτόν τον απάνθρωπο τρόπο επιβίωσης κι έτσι μέσα στην οικογένεια οδηγείται σε προβολές και μεταφορές τού δικού του προβλήματος στους άλλους, πρόβλημα,το οποίο εν τέλει είναι το άγχος που οι κοινωνίες δημιουργούν στο άτομο'ανά πάσα στιγμή το άτομο μπορεί να καταστεί άχρηστο, μη ικανό στον επαγγελματικό βίο κι αυτό δεν αντέχεται.Η Μαργκαρέτα κι ο Χένρικ,οι γονείς.Η Εύα και η Άννα τα παιδιά τους.Ο πατέρας γιατρός,η μάνα και οι κόρες εργαζόμενες.Από τη στιγμή που η εξωτερική συνθήκη εισβάλει στο σπίτι τους διαταράσσει τα πάντα. Η Άννα : εργάζεται σε δουλειά κατώτερη των προσδοκιών της.Έχει ένα παιδί και η σχέση της με τον πατέρα του είναι προβληματική.Όλο αυτό το μεταφέρει στην οικογένεια,στους γονείς και την αδελφή της ,οι οποίοι μονίμως τής φταίνε.Στην εξαιρετική ερμηνεία τής Καλαϊτζίδου βλέπουμε πολλά και αντιφατικά πολλές φορές συναισθήματα.Πρώτον άρνηση παραδοχής τής μονίμως επιθετικής συμπεριφοράς της,διότι δεν ευθύνεται αυτή κατά τη γνώμη της.Άρνηση επίσης αποδοχής της θέσης,στην οποία την έφερε η κοινωνία.Αξίζει κάτι περισσότερο.Νιώθει έντονο θυμό προς τη μητέρα,η οποία δεν έπαιξε το ρόλο της σωστά και δεν της έδωσε όση αγάπη άξιζε.Μονίμως την επέκρινε και την επικρίνει,επειδή οι επιλογές και οι επιθυμίες της δεν ταυτίζονται με τις δικές της.Νιώθει αδικημένη σε σχέση με την αδελφή της,η οποία"πρόκοψε" κι αυτό εκκινούσε από μέσα,από την οικογένεια.Κάτω από όλο αυτό βέβαια κρύβεται βαθύτερα ένας φόβος, τον οποίο η ηθοποιός εκφράζει ακόμη και με το βλέμμα,για το μέλλον.Κι αυτό το φόβο τον εσωτερικό τον προβάλλει στους γονείς θαρρείς και επιθυμεί να είναι εκεί για πάντα και να βρίσκουν λύσεις.Φόβος,ότι αυτή η εξάρτηση,την οποία έχει κατά βάθος από τους γονείς,θα πάψει να υπάρχει.Και η επιθετική της συμπεριφορά καλύπτει ακριβώς αυτό το φόβο.Για αυτό κι έχει συνεχώς την ανάγκη επιβεβαίωσης από τη μητέρα,σαν αυτό να μπορεί να νικήσει αυτό το φόβο.Η ηθοποιός φανερώνει επίσης επιθυμία πιο ενεργού ρόλου από τον πατέρα, ελπίδα,ότι η θέση την οποία έχει δώσει στη μητέρα της,που είναι η αλάνθαστη άρα επιθυμητή μητέρα κάποτε θα γίνει πραγματικότητα.Τέλος βλέπουμε την ανησυχία για την ανάληψη ευθυνών που συνεχώς προκύπτουν και ενοχή,όταν συνειδητοποιεί, ότι και οι γονείς άνθρωποι είναι,ότι έρχονται κι αυτοί από οικογένειες και κουβαλούν τα βάρη τους.Άρα πολλές φορές δεν είναι ότι δε θέλουν ,μα πολύ απλά δεν μπορούν. Η Εύα: εξωτερικά είναι επιτυχημένη κι οικονομικά ευκατάστατη.Δουλεύει ασταμάτητα σα μηχανή'αυτό της αφαιρεί όμως ουσιαστικά ζωή κι όπως βλέπουμε στην Καλλιμάνη αυτή η ηρωίδα υποφέρει'υποφέρει παρόλο που ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις της εποχής'στερείται ουσιαστικά πράγματα όπως την απόκτηση παιδιού.Νιώθει κι αυτή ενοχή αλλά απέναντι στον εαυτό της αυτή τη φορά'ενοχή ,επειδή δεν εξέφρασε ποτέ άρνηση και αντίθεση στις κοινωνικές προσταγές προς όφελος του εαυτού της.Νιώθει σε στιγμές ανία και πλήξη κι αναζητά τη χαρά κι αυτή αφορά την επίσκεψη στους γονείς άπαξ μηνιαίως.Λιγότερο εξαρτημένη από αυτούς ,είναι όμως εξαρτημένη από άλλους.Βιώνει απόλυτη χαρά όταν η γονεϊκή ομπρέλα τής καλύπτει το κενό.Νιώθει επίσης ευγνωμοσύνη προς τους γονείς κυρίως τον πατέρα, διότι"he is her sunshine,her only sunshine, he makes her happy"'τού χρεώνει την πορεία της. Ο Χένρικ:μόνιμη θλίψη και ενοχή.Επαγγελματικα ισχυρός,από αυτόν εξαρτώνται ζωές.Μα εσωτερικά ,στην οικογένειά του αδύναμος, απόμακρος, σχεδόν ακυρωμένος.Τον επισκιάζει η σύζυγος.Ακομη και στο ξέσπασμα των παιδιών του δεν μπορεί να αντιδράσει,διότι δεν ήταν παρών όταν αυτά διαμορφώνονταν.Θλιβεται επίσης από την άρνηση των παιδιών του να επέμβει έστω και τώρα.Βαθειά καλοσυνάτος με αξίες.Όλα αυτά ο Παναγιωτίδης τα φανερώνει ακόμη και στις σιωπές του. Η Αρβανίτη κλήθηκε να παίξει πολλά επίπεδα.Εξωτερικά η σκληρότητα,η ασυνείδητη σχεδόν μανία επιβολής στα μέλη τής οικογένειας.Πόνος από την απόρριψη των τέκνων της.Δέχεται να γίνει η επιφάνεια που θα πέσουν τα βέλη.Άρνηση παραδοχής λαθών,τα οποία έπραξε μα δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς 'έτσι ήταν ο χαρακτήρας της.Μονολογεί και φανερώνει τη μετάνοια εξαιτίας της οποίας δεν κατάφερε να γίνει η τέλεια μάνα διότι αυτό δεν υπάρχει.Νιώθει εγκλωβισμένη μα και ευγνώμων που έστω και για λίγο στο παρελθόν έζησε το όνειρο.Ο ρόλος τής μάνας όμως δεν μπορεί να αποκοπεί από τα βιώματα'τον συνοδεύουν.Ποθει την αποδοχή της Άννας κι είναι διατεθειμένη να περιμένει όσο χρειαστεί.Μια παράσταση πολλών αποχρώσεων.

  • Ellitzo πριν από 22 ημέρες

    5 αστεράκΑ Υπέροχες ερμηνείες !!! Πολύ δυνατή παράσταση !! Να τη δείτε σίγουρα !!!

  • vasia1996 πριν από 1 μήνες

    5 αστεράκΑ Εξαιρετική άρτια θεατρική εμπειρία όπου ο θεατής μετουσιώνει το μυσταγωγικό συστατικό της οδύνης των σχέσεων σε αριστοτελική καθαρτήρια αυτούσια Αγάπη

  • drpantos74 πριν από 1 μήνες

    5 αστεράκΑ Εξαιρετική Παράσταση.....