©Ioanna Bouzika
Την Πέμπτη 21 Ιουλίου, θα πραγματοποιηθεί στον εκθεσιακό χώρο του T.A.F. / the art foundation, η χορευτική παράσταση "In the Garden at Dusk" (gallery solo edition), από την χορογράφο και ερμηνεύτρια Δανάη Πάνου. Η παρουσίαση αυτή αποτελεί τη δεύτερη παράλληλη εκδήλωση στα πλαίσια της έκθεσης "Minor Inconveniences", σε επιμέλεια Γρηγορίας Βρυττιά.
Το έργο αναλύει τις σωματικές και συναισθηματικές εμπειρίες που συνδέονται με την απώλεια. Είναι ένας οδηγός για τη διαμόρφωση προσωπικών τελετουργιών. Σκοπός του είναι να θυμίσει την αναγκαιότητα για ζωή και να απελευθερώσει από το βάρος της παροδικότητας της προσφέροντας παρηγοριά μέσα από την ιδέα της αιώνιας ξεκούρασης και της συντροφικότητας. Απομακρυνόμενοι από τον φόβο ίσως μπορέσουμε να βρούμε ξανά χαρά και απόλαυση μέσα στη ζωή. Βασισμένο στο ομότιτλο ντουέτο της ομάδας του 2021.
Η "Flamboyance Dance Company" είναι μια νέα ομάδα συγχρόνου χορού που δημιουργήθηκε από τη Δανάη Πάνου, με αισθητική που ισορροπεί ανάμεσα στις πλουραλιστικές παραδόσεις και τις μινιμαλιστικές επιρροές. Έμπνευση για τη δημιουργία είναι απλές καθημερινές στιγμές που περιλαμβάνουν μέσα τους το παράλογο, το αστείο, την ηρεμία, τον ανώτερο και τον κατώτερο εαυτό. Μέσα από τα έργα της ομάδας ερευνάται το σημείο συνάντησης του προσωπικού με το πανανθρώπινο.
Χορογραφία, ερμηνεία: Δανάη Πάνου
Δημιουργία υλικού, έρευνα, αρχική εκτέλεση: ‘Ελτον Πετρή & Πωλίνα Χρυσάφη
Μουσική: "Piano Trio in E Minor, Op. 67 "Dimitri Shostakovich, "Five Pieces in Folk-Style, Op.102" Robert Schumann, "Requiem” Op. 40 Gabriel Fauré
Κοστούμια & Σκηνικά: Flamboyance
Είσοδος ελεύθερη
Περισσότερες πληροφορίες
Minor Inconveniences
Ο τίτλος της ομαδικής έκθεσης προήλθε από μια ιδέα για το δίπολο μεταξύ θανάτου και χιούμορ. Παρόλο που η απώλεια ενός προσώπου και γενικότερα το κόνσεπτ του θανάτου είναι κάτι με το οποίο δύσκολα συμβιβαζόμαστε, το χιούμορ λειτουργεί ως μηχανισμός άμυνας όταν φτάνουμε πια στο τελικό στάδιο της ύπαρξής μας. Η σατυρική νότα στην ονομασία της έκθεσης μας κάνει να αναρωτηθούμε τι άλλο θα μπορούσε να θεωρεί ως «άβολη μικροκατάσταση», μέσα από έργα που μιλούν για το υπαρξιακό άγχος.
