Οι Youth Valley, η αθηναϊκή μπάντα που κινείται με άνεση ανάμεσα στο post-punk, το shoegaze και τη dreamy pop, επιστρέφουν με το νέο τους single "Cerberus", το πρώτο δείγμα από το επερχόμενο δεύτερο άλμπουμ τους, As Passive Aggressive As It Gets. Το "Cerberus" αποτελεί, όπως λέει ο αρχηγός του γκρούπ Joseph, μια ωμή και ειλικρινή εξομολόγηση μιας πληγωμένης ψυχής που αναζητά τη συγχώρεση, έπειτα από μια διαδρομή γεμάτη λάθη, θυμό και εσωτερικές συγκρούσεις. Για να διατηρηθεί η αυθεντικότητα της δημιουργίας του, οι Youth Valley άφησαν μέσα στην τελική ηχογράφηση αποσπάσματα από τους διαλόγους που έγιναν στο στούντιο, προσφέροντας στον ακροατή μια σπάνια ματιά στην ανθρώπινη πλευρά της δημιουργικής διαδικασίας.
Το καλοκαίρι του 2023 κυκλοφόρησαν το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους, Lullabies For Adults, ένα έργο που χρηματοδοτήθηκε από τους ίδιους τους φίλους και υποστηρικτές της μπάντας μέσω crowdfunding. Ο δίσκος κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή, βινύλιο και CD από τη Make Me Happy Records για την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, καθώς και από τη Shelflife Records για τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με το "Cerberus", οι Youth Valley ανοίγουν ένα νέο δημιουργικό κεφάλαιο, προϊδεάζοντας για έναν δίσκο που αναμένεται να εμβαθύνει ακόμη περισσότερο στον σκοτεινό, συναισθηματικά φορτισμένο και ατμοσφαιρικό κόσμο τους. Σκέφτηκα πως είναι ιδανική ευκαιρά να τους γνωρίσουμε περισσότερο μέσα απο μια κουβέντα με τον αρχηγό της ομάδας τον Joseph Powell.
-Ωραία Βασίλη. Λοιπόν, εμείς ξεκινήσαμε μέσα στην καραντίνα. Εκεί βγήκαν πάρα πολλοί άνθρωποι, που βρήκαν κάπως μια αφορμή επειδή περνούσαν πολύ χρόνο με τον εαυτό τους, να εξωτερικεύσουν, καλλιτεχνικά, τις σκέψεις τους. Εγώ προσωπικά, σαν Joseph, είχα μεγάλη ανάγκη να κάνω κάτι για πρώτη φορά σοβαρό και πολύ προσωπικό στη μουσική. Μέχρι τότε ασχολιόμουν πάρα πολύ με τη μουσική, από πολύ μικρός, αλλά δεν έκανα ποτέ κάτι δικό μου, δηλαδή και μουσική και στίχο.
-Γιατί;
-Δεν ένιωθα έτοιμος, δεν ένιωθα άνετα. Γενικά, πολλοί λόγοι. Και ίσως απλά δεν ήμουν αρκετά, νομίζω, ψημένος, στεναχωρημένος και καταθλιπτικός για να νιώσω ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη να υπάρχει δηλαδή σχεδόν θέμα ζωής και θανάτου για να το κάνω. Οπότε, ήτανε τότε εκείνη η στιγμή, νομίζω κι έτσι ξεκινήσαμε.
-Το Youth Valley βγήκε αφού ξεκινήσαμε και γράψαμε τα πρώτα μας τραγούδια, βασικά, και αφού είχαμε έτοιμο το πρώτο μας EP, γιατί η πρώτη μας δουλειά είναι ένα μικρό EP με τρία κομμάτια. Ήταν μεγάλη ανάγκη για εξωτερίκευση συναισθημάτων.
-Το λες και εξωστρέφεια.
-Ναι, ναι. Μεγάλη ανάγκη. Κυρίως για να γράψουμε, για να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε. Στη συνέχεια σκεφτήκαμε ότι προφανώς και θα είχε ενδιαφέρον να το μοιραστούμε όλο αυτό και με τον κόσμο. Είναι κάποιες φορές που είμαστε διστακτικοί να το επικοινωνήσουμε. Σε αυτή την περίπτωση όμως μας ήρθε πολύ φυσικά. Οπότε και δεν το σκεφτήκαμε δεύτερη φορά. Βγήκε κατευθείαν. Το όνομα προέκυψε λοιπόν αφού είχαμε ξεκινήσει τα πρώτα κομμάτια και αφού συνειδητοποίησα ότι σε όλα αυτά τα κομμάτια μιλούσαμε για τραύμα. Για τραύμα και εμπειρίες οι οποίες αφορούν είτε στην εφηβεία και πριν είτε στην παιδική ηλικία. Και τότε ήταν και μια περίπτωση ιδιαίτερη. Ήθελα πάρα πολύ να ψάχνω και να γράφω πράγματα σχετικά με την παιδική μου ηλικία γιατί συνειδητοποίησα ότι είχα απωθήσει πάρα πολλά πράγματα και τα είχα ξεχάσει. Επομένως σκέφτηκα με κάποιο τρόπο ότι θα μπορούσε να υπήρχε ένας κόσμος όπου ο κάθε ένας από εμάς θα μπορούσε να συναντήσει τον εαυτό του σαν παιδί όμως και να κάνει μια κουβέντα. Και επειδή και όλα τα παιδιά μιλάνε αυθόρμητα και όταν νιώσουν ασφάλεια έχουν φοβερή ειλικρίνεια και τα λένε όλα. Σκεπτόμουν λοιπόν πολύ.
Μια κοιλάδα, ας πούμε, στην οποία συναντιόμασταν όλοι και μιλάγαμε για τα τραύματα μας πολύ ελεύθερα γιατί μεγαλώνοντας σαν παιδιά είχαμε τους γονείς του δασκάλους και λοιπά και λοιπά οι οποίοι μας λέγανε πρέπει αυτό, δεν πρέπει να κλαις,δεν πρέπει να μιλάς, μην παραπονιέσαι, ή ξέρω εγώ κάνε αυτό, κάνε εκείνο, και μεγαλώνουμε έτσι με αυτή την νοοτροπία γιατί είναι ζούγκλα εκεί έξω αλλά απ' την άλλη ξεχνάμε και το πως είναι το αληθινό συναίσθημα και δεν μπορούμε να το διαχειριστούμε και επομένως καταπίνουμε, καταπίνουμε, και αρχίζουν και σκάνε όλες αυτές οι νευρώσεις και μετά όλοι λέμε τώρα είμαστε σε κρίση πανικού κι όλα τα σχετικά. Σκέφτηκα λοιπόν ότι εφόσον μοιραία βγήκαν στιχουργικά και μουσικά όλα αυτά, γιατί η μουσική μας έχει μια χαρμολύπη, έχει μια νοσταλγία, με την ωραία έννοια, με το ότι σου θυμίζει κάτι όμορφο, και κάτι χαρούμενο.
-Φυσικά νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που γράφουν το κάνουν θεραπευτικά και σίγουρα εμείς κάποιες φορές που τα συζητάμε λέμε ότι η μουσική είναι ψυχοθεραπεία.
-Μόλις το κάνατε αυτό εισπράξατε αμέσως την ηρεμία;
-Βγάλαμε αυτό που θέλουμε. Νιώθω πάρα πολύ χαρούμενος και πολύ γεμάτος κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Μετά νιώθω, όταν το ακούω πλέον, αφού έχουν φύγει όλοι οι ψυχαναγκασμοί για το μέλλον και όλο το πρότζεκτ έχει πάρει την τελική του μορφή ένα συναίσθημα φόβου το οποίο θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό σχετικά με το πως θα το δεχτεί ο κόσμος.
-Τι καινούριο έχεις ετοιμάσει;
- Είναι ένα νέο βήμα που εξελίσσεται. Έχουν βγει δύο singles και ο νέος δίσκος μας αναμένεται να κυκλοφορήσει στις αρχές του φθινοπώρου. Έχει 9 κομμάτια κανονικό άλμπουμ δηλαδή.
-Τι γίνεται από εδώ και πέρα;
-Είμαστε σε μια μεταβατική κατάσταση. Τα υπόλοιπα μέλη έχουν αποφασίσει ότι δεν μπορούν να είναι active μέσα στην μπάντα γιατί οι ζωές τους απαιτούν άλλες δεσμεύσεις οπότε οι Υouth Valley συνεχίζουν ούτως ή άλλως αλλά τώρα ψάχνουμε άλλα δύο μέλη είμαστε σε μια αναδιοργάνωση.
-Τι θες να κάνεις προσωπικά. Θες να αφήσεις κάποιο στίγμα σου. Για παράδειγμα κάποιος που ακούει το δίσκο σου τι εικόνα θες να έχει;
-Δεν θέλω να έχει κάποια συγκεκριμένη εικόνα. Θέλω ο ακροατής να βρει τον εαυτό του μέσα απο τη μουσική μου μέσα σε αυτό που ακούει. Να βρει τη δική του ταύτιση. Και οπτικά μέσα από ένα βίντεο ή μέσα από ένα εξώφυλλο ενός δίσκου αλλά και μουσικά. Νομίζω ότι τουλάχιστον εμείς έχουμε δημιουργήσει κάτι το οποίο δημιουργεί μια μεγάλη αγκαλιά για κάποιον που θέλει να το ακούσει. Από εκεί και πέρα πώς θα το δει ο καθένας Νομίζω αυτή είναι και η μαγεία της τέχνης.
-Μουσικά Joseph που πιστεύεις ανήκεις; Στην ηλεκτρική σκηνή;
-Είναι ηλεκτρικός ο ήχος, Προσπαθούμε γενικώς Απλά θέλω να παίζουμε μουσική. Γιατί σήμερα είμαστε αυτό αύριο μπορούμε να πειραματιστούμε σε κάτι άλλο. Αλλά για την ώρα το είδος που συγκαταλεγόμαστε μια μουσική που έχει επιρροές από post-punk. Αυτός ο δίσκος που ετοιμάζεται είναι φουλ προς τα εκεί. Είναι πολύ πιο επιθετικός.
-Από το πρώτο EP έχω αλλάξει πάρα πολύ. Έχω περάσει από το στάδιο στο οποίο δεν ήξερα πώς να τοποθετήσω τη φωνή μου σύμφωνα με αυτό που κάνουμε και που δεν ήξερα κι εγώ σαν άνθρωπος τι γίνεται. Πολλές φορές ήμουν εμονικός και ήθελα να είμαι μουσικός ήθελα να πληρώνομαι από αυτό, ήθελα να κάνω αυτό το πράγμα αν και δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι θέλω να γεμίσω στάδια. Ούτε ακόμη το σκέφτομαι. Πέρασα μεγάλες περιόδους θυμού και θλίψης γιατί οι άλλοι δεν ασχολούνται όσο εγώ μέσα στην ομάδα και κάπως θεωρούσα ότι είναι και υποχρεωμένοι αφού έχουν συμφωνήσει ότι είμαστε μπάντα να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους κι όμως σιγά σιγά μου πήρε πολύ χρόνο να το συνειδητοποιήσω και κατάλαβα ότι δεν είναι έτσι γιατί ο καθένας έχει δικαίωμα στη ζωή του και να προσεγγίζει αυτό που κάνει με τον τρόπο που τον ικανοποιεί. Οπότε πέρασα από μεγάλες περιόδους θυμού και από μεγάλες περιόδους απογοήτευσης και αναζήτησης. Πλέον εκφράζω πιο αυθεντικά τις σκέψεις μου.
-Τι άνθρωπος είσαι, πως μπορείς να χαρακτηρίσεις τον εαυτό σου;
-Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ για την ερώτηση.Νομίζω ότι είναι κάτι που δεν ξέρω αν μπορώ να το ορίσω.Έχει να κάνει με τους άλλους και όχι μόνο με τους άλλους νομίζω ότι κάθε άνθρωπο αν ρωτήσεις για μένα που με ξέρει μπορεί να σου πει κάτι διαφορετικό. Θέλω να πιστεύω ότι είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος διαρκώς εξελίσσεται και διαρκώς μαθαίνει πράγματα και θέλω να μάθω πάρα πολύ να αποδέχομαι την αγάπη που έχω και για τους ανθρώπους γιατί μου είναι δύσκολο να αγαπήσω ανθρώπους πλέον έτσι όπως έχει δημιουργηθεί η κοινωνία μας αλλά και τον εαυτό μου κυρίως.
