Βασίλης Μαντάς
Είναι ο ορισμός του overqualified τύπου που, υπό άλλες συνθήκες θα δυσκολευόταν να "κουμπώσει" σε μία συγκεκριμένη θέση. Εκείνος βέβαια, είχε τη νηφαλιότητα να δημιουργήσει ο ίδιος τις συνθήκες, αλλά και τα πόστα που ταιριάζουν στα (μουσικά) μέτρα του. Ευρέως γνωστός ως Mr. Music στα σόσιαλ μίντια, ο Δημήτρης Μπάρμπας είναι δημιουργός μουσικού περιεχομένου και podcasts, καθηγητής φωνητικής, καθηγητής θεολογίας και εσχάτως, ραδιοφωνικός παραγωγός αφού αποτελεί τη νέα προσθήκη στο πρόγραμμα του 969 ROCK FM που ξεκινά στις 01/09. Πολυτεχνίτης, ερημοσπίτης, πολυσχιδής ή απλά συγκεντρωτικός; Καταδικάζει σίγουρα, την επίκριση από όπου κι αν προέρχεται -με εξαίρεση μάλλον τον εαυτό του- κι αυτό από μόνο του είναι απόλυτα ανακουφιστικό. Όσο και το ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα να απαντήσει σε hard rock ερωτήσεις.
>Δημήτρη καταρχάς, καλή αρχή στο νέο σου ξεκίνημα. Πώς οραματίζεσαι την παραγωγή περιεχομένου στο σύγχρονο ραδιόφωνο που λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό βάσει λίστας;
Η συνεργασία μας προκύπτει από την επιθυμία να καταφέρουμε να ξανααγαπήσουμε και να δούμε με διαφορετικό μάτι τα τραγούδια που ακούμε συχνά στην καθημερινότητά μας. Θα υπάρχουν και μερικές διαφοροποιήσεις σε συγκεκριμένες θέσεις με δικές μου προσθήκες, όπως η δική μου πρόταση, το επετειακό μου κομμάτι κλπ που, ως καινούργιες επιλογές μέσα στη ροή του τρίωρου θα δένουν αρμονικά, εξυπηρετώντας πάντα την εμπορική διάσταση των πραγμάτων. Ουσιαστικά γι᾽αυτό ξεκινά αυτή η συνεργασία, για να δοκιμάσουμε κάτι νέο.
>Ήταν κάτι που έθεσες ως βέτο, ως προϋπόθεση;
Σε καμία περίπτωση δε θα έθετα βέτο σε κάτι ήδη δοκιμασμένο και εμπορικά επιτυχημένο. Ήταν καθαρά πρόταση του 969 ROCK FM που το θέλησε και θεώρησε ότι θα μπορούσε να το εφαρμόσουμε μαζί.
>Διαφορετικά, θα έκανες εκπομπή στο ραδιόφωνο;
Θα το σκεφτόμουν πάρα πολύ, αλλά όχι εξαιτίας αυτού. Οι playlists στα ραδιόφωνα βρίσκονται εκεί για κάποιο λόγο και σε αντίθεση με πάρα πολλούς φίλους μουσικούς αλλά και ακροατές που διαφωνούν, προσωπικά πιστεύω πάρα πολύ στο θέμα της εκπαίδευσης. Ως κοινό δεν είμαστε ιδιαίτερα εκπαιδευμένοι και προτιμάμε το safe listening που αποτελείται από πράγματα που ήδη γνωρίζουμε. Θεωρώ ότι πρέπει να γίνει μία ωραία ζύμωση, και παρότι στο παρελθόν μπορεί να μην πήγαινε στο μυαλό μου ότι θα έμπαινα σε μια τέτοια διαδικασία, μου άρεσε πολύ η πρόταση του 969 ROCK FM. Για παράδειγμα, το Bohemian Rhapsody πίσω του κρύβει χιλιάδες πτυχές που αξίζουν να αναδειχθούν. Ακόμα και τραγούδια όπως το Paradise City που δε λείπουν ούτε μία ημέρα από το ελληνικό ραδιόφωνο, όταν αρχίσεις να τα ακούς με την οπτική του ανθρώπου που τα έγραψε, ηχούν αλλιώς. Μία τέτοια κατάσταση θέλω να δημιουργήσω και στο πλαίσιο αυτής να προσθέσω και κάποια πράγματα που θα μας οδηγήσουν αβίαστα σε καινούργια ακούσματα.
>Δηλαδή, μπορείς να βγάλεις τον καθηγητή από το σχολείο, αλλά όχι το σχολείο από τον καθηγητή! (γέλια)
Εντάξει, δε μπορώ να το αποβάλλω από μέσα μου! (γέλια) Είμαι 18 χρόνια στην εκπαίδευση, και τη μουσική εκπαίδευση, αλλά και τη δευτεροβάθμια, συνεπώς, αυτό έχει και τα καλά του και τα κακά του. Στην ουσία, ό,τι αγοράζεις, παίρνεις, γιατί αυτό που βλέπεις από εμένα στα social είναι και αυτό που είμαι στην καθημερινότητά μου και θα ήθελα να επεκταθεί αντίστοιχα και στο ραδιόφωνο.
>Σε αγχώνει καθόλου αυτός ο "ρόλος" που κατά κάποιο τρόπο καθιστά σχεδόν υποχρεωτική την εκπαιδευτική χροιά στο περιεχόμενό σου; Προφανώς δεν αναφέρομαι μόνο στο ραδιόφωνο, αλλά γενικά σε ό,τι κάνεις.
Κοίτα, είναι μία κατάσταση ταυτόσημη της ζωής μου. Είναι κάτι που έχει αναπτυχθεί με την πάροδο των χρόνων, όταν ασχολούμαι με τη μουσική, έχω πάρα πολλά ερεθίσματα, προκύπτουν πολλές οπτικές, κυρίως γιατί σχετίζονται με την προσωπική μου ζωή. Όλα τα παραπάνω, δε μπορούν μεταφερθούν αυτούσια στο ραδιόφωνο, όμως, μπορεί να μεταδοθεί π.χ. τι μπορεί να δημιουργήσει μια νότα, μια φωνή κλπ. Πάντως, θέτεις μία πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα οπτική για το άγχος της πληροφορίας. Θέλω να πιστεύω ότι, η βασική μου ιδιότητα -που είναι του τρελαμένου ανθρώπου με τη μουσική- με κάνει να βλέπω τα πράγματα και πέρα από την πληροφορία. Υπάρχουν και συναισθηματικοί άξονες, η καθημερινότητα και τα νέα, που τα θεωρώ πάρα πολύ σημαντικά διότι σχετίζονται με το παρελθόν και το μέλλον μας. Οπότε, το γεγονός ότι μια ζωντανή καθημερινή εκπομπή μπορεί μέσα από το Wind of Change για παράδειγμα, να γεννήσει γνώση, συναισθηματική φόρτιση, πρόοδο ή και την επιθυμία για μία καινούργια ακρόαση των ήδη δημοφιλών τραγουδιών των Scorpions επειδή π.χ. θα αναφέρω το αντίστοιχο άλμπουμ στο οποίο συμπεριλαμβάνεται, αποτελεί ένα τεράστιο στοίχημα για μένα. Ειδικά στη δική μου ζώνη (17:00-20:00) που οι ακροατές χρειάζονται παρέα. Εδώ θα είμαστε να δούμε αν θα καταφέρω να υπερασπιστώ τις δικές μου αξίες γύρω από τη μουσική, νομίζω ότι θα έχουμε μία καλή εικόνα μέχρι τα Χριστούγεννα.
>Έχεις σκεφτεί πιθανές απαντήσεις για όσους ενδέχεται να σχολιάσουν ότι βρέθηκες στο ραδιόφωνο (και) επειδή ως Mr. Music στα σόσιαλ έχεις πάρα πολλούς followers;
Θα σου πω το εξής πάρα πολύ απλό: μια ζωή πάλευα για να πετύχω και αυτήν την πτυχή των ονείρων μου που δεν είναι άλλη από το ραδιόφωνο και τελικά το κατάφερα με πάρα πολλή δουλειά που έφερε views, που μετέπειτα έφεραν followers και όλα μαζί ως Δούρειος Ίππος με οδήγησαν στο ραδιόφωνο. Δεν είναι ένα απλό influencing και σε καμία περίπτωση δε δηλώνω influencer. Δεν είμαι εδώ για να επηρεάσω κανέναν, αλλά αν πρέπει οπωσδήποτε να βρω έναν σύγχρονο όρο, προτιμώ το "δημιουργός μουσικού περιεχομένου". Η δυνατότητά μου να δημιουργώ υλικό έχει δοκιμαστεί σε πάρα πολλά μέσα. Θέλω να πιστεύω ότι έχω αποδείξει μέσα και από τη δημοσιογραφική μου καριέρα -γιατί είμαι 25 χρόνια στη μουσική δημοσιογραφία- αλλά και την πορεία μου ως μουσικός σε live σκηνές, πως μπορώ να δοκιμαστώ και στο ραδιόφωνο. Δεν πιστεύω πάντως πως θα σχολιαστεί κάτι τέτοιο.
>Το "Mr. Music" ως προσωνύμιο στο έχουν σχολιάσει; Δεν είναι λίγο βαρύγδουπο;
Πράγματι, είναι πολύ βαρύγδουπο και είναι κάτι που αρχικά μίσησα. Γεννήθηκε από τον συνάδελφο και χημικό Δημήτρη Κουλουμάση που μαζί δραστηριοποιούμαστε στην εμπορική πλευρά των πραγμάτων. Εκείνος για να γίνει σαφής σε αυτό που ήθελε να κάνει, ονομάστηκε Mr. Chem από το Chemistry (χημεία). Μου είπε "ξέχνα το, αυτός θα είσαι για να μπορούμε να συνυπάρξουμε". Προσωπικά δεν θα το σκεφτόμουν ποτέ, γιατί μου φαίνεται αρκετά αυτοαναφορικό, καθώς σε καμία περίπτωση ένας άνθρωπος δεν μπορεί να συνοψίσει όλη την έννοια της μουσικής, αλλά ξέρεις τι; Στην πορεία αποδείχτηκε πως εμπορικά ήταν πανέξυπνο γιατί δε χρειάστηκε ποτέ να εξηγήσουμε με τι ασχολούμαι ή σε τι αφορά το προφίλ μου. Παράλληλα, ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρθηκα στον ίδιο τίτλο δεν ήταν ούτε υπεροπτικός ούτε αυτοαναφορικός. Φάνηκε ότι μιλάω για τη μουσική που είναι όλη μου η ζωή. Γενικά τηρώ τον βασικό κανόνα του εκπαιδευτικού που μιλά σε ένα δεκάχρονο παιδί. Όχι με την έννοια της γνώσης, αλλά με το σκεπτικό ότι κι εγώ, ως δεκάχρονο παιδί θα παρακολουθήσω όσα δε γνωρίζω καθόλου ώστε να τα μάθω. Προσπαθώ να μιλάω για τα πράγματα που κατέχω καλά και να θέτω προβληματισμούς για όσα δεν κατέχω. Η μουσική πάντως, είναι ένας απύθμενος ωκεανός και κανείς δε μπορεί να δηλώσει Mr. Ocean, ίσως όμως να θέλω να δηλώσω πως είμαι εκείνος που βουτά σε αυτόν τον ωκεανό.
>Τι δεν κατέχεις;
Την ελληνική μουσική την "παλεύω" τα τελευταία χρόνια. Ιδιαίτερα το podcast που κάνω με έχει φέρει σε επαφή με τόσους άνθρωπους της εγχώριας βιομηχανίας, τόσες σπουδαίες προσωπικότητες που δε στο κρύβω, έχω αγαπήσει πια πάρα πολλά πράγματα που δεν πίστευα ποτέ πως μπορεί να με αφορούν.
>Αλήθεια, πώς σου φαίνεται η σύγχρονη ελληνική μουσική;
Υπάρχουν τεράστια ταλέντα. Αναφέρομαι στους ανθρώπους που αυτήν τη στιγμή γεννιούνται καλλιτεχνικά και προσπαθούν να βγουν προς τα έξω. Δυστυχώς έρχονται και χτυπούν το κεφάλι του στο βιοποριστικό κομμάτι και με λυπεί πολύ αυτό.
>Μιλάς για αυτούς που ξεκινούν τώρα;
Για αυτούς που έχουν ξεκινήσει να δισκογραφούν ή σε ανθρώπους που βρίσκονται εκεί έξω με κάποιο viral βίντεο που πρέπει μετά να έχει αποτύπωση και στη μουσική τους καριέρα. Κακά τα ψέματα, τα σόσιαλ μίντια είναι αυτά που μπορούν να βάλουν κάποιον μέσα στα πράγματα, αλλά μετά, η μουσική στάση του είναι αυτή που θα τον κρατήσει.
>Αν δε χτίσουν δικό τους ρεπερτόριο, μπορούν να ξεχωρίσουν μόνο με διασκευές; Υπάρχει φυσικά το παράδειγμα της Dua Lipa που χρησιμοποιεί samples, αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό.
Ναι, αυτό που έχει κάνει εκείνη λέγεται interpolation, βασίζεται σε samples και φτιάχνει κάτι δικό της. Θα επανέλθω στο θέμα της εκπαίδευσης της ακρόασης, σε αυτό δηλαδή που θεωρούμε ασφαλές να ακούμε. Για να εισαχθεί ένας καλλιτέχνης στη μουσική πραγματικότητα οι λιγοστές δισκογραφικές εταιρείες που υπάρχουν σήμερα, του προτείνουν να κάνει μία διασκευή. Αυτό δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο, διότι η διασκευή, όταν "πιάνει", δημιουργεί ένα εμπορικό προηγούμενο, ένα δεδικασμένο που μας οδηγεί στην επόμενη αντίστοιχη επιλογή.
>Καλά κομμάτια γράφονται; Συχνά σκέφτομαι ότι πολλά γράφονται με γνώμονα την ατάκα για να γίνουν viral και άρα, να ακουστούν.
Αυτό λοιπόν είναι ένας ακόμη φαύλος κύκλος, από τον οποίο καλούμαστε όλοι να ξεφύγουμε. Όταν όλες οι θέσεις τραγουδιών λειτουργούν με το σκεπτικό να βρεθούν αυτά τα 10-15 δευτερόλεπτα που θα γίνουν hook για να μπορέσει να βγει στο TikTok, η τακτική αυτή δημιουργεί συγκεκριμένη εκπαίδευση ακρόασης. Πιστεύω ότι μπορούμε να γυρίσουμε πάλι στο long form, σιγά σιγά από τα 15 δευτερόλεπτα στα 30, από τα 30 στο τραγούδι, και έπειτα στο EP και στο album και νομίζω ότι ο τρόπος για να συμβεί αυτό έγκειται στις ιστορίες με τις οποίες συνδέονται. Έχει να κάνει με το πώς μπορούμε και εμπορικά να το αγκαλιάσουμε ως συνθήκη, συνεπώς πρέπει οι άνθρωποι που έχουν κάποια δύναμη στα χέρια τους είτε στα σόσιαλ είτε σε μέσα όπως το ραδιόφωνο, αλλά και οι δισκογραφικές να πιστέψουν στην αλλαγή που θα επιφέρει μια περίοδο ξηρασίας. Αν την αντέχουμε όλοι, τότε νομίζω ότι αξίζει να το κάνουμε.
>Παραμένει δυνατό το ραδιόφωνο ή βασίζεται σε όσους το ακούν εν κινήσει, αλλά και σε εμάς, τους millennials που μεγαλώσαμε με αυτό και το λατρέψαμε;
Την ίδια ερώτηση μου κάνουν και για την τηλεόραση.
>Ο δικηγόρος του διαβόλου θα έλεγε πως, αφενός την τηλεόραση θα την ανοίξεις, θέλοντας και μη, για μία πλατφόρμα streaming αφετέρου ότι στο αυτοκίνητο μπορείς να βάλεις Spotify ή κάποιο podcast.
Ξέρεις, ακόμα και η ακρόαση στο αμάξι μόνο, φτάνει για να δημιουργηθεί κοινωνική συνείδηση μέσω του ραδιοφώνου. Σκέψου πόσος κόσμος είναι στο αυτοκίνητο μόνος του, πόσο χρόνο περνάει μέσα σε αυτό στην κίνηση και χρειάζεται παρέα. Αναφορικά με το Spotify αυτός είναι ο μεγάλος πήχης που βάζω: επειδή στα σόσιαλ με ακολουθούν διάφορες ηλικίες, θέλω να δω αν γίνεται να τους αφορά όλους το σύγχρονο ραδιόφωνο. Στις μετρήσεις πάντως, δείχνει ότι παραμένει πολύ δυνατό ως μέσο και πως πάρα πολύς κόσμος το επιλέγει ως παρέα στις διαδρομές του. Γι αυτό και είναι τεράστια ευθύνη για όσους έχουν τη δύναμη του ραδιοφώνου στα χέρια τους.
>Στο μεταξύ, πόσο εύκολο είναι να πειθαρχήσουν οι μαθητές απέναντι σε ένα "λιγότερο σκονισμένο" καθηγητή που τον νιώθουν πιο κοντά τους ηλικιακά και δη τον ακολουθούν στα σόσιαλ μίντια;
Κοίτα, το λιγότερο σκονισμένος είναι σχετικό. Βέβαια, η ενασχόληση με τα σόσιαλ όντως, δημιουργεί μια επικίνδυνη, πολλές φορές οικειότητα που μέσα στην τάξη πρέπει να αναδομηθεί. Αυτή η αναδόμηση συμβαίνει καθημερινά και προφανώς υπάρχουν εκπαιδευτικές τεχνικές για να δημιουργηθεί μία ισορροπημένη σχέση καθηγητή και παιδιών. Με την πρώτη επίπληξη ή την πρώτη κατσάδα που θα φάει ένας μαθητής μπαίνουν κάποια όρια. Πάντως, είναι δύσκολο να μπορέσεις να πείσεις τους σημερινούς εφήβους ότι τους αφορούν κάποια πράγματα.
>Ειδικά όταν στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για τα θρησκευτικά και εν γένει τη θεολογία.
Ευτυχώς έχουν κάποιες πτυχές που σίγουρα αφορούν την καθημερινότητά μας, πέρα από την παλιά οπτική που είχαμε για το εν λόγω αντικείμενο. Οπότε, μέσα από αυτές προσπαθείς να δημιουργήσεις μια τέτοια σχέση που μπορεί να οδηγήσει και σε γνώση, αλλά και σε τρόπο ζωής γενικότερα -όχι απαραίτητα μέσα από στείρα στεγανά θρησκείων- που περνά από συνάνθρωπο σε συνάνθρωπο. Κάτι αντίστοιχο, συναντάμε και στη μουσική.
>Εκεί, ως... καλός συνάνθρωπος, όταν απομονώνεις φωνές και τα πράγματα δεν έχουν πάει καλά, πώς το διαχειρίζεσαι;
Γενικά, δεν πιστεύω σε επίθετα του τύπου "άχρηστος", "άφωνος". Υπάρχουν πάντα οι συνθήκες που δημιουργούν την εκάστοτε εμφάνιση. Οι καλλιτέχνες που βρίσκονται σε πολύ υψηλό επαγγελματικό επίπεδο εξετάζονται μέσα από διάφορες συνθήκες εκτέλεσης. Αποφεύγω πάντως, να απομονώνω εκτελέσεις ή παρουσίες που μπορούν να εκθέσουν κάποιον έλληνα τραγουδιστή.
>Για τους ξένους δεν υπάρχει πρόβλημα; (γέλια)
(γέλια) Όπως έχω συνειδητοποιήσει πάρα πολλές φορές, έχουν φοβερή δύναμη τα σόσιαλ και φτάνουν ακόμα και σε "τεράστια" μάτια και αυτιά πολύ γνωστών ανθρώπων και μην ξεχνάς ότι εγώ έχω και το αγγλικό προφίλ. Ένα tag ή ένα hashtag ή κάτι που θα πεις και θα το πιάσει ο αλγόριθμος ποτέ δεν ξέρεις μέχρι πού μπορεί να φτάσει. Οπότε, γενικά το σκέφτομαι ακόμα και για τους ξένους καλλιτέχνες, προσέχω πάρα πολύ ό,τι λέω να είναι καθαρά τεχνικό, μουσικό και καθόλου επικριτικό. Δε μου αρέσει η κρίση και η επίκριση. Προτιμώ την ανάλυση και νομίζω ότι αυτό το συνειδητοποιούν και το καταλαβαίνουν όλοι. Κατά τα άλλα, προσπαθώ να προστατεύω τους ανθρώπους που είναι η δουλειά τους, που βγάζουν το ψωμάκι τους από τη μουσική. Δεν είμαστε εδώ για να εκθέσουμε επαγγελματίες, αλλά για να μπορέσουμε να κάνουμε τον κόσμο να καταλάβει πραγματικά τι του αρέσει, τι όχι και γιατί.
>Παρότι millennial, έχεις αισθανθεί boomer στα σόσιαλ;
Πάρα πολλές φορές. Καθημερινά αισθάνομαι boomer, ειδικά όταν καταλαβαίνω τι παίζει στα trends. Και είναι και μια απαξίωση, του στυλ "τι κάνω κι εγώ τώρα εδώ". Αλλά ξέρεις τι; Η συναναστροφή με τον κόσμο, η ενίσχυση και η υποστήριξη, και ok, οι αριθμοί μου δείχνουν ότι υπάρχει χώρος και χρόνος για να κάνω αυτό που γουστάρω στα σόσιαλ και γι αυτό και συνεχίζω.
>Πώς σου φαίνεται που οι συναυλίες έχουν γίνει trend; Ακόμα κι αν οι "πιστοί" προσέρχονται χωρίς να έχουν ιδέα τι ακούν- αν το ακούν;
Οτιδήποτε κι αν οδηγεί κάποιον σε μία συναυλία, είναι για μένα θεάρεστο. Είναι φοβερή πολιτιστική πηγή, αλλά και πηγή ένωσης ανθρώπων.
>Κάποιος που πάει στο live και λέει τα "νεάκια" του, θα αποκομίσει κάτι;
Θα πάρει το vibe, αλλά θα ενοχλήσει σίγουρα εμένα που θα κάθομαι κοντά και θα θέλω πράγματι να παρακολουθήσω. Αυτοί που πάνε σε συναυλίες για να πούνε τα νεάκια τους, είναι εκείνοι που τους φέρανε για τη φάση, το καταλαβαίνω. Την επόμενη μέρα, ίσως μπουν στη διαδικασία να επανέλθουν και να ψάξουν κάτι σχετικό. Τουλάχιστον πάντως, ας πάνε σε ένα σημείο του χώρου που δεν θα ενοχλούν τους γύρω τους. Κατά τα άλλα, και μόνο που βρίσκονται εκεί, εμένα με χαροποιεί.
>Πώς σχολιάζεις το γεγονός ότι όλα γίνονται trends και ξεφουσκώνουν σχεδόν αμέσως, από βαρεμάρα;
Αυτό είναι μέσα στην ανθρώπινη πραγματικότητα, ο τρόπος με τον οποίο μεταπηδάμε από το ένα κλαράκι στο άλλο είναι η όλη έννοια των trends. Aπλά κάποτε γινόταν πιο αργά, ήταν όλα πιο βραδύκαυστα. Ένα άλμπουμ είχε μια διάρκεια ζωής, ενός έτους συνήθως. Τώρα έχει μιας εβδομάδας...
>Αν γίνει ποτέ άλμπουμ βέβαια.
Ναι, το άλμπουμ το είπα επειδή αυτό θέλω εγώ. Αυτό που έχει αλλάξει είναι το πόσο γρήγορα αλλάζουν τα trends. Θεωρώ ότι για να μπορέσουμε να δούμε τη διαχρονικότητα κάποιων πραγμάτων πρέπει λίγο να τα "κλωσήσουμε" και δεν ξέρω ποιος έχει τη διάθεση, τον χρόνο, αλλά και το μέσο για να μπορέσει να "κλωσήσει" πράγματα και άρα να γεννήσει τη διαχρονικότητά τους. Μέσα από όσα δραστηριοποιούμαι, τα σόσιαλ, το podcast, τώρα το ραδιόφωνο, αυτός είναι ο στόχος μου. Να καταφέρω να διακρίνω ποια πράγματα αξίζουν να είναι διαχρονικά και να μπορέσω να τα προτείνω μέσα από την όποια οπτική διαχρονικότητας που ενδέχεται να έχουν.
*O Mr. Music aka Δημήτρης Μπάρμπας ξεκινά εκπομπές στον 969 Rock FM στις 01/09. Τον ακούς Δευτέρα έως Παρασκευή 17:00-20:00. Περισσότερα, εδώ.
