David Lynch, Σταύρος Λάντσιας, Γιώτης Κιουρτσόγλου. Τρεις μουσικοί με μεγάλη πορεία στο χώρο συνυπάρχουν στο τζαζ σχήμα των Human Touch, που είναι ένα από τα πλέον διάσημα του είδους τους στην Ελλάδα.
Με μια διακριτή καλλιτεχνική ταυτότητα και πολυετή πορεία,επιστρέφουν στη σκηνή του Half Note Jazz Club, την Παρασκευή 23 και το Σάββατο 24 Ιανουαρίου, για να παρουσιάσουν το νέο τους άλμπουμ "Colorblind”.
Αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που τους ενώνει και ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής τους αλλά και τι μηνύματα θέλουν να περάσουν στο κοινό τους; Ο David Lynch είναι αφοπλιστικός μιλώντας για τους συνεργάτες του. "Από παλιά υπήρχαμε μαζί σε πολλά και διάφορα πρότζεκτ. Νιώσαμε σε κάθε περίπτωση ότι υπάρχει μεράκι και κοινή αίσθηση του ρυθμού, της αισθητικής, και μία ανάγκη να πειραματιζόμαστε. Αυτό ισχύει μέχρι και σήμερα. Αναζητάμε μια αβίαστη επικοινωνία με τον κόσμο μέσω μουσικής. Μια καθαρή έκφραση που μας ενώνει και μιλάει σε όλους μας. Η ίδια η μουσική μιλάει χωρίς διακρίσεις και στυλ. Εμείς ας μην την εμποδίσουμε".
Ο Σταύρος Λάντσιας με τη σειρά του λέει πως "μας ενώνει πιστεύω η ίδια αγωνία να εκφραστούμε με το δικό μας προσωπικό-πρωτότυπο τρόπο με στόχο να συναντηθούμε με το κοινό. Ένα άλλο χαρακτηριστικό που μας ενώνει είναι η αυθόρμητη έκφραση χωρίς στυλιστικά όρια αντλώντας από όλες μας τις βιωματικές και μουσικές εμπειρίες. Μήνυμα μας: Μη φοβάσαι να παρουσιάσεις με ειλικρίνεια αυτό που είσαι!".
"Το γεγονός ότι και οι τρεις είμαστε αρκετά διαφορετικοί ως άνθρωποι, ως χαρακτηρες από διαφορετικές αφετηρίες με διαφορετικές προσωπικές μουσικές επιλογές. Αυτό δημιουργεί ένα χαρμάνι και καμία φορά μέσα από τριβές στο σημερινό αποτέλεσμα. Ο κοινός παρονομαστής είναι ο ακόμη υπάρχον σεβασμός του ενός προς τον άλλον, ο θαυμασμός η αποδοχή και τέλος η δικαιοσύνη" αναφέρει από την πλευρά του ο Γιώτης Κιουρτσόγλου.
Ποια άποψη έχει καθένας τους για τους συνεργάτες του και πως χαρακτηρίζει κάθε μέλος των Human Touch τους υπόλοιπους; Τι γνώμη αλήθεια έχει καθένας για τους άλλους δύο; Πρώτος παίρνει το λόγο ο David Lynch. "Ο Γιώτης είναι πηγαίο ταλέντο, πολύτιμη πέτρα ακατέργαστη. Εχει ορμή. Ειναι εξωστρεφής, κοινωνικός, έχει χιούμορ και πετάει αεροπλάνο. Ο Σταύρος είναι νοικοκύρης, οργανωμένος, ενορχηστρωτής, groover. Αντιλαμβάνεται τον χώρο και τον χρόνο, ακούει πάντα του άλλους μουσικούς και διαμορφώνει ξεκάθαρες απόψεις. Και οι δύο για μένα αποτελούν έμπνευση".
Ο Σταύρος Λάντσιας επισημαίνει το πόσο διαφορετικοί χαρακτήρες είναι. "Κι αυτό συμβάλει στη "πολυχρωμία" της μουσικής μας. Ο Γιώτης πιο εξωστρεφής και αυθόρμητος πάντα 100% παρόν όταν παίζουμε. Ο David πιο τελειομανής, εγκεφαλικός με ανησυχίες όχι μόνο μουσικές. Μετά από τόσα χρόνια που γνωριζόμαστε έχω αποδεχθεί τους φίλους μου για αυτό που είναι. Οι "κόντρες" μας, μουσικές η προσωπικές με οδηγούν σε δρόμους που δεν θα έπαιρνα μόνος μου. Αν αυτή τη στιγμή ερχόμουνα στην Ελλάδα πάλι θα τους διάλεγα για να κάνουμε συγκρότημα. Θυμάμαι όταν τους καλούσα σαν ενορχηστρωτής να παίξουνε στο στούντιο. Όποιος και να ήταν ο τραγουδιστής, όσο καλό ή μέτριο το τραγούδι πάντα πρόσφεραν με ενθουσιασμό τον ξεχωριστό τους ήχος αφήνοντας το προσωπικό τους αποτύπωμα για πάντα στην Ελληνική Δισκογραφία".
Ο Γιώτης Κιουρτσόγλου φαίνεται πολύ ενθουσιώδης. "Κατ’ αρχήν η πρώτη αυθόρμητη σκέψη που έρχεται στο μυαλό μου είναι ότι και οι δύο είναι μοναδικοί μουσικοί με Μ κεφαλαίο. Ο David δεν είναι μόνο απλά ένας καλός πνευστός αλλά σε ότι και να παίξει χαρακτηρίζεται ηχητικά, παιχτικά,ενορχηστρωτικά άρτιος με υψηλή αισθητική και φυσικά είναι εξαιρετικός συνθέτης. Ο Σταύρος δε είναι ένα υπέρ εργαλείο που με την συμβολή του όπου και να παίξει αμέσως το άκουσμα γίνεται ιδιαίτερο και αποκτά ποιότητα και αισθητική. Τρομερά ακριβής με αίσθηση ρυθμού και μελωδίας. Εξαιρετικός ενορχηστρωτής ακόμα και στα αυτοσχεδιαστικά, αυτά όλα μπορεί να τα δει κανείς και στις εξαιρετικές συνθέσεις του. Με λίγα λόγια χαίρομαι που παίζω μαζί τους και υπάρχουμε τόσα χρόνια παρέα".
Επόμενο θέμα μας το άλμπουμ "Colorblind”. Πώς προέκυψε και τι θέλει να πει στον ακροατή του αλλά και τι σημαίνει ο τίτλος του; Σύμφωνα με τους ίδιους, δημιουργήθηκε μέσα από πολύ παίξιμο και από τη ζύμωση που προκύπτει μέσα από αυτές τις στιγμες. "Νιώσαμε την ανάγκη να τα μοιραστούμε ηχογραφημένα πια. Ο τίτλος σημαίνει 'αχρωματοψία'. Εμείς το θέτουμε τον όρο φιλοσοφικά. Οταν η πρόθεση μας δεν προ-χρωματίζει τους ανθρώπους, ιδέες, καταστάσεις, μουσικές, κλπ. που παρουσιάζει η κάθε συνθήκη της ζωής μας. Οταν δεν τους φοράμε ταμπέλες και έχουμε την άποψη ότι πολλά ακόμα είναι άγνωστα και φρέσκα, ανοίγουμε κανάλια προς την ανακάλυψη νέων πραγμάτων που ενδέχεται να μας αλλάζουν και να μας πάνε σε άλλο επίπεδο στη ζωή μας" αναφέρει ο David Lynch.
Έχει μέλλον η τζαζ μουσική στην Ελλάδα και ποια είναι η "σχέση" της με τον νεοέλληνα; Πρώτη τοποθέτηση από τον David Lynch. "Έχει πλάκα γιατί ακούω αυτή την ερώτηση από τότε που ήρθα. Φαίνεται ότι από τότε είχε μέλλον! Το ίδιο και τώρα. Η τζαζ δεν είναι μία συγκεκριμένη μουσική. Εκφράζει στάσεις ζωής. Η ζωή ζητά να είμαστε παρόντες, να συνυπάρχουμε και να είμαστε έτοιμοι και πρόθυμοι να αυτοσχεδιάζουμε ανά πάσα στιγμή. Αυτά τα στοιχείο είναι στη φύση μας. Να αναφέρουμε επίσης ότι οι νέες γενιές είναι ακόμα πιο μπροστά. Παιδιά με μεγάλο ταλέντο που έχουνε σπουδάσει, έχουν μελετήσει και που αγαπάνε πολύ τη μουσική. Είναι ψηλό πλέον το επίπεδο".
Ο Σταύρος Λάντσιας είναι ξεκάθαρος μιλώντας για Greek Jazz, θεωρώντς πως η ιδιαιτερότητα της εν λόγω μουσικής στη χώρ μας είναι ότι δεν αφορά αποκλειστικά ένα ελίτ ακροατήριο με "γνώσεις" στο είδος. "Παρατηρώ ότι το κοινό έρχεται στις συναυλίες μας με διάθεση να "ταξιδέψει" μαζί με την μουσική και να συγκινηθεί. Η λεγόμενη Greek Jazz αποκτά πλέον παρουσία στην Ευρωπαϊκή μουσική σκηνή. Είμαι αρκετά αισιόδοξος και περιμένω τα καλύτερα από τις καινούργιες γενιές Ελλήνων ταλαντούχων μουσικών" σημειώνει.
Παρατηρώντας τη live σκηνή στην Αθήνα, βρίσκει κανείς ότι απέχει πολύ από τις αντίστοιχες σκηνές της Ευρώπης; Στην 'απορία' αυτή την απάντηση δίνει ο Γιώτης Κιουρτσόγλου. "Δεν θα το έλεγα αυτό, αντ’ αυτού θα έλεγα ότι η Live σκηνή της Ελλάδας και επί τω πλείστω της Αθήνας είναι πολύ μεγάλη και πλούσια με όλο και περισσότερους ταλαντούχους μουσικούς σε μικρές ηλικίες. Το ζήτημα λοιπόν σε σχέση με την Ευρώπη δεν είναι οι μουσικοί και οι επιχειρηματίες που προσπαθούν να κάνουν μια κίνηση στο να ανοίξουν έναν τέτοιο χώρο αλλά είναι ότι αν οι παραπάνω που ανέφερα το προσπαθήσουν συνήθως πέφτουν σε τοίχο από την κρατική μηχανή που τα στοιβάζει και τα κρίνει όλα με τον ίδιο παρονομαστή με αποτέλεσμα να γίνονται όλα με μεγαλύτερη δυσκολία από όση χρειάζεται στην πραγματικότητα" καταλήγει.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
