© Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Την Τετάρτη 25 Ιουνίου, η Μαρίνα Σάττι έδωσε το έναυσμα για το POP tour της, δίνοντας την πρώτη (και μόνη για το καλοκαίρι) συναυλία της στην Αθήνα. Εμείς ήμασταν εκεί, πλάι σε σκληροπυρηνικούς πλην λιλιπούτειους φαν που μας έκαναν να μοιάζουμε μπούμερς, και μεταδίδουμε 4 στιγμές που μας έμειναν από το λάιβ στην Πλατεία Νερού.
1. Όταν ανέτειλαν καρδιές
Προχωρώντας προς την είσοδο για την αρένα, υπήρχαν άτομα που μοίραζαν χάρτινες καρδιές. Επάνω τους ήταν γραμμένα μηνύματα αγάπης για την καλλιτέχνιδα (εμένα μου έτυχε το "Forever Your Fans”) και η οδηγία ήταν να υψωθούν όταν θα έπαιζε η "Ανατολή” της. Στην αρχή, ομολογώ, δεν είχα ψηθεί με την ιδέα, όμως όταν άρχισαν οι πρώτες νότες της ‘00’s style ροκ μπαλάντας καταλάβα ότι είχα λάθος: ήταν ένα όμορφο, απλό παιχνίδι που γέμισε σχήματα καρδιάς τη λαοθάλασσα, χαρίζοντας μας μία από τις πιο γλυκιές στιγμές της βραδιάς.
2. Όταν εμφανίζονταν οι guests
Η Μαρίνα Σάττι έχει συνεργαστεί τελευταία με μεγάλα ονόματα της ελληνικής σκηνής, που τα απολαύσαμε και live. Saske, OGE, Νέγρος του Μοριά, Rack και ο Μάρκος Κούμαρης από τους Locomondo έκαναν το κοινό να παραλυρεί μόλις εμφανίζονταν στο stage για να ερμηνεύσουν τα τραγούδια τους με τη Σάττι, ενώ είπαν και δικά τους. Συγκινητική ήταν η στιγμή που γυρίσαμε πίσω εκεί που ξεκίνησαν όλα, στις "Κούπες”, που τις ακούσαμε με τη Μαρίνα πλαισιωμένη με δύο από τις fonés της, την Ερασμία Μαρκίδη και την Έλενα Λεώνη. Το πόσα άλλαξαν από τότε φαινόταν σίγουρα να βρίσκεται στις σκέψεις της.
3. Όταν μας τρέλαιναν τα visuals
Η δουλειά που είχε γίνει στο οπτικό κομμάτι ήταν μεγάλη και αυτό φαινόταν. "Ήταν το πιο μεγάλο πράγμα που έχουμε κάνει μέχρι στιγμής” παραδέχτηκε η τραγουδίστρια, μιλώντας τόσο για την προσέλευση του κοινού (15.000 άτομα) όσο και για το επίπεδο της παραγωγής. Πάνω στη σκηνή είχε στηθεί ένα αστικό σκηνικό με σκαλάκια, γυάλινους τοίχους με γκράφιτι, ενώ στα δεξιά είχε παρκάρει ένα ρετρό αμάξι. Στην οθόνη πίσω αλλά και στις δύο στα πλάγια βλέπαμε καταιγισμό λέξεων με φώτα που κοπανιούνταν αλά Brat, ενώ είχαμε και footage από drone.
Δεν γινόταν να μην ξεχωρίσουμε στον ψηφιακό τοίχο που προβαλόταν στην πίσω οθόνη το σύνθημα σε στιλ γκράφιτι "Stop the Genocide” και την παλαιστινιακή σημαία δίπλα του.
4. Όταν η P.O.P. έδινε ρυθμό
Στην playlist της συναυλίας ακούσαμε τραγούδια από όλες τις φάσεις της Σάττι: από τη "Μάντισσα” και το "Ζάρι”, περάσαμε στο "Mixtape” και το "Epano sto trapezi”, χωρίς να παραλείψουμε την πιο εσωτερική "Yenna”. Στα τραγούδια από αυτό άλμπουμ, όπως στο "Nani” και την "Prosefhi”, είδα την προ-γιουροβίζιον Μαρίνα να πειραματίζεται με την παράδοση και να γεννά με κόπο τραγούδια με έντονο συναίσθημα. Έτσι, υπογραμμίστηκε μέσα μου πιο έντονα το πέρασμά της σε κάτι πιο ποπ, το οποίο ήταν και που μας έκανε να χορέψουμε μέχρι τελικής πτώσης παρά τη φοβερή ζέστη. Όλη η αρένα έγινε ένα και περνούσε από την cunty διάθεση της "Λόλα”, στο τσιφτετέλι του "Spirto kai venzini” κι έπειτα στην αγνή χαρά του "LALALALA”.
Αυτό ήταν και το τραγούδι με το οποίο έκλεισε το κύριο σόου -γιατί η Μαρίνα μάς έκανε το χατίρι για encore. Κι ήταν μία υπέροχη επιλογή, γιατί λέει αυτό το "και τον Χάρο πάτα πάτα”, που απαντά στο γιατί μας αρέσει τόσο πολύ το πανηγύρι. Και το P.O.P. Και η ποπ.
Διαβάστε Επίσης
