H Νεφέλη Φασούλη είναι 'πρόσωπο δικό μας'

Η Νεφέλη Φασούλη, το κορίτσι-φαινόμενο της νέας "φουρνιάς" του ελληνικού τραγουδιού συμμετέχει και φέτος στο Athens City Festival με μία συναυλία στο "μπαλκόνι" του Αγίου Γεωργίου στον Λυκαβηττό, δίνοντάς μας την ευκαιρία να τη γνωρίσουμε καλύτερα. Λίγο πριν το Lycabettus Sunset Live της, στις 7 Μαΐου, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, θυμόμαστε όσα ενδιαφέροντα έχει μοιραστεί μαζί μας σε παλαιότερες συνεντεύξεις της στο "α" και ανατρέχουμε στις πιο καθοριστικές στιγμές της πορείας της — πριν το τραγούδι της "Πρόσωπο δικό μου" κατακλύσει τα social media και πριν μας εκπλήξει με το νέο της EP, "Wyrd", που μόλις κυκλοφόρησε.

> Η Νεφέλη Φασούλη μεγάλωσε στο Παγκράτι, που είναι φυσικά και η γειτονιά της καρδιάς της… "αλλά και λίγο αναγκαστικά. Έγινε από μόνο του". Αν μπορούσε, βέβαια, θα ξαναγεννιόταν στα Άνω Πετράλωνα.

> Ξεκίνησε μαθήματα βιολιού και θεωρίας σε ηλικία έξι ετών, πολύ πριν εμβαθύνει στο τζαζ τραγούδι και τον φωνητικό αυτοσχεδιασμό.

> Ωστόσο, δεν φανταζόταν από πάντα πως θα ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική: "Έφτασα να δουλεύω πια 2-3 χρόνια στον χώρο, για να πειστώ πως πράγματι το κάνω καλά και αξίζει να προσπαθήσω να παίζω περισσότερο! Το σίγουρο είναι πως πάντα ένιωθα τη μουσική πιο κοντά μου από οτιδήποτε άλλο, αλλά δεν περίμενα να γίνει ολόκληρη η ζωή μου· αυτό είναι πραγματική ευτυχία! Ακόμα λοιπόν "τσιμπιέμαι” για να δω αν θα ξυπνήσω".

> Το 2013 πέρασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, την οποία ολοκλήρωσε το 2018, πριν συνεχίσει τις μεταπτυχιακές της σπουδές, επίσης στο ΕΚΠΑ – στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών, στο πρόγραμμα "Jazz και Νέες Τεχνολογίες".

> Σχετικά με το δίλημμα αν θα ακολουθήσει τις σπουδές της στα νομικά ή το τραγούδι, έχει μοιραστεί με το "α": "Το να επιλέξω ένα από τα δύο στην αρχή δεν ήταν αναγκαίο, γιατί τη μουσική την επέλεξα πολύ πριν τελειώσω τη σχολή και πάρω την άδειά μου. Ήταν εκεί σαν από καιρό. Νομίζω το βασικό ερώτημα ήταν –και θα είναι– αν θα πρέπει να τα κάνω παράλληλα τα δύο".

> Ως ερμηνεύτρια, τη γνωρίσαμε από τις συνεργασίες της με τον Βασίλη Καζούλη, τον Νίκο Ζιώγαλα, τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και τον Μάκη Αμπλιανίτη, μεταξύ άλλων, και από την πολυετή συμπόρευσή της με τον Φοίβο Δεληβοριά: "Η συνεργασία μου με τον Φοίβο ξεκίνησε έναν χειμώνα πριν τέσσερα χρόνια, όταν με πήρε τηλέφωνο για να "ανέβουμε μαζί τα σκαλιά της εκκλησίας” στα Church Sessions του Pepper. Αυτού του είδους η πρόσκληση και οι λέξεις που χρησιμοποίησε ο Φοίβος μόνο καλός οιωνός μπορεί να θεωρηθεί, αφού η συνεργασία μας "στέριωσε” για τα καλά μετά από εκείνο το μυστήριο".

> Το δισκογραφικό της ντεμπούτο, ο "Κόσμος σου" (United We Fly), ήρθε το 2021 και, όπως μας λέει, ήταν το πρώτο πρότζεκτ που ένιωσε τόσο δικό της: "Ο δίσκος γράφτηκε για μένα, είναι γεμάτος από βιώματά μου και από φιλοσοφικά ερωτήματα για τη ζωή και τη δημιουργία".

> Ήδη από τότε είχε αρχίσει να διαφαίνεται μια πολυσύνθετη ηχητική ταυτότητα, απόρροια μιας ανοιχτόμυαλης γκάμας αναφορών που δεν έπαψε να διευρύνει μέσα από τις καλλιτεχνικές της επιλογές, το ταξίδι της στη Νέα Υόρκη και τις επόμενες συνεργασίες της.

> "Πάντα η καρδιά μου ήταν δοσμένη σε έναν τζαζ-δυτικό ήχο· αγάπησα ως έφηβη τη Φιτζέραλντ και την Κάρτερ, αλλά ήξερα επίσης πολύ καλά τη δόνηση που μου προκαλούσε ένα φιλοσοφικό τσιφτετέλι του Ρασούλη ή μια ωραία ρεμπέτικη φωνή".

> Λίγο αργότερα, την είδαμε σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο: το λαϊκότροπο τραγούδι της "Θα σου πω εγώ", μαζί με τον Δημήτρη Μεντζέλο, ήταν ένας φόρος τιμής στο παρεξηγημένο "σκυλάδικο" των τελών του ’70.

> Και το 2022, με αφορμή τη σειρά κοινών εμφανίσεων με τους Δεληβοριά και Μεντζέλο, λίγο πριν προχωρήσουν στην κατάληψη της "Villa Vox", ρωτούσαμε την ερμηνεύτρια αν θεωρεί ότι χρειάζεται να απενοχοποιήσουμε το καλτ στη ζωή μας. Εκείνη μας έλεγε: "Χρειαζόμαστε απενοχοποίηση στη ζωή μας γενικώς. Είτε σου αρέσει το καλτ είτε όχι, είναι μια χαρά. Το παλιό χρειάζεται για να σου δείξει τον δρόμο για το καινούργιο – εγώ δεν θέλω να γυρίσω στα ’90s, δεν ήμασταν το ίδιο συνειδητοποιημένοι. Αλλά μου αρέσει να γελάω μαζί τους και να κοροϊδεύω τον εαυτό μου, σαν να βλέπω ένα παλιό άλμπουμ με φωτογραφίες. Και μετά πάμε παρακάτω, ο καθένας όσο θέλει και μπορεί".

> Η επόμενη δουλειά της συνέπεσε με την πραγμάτωση ενός ονείρου: τη δημιουργία ενός κοινού δίσκου με τον Αντώνη Απέργη. Το αποτέλεσμα; Ο "Κήπος": "Ένα μαγικό μέρος που μοιάζει με τον Παράδεισο. Φτιάξαμε έναν Κήπο, αντίδοτο για την πραγματικότητα, μία όαση για όσους δεν αντέχουν τη ζωή όπως είναι. Εδώ τα κεράσματα, η ευγένεια και η αποδοχή αφθονούν, κι οι άνθρωποι αγαπούν χωρίς εμπόδια. Ο Αντώνης δημιούργησε αυτό το καταφύγιο που χωρούν όλοι όσοι το σέβονται, και με το τραγούδι μου σας προσκαλώ να ’ρθείτε κι εσείς".

> Εύλογα, η εξωστρέφεια της Φασούλη, η επιμονή της σε μια πορεία σταθερή αλλά συχνά έξω από το ερμηνευτικό της comfort zone, και η αγάπη της για τη ζωντάνια της συναυλιακής συνθήκης την ανέδειξαν σε ένα από τα φαινόμενα της νέας "φουρνιάς" του ελληνικού τραγουδιού.

> Επιστέγασμα αυτής της αναγνώρισης δεν ήταν μόνο μια σεζόν γεμάτη απανωτά sold-out, όπως αυτή που μας πέρασε, ή το virality στα social media, που κατακλύστηκαν από στιγμιότυπα live εμφανίσεων και το "Πρόσωπο δικό μου" να ακούγεται παντού.

> Στο φρέσκο EP της "Wyrd", "ένα σετ τεσσάρων τραγουδιών που έφτιαξε με τη μουσική της ομάδα, μετά από έναν χειμώνα που γύρισαν την Ελλάδα ψάχνοντας τον τέλειο ήχο — τον ήχο που θα τα ’χει όλα, θα θυμίζει κάτι και τελικά τίποτα", αποκρυσταλλώνεται αυτή η νέα ταυτότητα που έψαχνε να βρει καιρό.

> Με γερές δόσεις ανατολίτικης μουσικής, ελληνικού φολκ και ψυχεδέλειας, η Νεφέλη Φασούλη ενώνει τραγούδια του Αντώνη Απέργη, ένα παλιό αγαπημένο λαϊκό και μια αραβική έκπληξη, σε ενορχηστρώσεις της ίδιας και της ομάδας της, με την υπόσχεση να σηκώσει τους πάντες από τις καρέκλες τους. Αν δεν το έχεις ακούσει ακόμα, θα το βρεις διαθέσιμο εδώ.

Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.