Ο Δημήτρης Καλαντζής με το κουαρτέτο του έρχεται στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός" για να παρουσιάσει το πρόγραμμα "Χθες το βράδυ", μια τζαζ ματιά στο χθες της ελληνικής μουσικής εμβληματικών συνθετών του παρελθόντος, που ονομάζουμε μάλλον αδόκιμα "ελαφρά". Καλύπτει τεράστιο εύρος μουσικής παραγωγής, από την κλασσική ως τον κινηματογράφο, συνθέσεις των Γιαννίδη, Καπνίση, Σπάρτακου, Μουζάκη, Μωράκη, σε mainstream jazz διασκευές που κινούνται υφολογικά στις δεκαετίες του '50 και του '60. Παίζουν οι μουσικοί Δημήτρης Καλαντζής (πιάνο, ενορχηστρώσεις), Γιώργος Γεωργιάδης (μπάσο) και Γιώργος Πολυχρονάκος (τύμπανα). Τραγουδά η Αθηνά Ρούτση.
Ο πιανίστας, συνθέτης και ενορχηστρωτής μίλησε στο "α" για το πρόγραμμα που θα παρουσιάσει στον "Παρνασσό", τον σκοπό της συναυλίας που είναι η στήριξη του Φεστιβάλ Χόρτου στον Βόλο αλλά και το πώς η τζαζ "μιλάει" σε κάθε γενιά.
Ποια ανάγκη γέννησε το "Χθες το βράδυ", αυτή την τζαζ ματιά στο χθες της ελληνικής μουσικής;
Η τζαζ είναι τρόπος προσέγγισης της μουσικής και όχι ρεπερτόριο κατ’ ανάγκη. Το ρεπερτόριο της μπορεί να ποικίλει. Είναι μάλλον σύνηθες να διαπραγματεύεται αγαπημένα τραγούδια και να τα προσεγγίζει με τον δικό της τρόπο. Αυτό κάναμε και σε αυτήν την περίπτωση.
Πώς προσεγγίζετε αυτά τα τραγούδια;
Με έναν πολύ κλασσικό τζαζ τρόπο, αυτό που θα λέγαμε ως mainstream jazz. Σαν ήχος θα έλεγα ότι μοιάζει με την τζαζ των δεκαετιών 50 και 60…
Πρόκειται για μια λογική "συνέχεια" στη δισκογραφία σας, στην οποία προσεγγίζετε εμβληματικούς συνθέτες, όπως ο Χατζιδάκις και ο Θεοδωράκης;
Οπωσδήποτε πρόκειται για την ίδια λογική. Όπως είπαμε και προηγούμενα δεν χρειάζεται το ρεπερτόριο της τζαζ να είναι αμερικάνικα τραγούδια, μπορεί να είναι οτιδήποτε και γιατί όχι ελληνικά στον τόπο που ζούμε. Σημαντικό είναι να φέρνεις κανείς τον κόσμο στην τζαζ, αλλά και να προσφέρει διαφορετικές αναγνώσεις σε σημαντικές μουσικές συνθέσεις.
Τι θα παρουσιάσετε στη συναυλία σας στον "Παρνασσό";
Τις συνθέσεις των συνθετών της εποχής που ονομάζουμε μάλλον όχι σωστά, "ελαφρά" μουσική. Και λέω όχι σωστά γιατί καθόλου ελαφρά δεν είναι τα ονόματα Γιαννίδης (Κωνσταντινίδης δλδ.), Καπνίσης, Θεοφανίδης κ.λπ., αλλά όχι μόνο. Θα προσπαθήσουμε να ανασυνθέσουμε τον κόσμο τους βάζοντας τις συνθέσεις αυτές δίπλα δίπλα με αντίστοιχες αμερικάνικες που πιστεύουμε ότι είναι και σημεία αναφοράς.
Μπορείτε να μας πείτε δυο λόγια για τον σκοπό της συναυλίας;
Η συναυλία αυτή γίνεται με σκοπό την ενίσχυση του Φεστιβάλ στο Χόρτο του Πηλίου, το οποίο έχει υποστεί σοβαρότατες ζημιές από τις πρόσφατες πλημμύρες.
Με τι ασχολείστε αυτή την περίοδο; Υπάρχουν νέα δισκογραφικά σχέδια για το άμεσο μέλλον;
Υπήρξαν πρόσφατα δύο αφιερώματα στον Michel Legrand αλλά και στην μουσική των φιλμ noir, με επιτυχία και τα δύο και έπονται και άλλα σύντομα ανακοινώσιμα…
Πώς βλέπετε τα τζαζ πράγματα διεθνώς;
Η τζαζ είναι μια "κλασσική" μουσική, με την πραγματική έννοια του όρου. Μια μουσική δηλαδή που "μιλάει" σε κάθε γενιά. Δεν τελειώνει ποτέ.
Πόσο εύκολη υπόθεση είναι η τζαζ στην Ελλάδα σήμερα, σε δισκογραφικό και συναυλιακό επίπεδο;
Είναι ασύγκριτα καλύτερα από πλευράς ανθρώπινου δυναμικού και μουσικής ποιότητας. Μένει η δημιουργία χώρων και η προσέλκυση μεγαλύτερου κοινού. Κάτι το οποίο όμως δεν είναι εύκολο, όταν μιλάει κανείς για ένα "απαιτητικό" είδος μουσικής που προϋποθέτει και κάποια εξοικείωση, ίσως καλλιέργεια, αν και δεν χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη, σε κάθε περίπτωση λίγο απομακρυσμένο από τα συνήθη του ελληνικού κοινού.
Περισσότερες πληροφορίες
«Χθες το βράδυ»
Μια τζαζ ματιά στο χθες της ελληνικής μουσικής, με αξέχαστα μουσικά κοµµάτια σε mainstream jazz διασκευές. Τραγουδά η Αθηνά Ρούτση, στο µπάσο ο Γιώργος Γεωργιάδης, στα ντραμσ ο Γιώργος Πολυχρονάκος και στο πιάνο και τις ενορχηστρώσεις ο ∆ηµήτρης Καλαντζής. Συνθέσεις των Γιαννίδη, Καπνίση, Σπάρτακου, Μουζάκη, Μωράκη, σε mainstream jazz διασκευές, ύφους 50s-60s, χωρίς εκπτώσεις στον απολύτως jazz χαρακτήρα τους. ΕξΆ άλλου οι συνθέσεις τους, όπως και οι ίδιοι, είναι σαφώς επηρεασμένες από την jazz της εποχής τους.
