© Renato Mangolin
Ο επιμένων νικά! Ύστερα από δύο διαδοχικές ακυρώσεις εμφανίσεων λόγω κορονοϊού, το Φεστιβάλ Αθηνών θα υποδεχθεί για μία μοναδική συναυλία (14/6) στο Ηρώδειο τον πολυβραβευμένο Άγγλο αρχιμουσικό σερ Τζον Έλιοτ Γκάρντινερ και τα σύνολά του.
Ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής της χορωδίας "Μοντεβέρντι" και της ορχήστρας "Άγγλοι Σολίστ Μπαρόκ", ο Γκάρντινερ θεωρείται εκ των πρωτοπόρων στην αναβίωση της μουσικής της Αναγέννησης και του μπαρόκ και στην ιστορικά τεκμηριωμένη ερμηνεία της σε όργανα εποχής. Το ευρύτατο ρεπερτόριό του εκτείνεται μέχρι τον κλασικισμό και το ρομαντισμό, τους οποίους, πάντως, προσεγγίζει υπό το πρίσμα των κατακτήσεων της ιστορικά ενημερωμένης πρακτικής.
Ήταν μάλιστα σε όργανα εποχής που επρόκειτο ν’ ακούσουμε έναν πλήρη κύκλο Συμφωνιών του Μπετόβεν το καλοκαίρι του 2020. Πέρσι, είχε προγραμματιστεί το ορατόριο "Κατά Ιωάννην Πάθη" του Γ.Σ. Μπαχ, του οποίου η τρίτη (!) δισκογραφική καταγραφή κυκλοφόρησε πρόσφατα.
Σε αντίθεση με το διάχυτο κλίμα αισιοδοξίας λόγω της θερινής χαλάρωσης των μέτρων κατά της πανδημίας, η συναυλία του Ηρωδείου είναι αφιερωμένη στην παρηγορητική μουσική και περιλαμβάνει σειρά κορυφαίων έργων του Μπαχ και των "προάγγελών" του, Σιτς και Σάιν, που αντλούν την έμπνευσή τους από το βίωμα του πένθους και την καθαρτική του δύναμη.
Όλα τα έργα του προγράμματος έχουν πολλάκις ερμηνευτεί και ηχογραφηθεί παλαιότερα από τους ίδιους συντελεστές. Ο 79χρονος Γκάρντινερ συνεχίζει εξάλλου να επανέρχεται συχνά στον βασικό πυρήνα του ρεπερτορίου του, όπως στον Γ.Σ. Μπαχ. Κατά τη διάρκεια του λοκντάουν την άνοιξη του 2021, είχε ξεκινήσει το διάσημο πρότζεκτ "Bach Cantata Pilgrimage", ένα μεγάλο αφιέρωμα στις εκκλησιαστικές καντάτες του Μπαχ.
Δύο από αυτές, τις υπ’ αρ. BWV 106 και 118, θα ακούσουμε και στην Αθήνα. Οι αναμενόμενα δυναμικές, δραματικές ερμηνείες θα συνδυάσουν αφενός την ικανότητα του αρχιμουσικού να αποδίδει τα συγκεκριμένα θρησκευτικά έργα με αυστηρότητα και νηφάλιο συναίσθημα, αφετέρου το σπάνιας εκφραστικότητας χορωδιακό τραγούδι και την αντίληψη/κατανόηση κάθε λέξης του αδόμενου λόγου.
Πέρα από τη (δεξιο)τεχνική αρτιότητα της εκτέλεσης, αντίστοιχες ποιότητες απαιτούνται και για τα "ιερά μαδριγάλια" του Σιτς (που αποτέλεσαν έμπνευση και γι’ αυτά του Σάιν), και δη για την περίφημη "Πένθιμη μουσική, SWV 279-281". Το πνευματικό και συναισθηματικό φορτίο αυτής της μουσικής δικαιώνεται πρωτίστως από την ποικιλία και την ένταση των εκφραστικών μέσων…
