«Λεπορέλλα»: σκοτεινό μουσικοθεατρικό ψυχογράφημα στην Εναλλακτική

Η «Λεπορέλλα» αποτελεί το νέο λυρικό εγχείρημα του Γιώργου Κουρουπού, ενός καταξιωμένου συνθέτη με ιδιαίτερες επιδόσεις στο μουσικό θέατρο. Το λιμπρέτο της όπερας υπογράφει η διακεκριμένη ποιήτρια και λογοτέχνιδα Ιουλίτα Ηλιοπούλου και βασίζεται στην ομώνυμη νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ. Εξαίρετο δείγμα της ψυχαναλυτικής πένας του μεγάλου Αυστριακού συγγραφέα, η «Λεπορέλλα» εστιάζει στην τραγική «θηλυκή εκδοχή» του Λεπορέλλο, πιστού υπηρέτη στον αριστουργηματικό «Ντον Τζοβάνι» του Μότσαρτ.

Η υπόθεση αφορά τη ζωή της Λεπορέλλας, μιας αδρής γυναίκας από το Τιρόλο, η οποία φτάνει στη Βιένη για να εργαστεί σε ένα σπίτι βαρόνων. Οι διαφορετικοί χαρακτήρες και η ταραχώδης σχέση του ζεύγους διαμορφώνει το πλέγμα μέσα στο οποίο η φιλάργυρη, ηλικιωμένη υπηρέτρια θα παίξει καταλυτικό ρόλο. Αρκούμενη αρχικά στα καθήκοντά της, θα αφοσιωθεί δουλικά στον βαρόνο και θα διευκολύνει τις ερωτικές του δραστηριότητες. Η αφύπνιση του δικού της ερωτισμού, που γίνεται ολοένα και πιο ανεξέλεγκτος, την οδηγεί στη σχεδιασμένη «αυτοκτονία» της βαρόνης, γεγονός που θα επιφέρει αργότερα και το δικό της τραγικό τέλος.

Η πίστη στο πνεύμα της νουβέλας του Τσβάιχ είναι έντονη τόσο στο λιμπρέτο όσο και στη μουσική και τη σκηνοθεσία της νέας δουλειάς. Η Ηλιοπούλου ακολούθησε μεν τη δραματουργική εξέλιξη της νουβέλας, πάντα όμως με ελευθερία στην έκφραση, την προβολή των συμβολισμών και την ψυχοσύνθεση των προσώπων. Το έργο συνιστά ένα ψυχογράφημα της (αντι)ηρωίδας του, αλλά παράλληλα φωτίζει και τους άλλους δύο χαρακτήρες.

Για τον Κουρουπό το κείμενο του Τσβάιχ προσφερόταν ιδανικά για μια συναρπαστική δραματοποίηση, που ταιριάζει ιδιαίτερα στο μελόδραμα, καθώς «μόνο η μουσική μπορεί δραστικά να προβάλει, αξιοποιώντας τη συμβολική και συγκινησιακή της διάσταση, το πολύπλοκο, πολυσύνθετο και απόκρυφο περιβάλλον του έργου». Αξιοποιώντας ηχοχρώματα και σιωπές, η μουσική του αναδεικνύει κι εντείνει τα συχνά αντιφατικά συναισθήματα των ηρώων, τον έντονο ερωτισμό αλλά και μια μοναδικά δυνατή ιστορία ανθρώπων που δεν αγαπήθηκαν.

Τη σκηνοθεσία, τα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης υπογράφει ο Πάρις Μέξης, ένας πολυδιάστατος δημιουργός με ιδιαίτερη αισθητική ματιά. Χωρίς να προσπερνά την εξερεύνηση των σκοτεινών πλευρών της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, ο Μέξης επέλεξε τη μεταφορά του σαν υποβλητικό δραματικό θρίλερ, το οποίο εκτυλίσσεται σε ένα αφαιρετικό σκηνικό που σέβεται την «αυθεντική» εποχή του έργου (η Βιένη στα τέλη του 19ου αιώνα).

Τον ρόλο της Λεπορέλλας θα ερμηνεύσουν δύο διακεκριμένες μεσόφωνοι, η Ειρήνη Καράγιαννη (11, 17, 25/1) και η Άρτεμις Μπόγρη (12, 18, 26/1). Το ζευγάρι των βαρόνων ενσαρκώνουν ο βαθύφωνος Τάσος Αποστόλου και η υψίφωνος Μυρσίνη Μαργαρίτη. Τους πλαισιώνουν νεότεροι και καταξιωμένοι μονωδοί κι εντεκαμελές ενόργανο σύνολο υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού Νίκου Βασιλείου.

Ξέρατε ότι ο Γιώργος Κουρουπός...

...μετά τη μαθητεία του στο Παρίσι, δίπλα στον σημαντικό συνθέτη Ολιβιέ Μεσιάν, έχει συνθέσει πληθώρα έργων, κυρίως σκηνικής και φωνητικής μουσικής, αλλά και χοροδράματα;
...υπήρξε στενός συνεργάτης του Μάνου Χατζιδάκι, αρχικά ως πιανίστας σε συναυλίες και ηχογραφήσεις (1959-1968), κατόπιν ως αναπληρωτής διευθυντής του Γ΄ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (1977-1981), ενώ μετά το θάνατο του συνθέτη ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής (1995-2010) της Ορχήστρας των Χρωμάτων;
...έχει χρηματίσει πρόεδρος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (και μάλιστα δύο φορές, το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’80 και στα τέλη αυτής του ’90) και καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (2013-2015);