Μισός αιώνας από το φαινόμενο «Γούντστοκ»

Αναλύουμε το συναυλιακό event που μετατράπηκε σε πολιτισμικό φαινόμενο και άλλαξε την ιστορία της μουσικής.

Μισός αιώνας από το φαινόμενο «Γούντστοκ»

Μια απλή επιχειρηματική επιθυμία που έγινε πράξη, με κάποια δόση ιδεολογικής (συν)κάλυψης, μετατράπηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα events που γνώρισε η ιστορία (όχι μόνο του ροκ ή της μουσικής γενικότερα) και διατηρείται στη συλλογική μας μνήμη σχετικά άφθαρτο. Το φεστιβάλ του Γούντστοκ έγινε πριν από 50 χρόνια (15-18/8/1969) και αυτό το «τετραήμερο ειρήνης και μουσικής» έχει ακόμη ισχυρό συμβολισμό, παρότι η ειρήνη έχει πάει κατά διαόλου, ενώ αμφιβολίες μπορούν να διατυπωθούν και για την πορεία που χάραξε η παγκόσμια μουσική παραγωγή από τότε...

Προσπάθειες να γίνει ο φετινός εορτασμός με την πρέπουσα μεγαλοπρέπεια και τη συμμετοχή πολλών original καλλιτεχνών, που σήμερα είναι πάνω από 70 χρόνων αλλά εξακολουθούν να είναι δραστήριοι, τελικά δεν ευοδώθηκαν. Κυκλοφόρησε όμως η γιγάντια έκδοση «Woodstock 50 - Back to the garden: the anniversary experience», η οποία περιέχει τις ηχογραφήσεις του φεστιβάλ στην ολότητά τους, ακριβώς όπως έγιναν, με μίνιμουμ τεχνική επεξεργασία και φτιάξιμο. Και, φυσικά, είναι η πρώτη έκδοση με θέμα το Γούντ­στοκ που περιλαμβάνει όλους τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν. Μια πλήρης έκδοση δηλαδή για τους αυθεντικούς completists.

Μισός αιώνας από το φαινόμενο «Γούντστοκ» - εικόνα 1
Ως ιστορικό γεγονός το Γούντ­στοκ, βέβαια, έχει επιζήσει όμορφα εδώ και σχεδόν μισόν αιώνα μέσα από το διάσημο φιλμ-ντοκουμέντο του Michael Wadleigh αλλά και τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν στην αρχή: το πρώτο τριπλό LP και το μετέπειτα διπλό «Woodstock 2». Όλα αυτά μας δίνουν μια πλήρη εικόνα ενός ροκ φεστιβάλ που έμεινε στην ιστορία όχι γιατί ήταν το καλύτερο (τόσο το Monterey Pop του 1967 όσο και το Isle of Wight, μερικές ημέρες μετά το Γούντστοκ, είναι πιο ικανοποιητικά από μουσικής πλευράς), αλλά γιατί τράβηξε αυθόρμητα τόσο πολύ νέο κόσμο (πάνω από 400.000 άτομα!) σε ένα μοναδικού κοινωνικοπολιτικού συμβολισμού μουσικό event.

Με τη σεμνή προοπτική να φτιαχτεί ένα στούντιο ηχογραφήσεων στην περιοχή, οι διοργανωτές σκέφτηκαν να κάνουν ένα μικρό φεστιβάλ με καλλιτέχνες/κατοίκους του Γούντστοκ, όπως ο Bob Dylan και το «γκρουπ» του, οι Band. Βαθμιαία όμως το project επεκτάθηκε, η συμμετοχή των Creedence Clearwater Revival άνοιξε το δρόμο και για άλλα ονόματα κι ένα φιλόδοξο «ταβάνι» 200.000 νέων θα γέμιζε τη φάρμα του Max Yasgur. Οι προβλέψεις ανατράπηκαν και στην εξέλιξή του το φεστιβάλ, το οποίο στην πραγματικότητα απείχε 94 χιλιόμετρα από τη μικρή πόλη του Γούντστοκ, έγινε «ελεύθερο» με την είσοδο τουλάχιστον άλλων τόσων ακροατών. Η χίπικη συμβιωτική προοπτική στα καλύτερά της!

Κανένα από τα κορυφαία ονόματα της εποχής δεν ήταν εκεί. Οι Beatles ήταν υπό διάλυση, οι Stones έκαναν τα δικά τους, ο Dylan προτίμησε το Φεστιβάλ της Νήσου Γουάιτ... Ούτε Doors, ούτε Animals, ούτε Zeppelin. Ο Joe Cocker όμως τραγούδησε το «With a little help from my friends», οι Who διέπρεψαν και, φυσικά, ο μέγας Jimi Hendrix σφράγισε με μοναδικό τρόπο τη ­διοργάνωση. Κάτι φώτισε μέσα σε μια κοινωνία συντηρητική και ψυχροπολεμική, με το Βιετνάμ να είναι στην κόψη των ιμπεριαλιστικών διεκδικήσεων, την αποικιοκρατία να αλλάζει δέρμα και τα κινήματα να ξεπηδούν το ένα μετά το άλλο.

Το Γούντστοκ ήταν ένα φως, μια ουτοπία, που μπορεί να μην άφησε κάτι απτό πίσω του, μας κληρονόμησε όμως εκείνη την αισθητική που διατηρείται εδώ και πενήντα χρόνια σε τραγούδια όπως τα «Love march», «Purple haze», «Suite: Judy blue eyes» κ.ά. – συν το ομώνυμο «Woodstock», το οποίο η μεγάλη απούσα του φεστιβάλ, η Joni Mitchell, έγραψε και περιέγραψε με τόση ενάργεια: «We are stardust / We are golden / (Caught in the devil’s bargain) / And we’ve got to get ourselves / Back to the garden».

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Μουσική

O πρωτοποριακός γερμανικός θίασος Novoflot για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Τα καινοτόμα έργα "Η όπερα #3 – Οι κομμένες σκηνές" και "Η όπερα #2 – Στα σχοινιά" θα παρουσιαστούν στο ΚΠΙΣΝ.

23/09/2022

Το Guitarte ensemble σε ένα "ρεμπέτικο ταξίδι" απ’ την Σμύρνη ως τον Πειραιά και την Αθήνα

Με όχημα τον ήχο της κιθάρας και videos με αφηγήσεις των μεγάλων ιστοριών του Ρεμπέτικου, το σύνολο μετατρέπει τη σκηνή του Lux Athens σε Καφέ Αμάν.

"Η καρδιά του Σοπέν θα χτυπήσει στο Ηρώδειο": Μια συναυλία για καλό σκοπό

Η συναυλία πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας και είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Καθηγητή Καρδιολογίας Παύλου Κ. Τούτουζα.

Το "Ολύμπια" γράφει την επόμενη σελίδα της ιστορίας του

Μετά την επιτυχημένη περσινή επανεκκίνησή του Δημοτικού Μουσικού Θεάτρου "Μαρία Κάλλας", ο Ολιβιέ Ντεκότ ξεδιπλώνει τον ποικιλόμορφο προγραμματισμό του για την καλλιτεχνική περίοδο 2022-23.

Οι διεθνείς συναυλίες της εβδομάδας

Ετοιμαζόμαστε για μια μουσική εβδομάδα γεμάτη προγραμματικούς προβληματισμούς για γερούς λύτες.

Το "Πνευματικό Εμβατήριο" του Άγγελου Σικελιανού και τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Συνεχίζοντας η Εθνική Λυρική Σκηνή για δεύτερη χρονιά το αφιέρωμα στον διεθνώς αναγνωρισμένο Έλληνα συνθέτη, παρουσιάζει -στο πρώτο μέρος- το ορατόριό του Πνευματικό Εμβατήριο σε ποίηση Άγγελου Σικελιανού, καθώς και γνωστά και αγαπημένα τραγούδια του σε ποίηση επίσης μεγάλων Ελλήνων ποιητών, στο δεύτερο μέρος.

Αλκίνοος Ιωαννίδης: Γιόρτασε τα γενέθλιά του στο "Κατράκειο", μπροστά σε πιστό και ενθουσιώδες κοινό

Σε μια χορταστική συναυλία με δύο διαφορετικά μα αλληλοσυμπληρούμενα πρόσωπα, ευτύχησε να παίξει μπροστά σε κόσμο που έχει μεγαλώσει με τους δίσκους του, μα και σε νεότερους που δείχνουν να τον ακολουθούν σταθερά.