Η θριαμβευτική επιστροφή των Madrugada

Και μόνο η είδηση της επανασύνδεσής τους για μια ευρωπαϊκή περιοδεία έκανε τις δυο εναρκτήριες συναυλίες τους στο Όσλο sold out σε χρόνο μηδέν, ενώ πολύ γρήγορα προστέθηκαν και δύο συναυλίες τους εδώ (στο Τάε Κβον Ντο, 7-8/4). Οι Madrugada δείχνουν να συνεχίζουν την πορεία τους από εκεί που τη διέκοψαν, γιορτάζοντας παράλληλα τα 20χρονά τους.

Το γεγονός ότι κανένας από τους δίσκους του νορβηγικού γκρουπ δεν ακούγεται «χθεσινός» αποδεικνύει περίτρανα την υψηλή και εντέλει αναλλοίωτη μουσική αξία του. Η αναγκαστική διακοπή της πορείας του γκρουπ μετά το θάνατο του κιθαρίστα Robert Buras το καλοκαίρι του 2007 δεν έφθειρε τα τραγούδια με τα οποία οι Madrugada σφράγισαν σε σύντομο χρονικό διάστημα ένα δυνατό κεφάλαιο της ιστορίας του σύγχρονου ροκ, με τον Sivert Hoyem να αποδεικνύεται και από τη μετέπειτα αξιοπρόσεκτη πορεία τους ένας από τους σπουδαιότερους δραματικούς ροκ περφόρμερ της εποχής μας.

Αφορμή γι’ αυτήν την όμορφη επιστροφή των Madrugada είναι το ιστορικό τους δισκογραφικό ντεμπούτο, το άλμπουμ «Industrial Silence» του 1999, που σχεδόν με τη μία είχε πιάσει κορυφή στα νορβηγικά τσαρτ, δίνοντάς μας άλλη μια εναργή εικόνα σκανδιναβικής μελαγχολίας μέσα από το ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό μουσικό ήθος και αίσθημα που εξωτερίκευαν ο Sivert Hoyem με την ιδιαιτερότητα της εκφραστικής φωνής του, ο Frode Jacobsen (μπάσο), ο Jon Lauvland Pettersen (ντραμς) και, φυσικά, ο Robert Buras που με την κιθάρα του μας έδειχνε πόσο δυνατή ήταν η ψυχή του γκρουπ.

Με το άλμπουμ αυτό του 1999 (που η βελτιωμένη και deluxe έκδοσή του, με EP, demos και ανέκδοτα κομμάτια, έγινε το 2010) οι Madrugada έδειξαν πως είναι μια μοναδική περίπτωση γκρουπ, προορισμένου να κατακτήσει ένα ευρύ κοινό διεθνώς – πράγμα που έγινε με μεγάλη ευκολία. Η καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία, με βάση το «Industrial Silence», ήταν δεδομένη σε όλη την Ευρώπη, και στη χώρα μας, κάνοντας το συμβόλαιο που υπέγραψε το γκρουπ με τη Virgin (στο καπό ενός αυτοκινήτου, όπως φημολογείται!) κυριολεκτικά χρυσό – ή και πλατινένιο.

Αυτή η ποιητική μελαγχολική trance που είναι το σήμα κατατεθέν των Madrugada, έδωσε και τα επόμενα εξαιρετικά τους άλμπουμ. Το «Nightly Disease» του 2001 βυθιζόταν σε ακόμη μεγαλύτερο (και πιο βαθύ) σκοτάδι κάνοντας τους πιστούς του γκρουπ να αυξάνονται – αλλά και τον ντράμερ Lauvland Pettersen να αποχωρεί. Μια ουσιαστική λατρεία –και όχι ένα απλό cult following– διέκρινε (και διακρίνει) το κοινό του γκρουπ, πράγμα που επιβεβαιώθηκε σε όλες τις συναυλίες των Madrugada ανά την Ευρώπη.

Και το γκρουπ ενέτεινε τον καλλιτεχνικό του χαρακτήρα με δίσκους όπως το υπέροχα σκοτεινό «Grit» του 2002 και το ιδιαίτερα κατανοητό και φιλικό «The Deep End» του 2005. Στα ενδιάμεσα των ηχογραφήσεων του πέμπτου τους στούντιο άλμπουμ (που κυκλοφόρησε με τον απλό τίτλο «Madrugada»), το 2007, ήρθε ο θάνατος του Buras (που βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του, αγκαλιά με την κιθάρα του), για να ορίσει το τέλος μιας θαυμάσιας μουσικής πορείας που κράτησε οκτώμισι χρόνια και έδωσε εξαιρετική μουσική.

Παράλληλα, όμως, άνοιξε και τη συναρπαστική προσωπική πορεία του Sivert Hoyem που, φύσει και θέσει, παίρνει πια πάνω του και τη συνολική πορεία των Madrugada που εμφανίζονται μπροστά μας, σε δύο συναυλίες στο Τάε Κβον Ντο (Κυριακή 7 και Δευτέρα 8/4) με τα original μέλη του γκρουπ, έχοντας ως κύριο άξονά τους όλα τα τραγούδια του πρώτου τους άλμπουμ, «Industrial Silence», αλλά και οτιδήποτε άλλο έχουν γράψει και έχει γραφτεί στη συνείδηση του πιστού τους ελληνικού κοινού που θα γεμίσει το κλειστό γυμναστήριο στο Φάληρο.

Σημαντικό είναι να πούμε πως τις συναυλίες των Madrugada ανοίγει ο Luke Elliot, ένας εξαιρετικός νέος ταλαντούχος ροκ storyteller, στην παράδοση των σπουδαίων Dylan και Cohen…