Οι κριτικές του κοινού

Η Συνεκδοχή της Νέας Υόρκης
Synecdoche, New York

Σινεφίλ 2008 | Έγχρ. | Διάρκεια: 124'

Αμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Τσάρλι Κάουφμαν με τους: Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, Σαμάνθα Μόρτον, Μισέλ Γουίλιαμς, Έμιλι Γουάτσον, Κάθριν Κίνερ

ΠληροφορίεςΠληροφορίες και κριτικές για την ταινία

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

banner

Δώσε την κριτική σου

Για να δώσετε την κριτική σας πρέπει να κάνετε login με τα στοιχεία που έχετε δηλώσει στο MyAthinorama.

Όνομα Χρήστη:


Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Γιώργος Σ. πριν από 3 χρόνια

    5 αστεράκΑ Μήτση, μην νιώθεις τόσο μειονεκτικά για όποια ταινία δεν καταλαβαίνεις. Γιατί εκτίθεσαι.

  • Cardinal πριν από 6 χρόνια

    1 αστεράκΑ Εχω εμπερια στον κινηματογραφο γιατι ειναι μια μορφη τεχνης που μου αρεσει. Και επειδη μου αρεσει να παρακολουθω ολα σχεδον τα ειδη ταινιων, γνωριζω καλα την κατηγορια του σινεφιλ. Εχοντας δει αρκετες ταινιες του ειδους, γιατι θελω να ψαχνομαι εχω βρει και θετικα και αρνητικα δειγματα. Το καλο του σινεφιλ ειναι οτι θα σου προσφερει κατι ασυνηθιστο, κατι που θα σε προβληματισει και θα σε κανει να σκεφτεις μια αλλη προσεγγιση σε ενα θεμα. Εχει ομως και κακα. Το μπερδεμα, ο ακραιος σουρεαλισμος, το ενδεχομενο να βαρεθεις απιστευτα και η και καλα επιδειξιομανια του τυπου "ειμαι πιο εξυπνος απο σενα και σου βαζω τρικ για να σε αφησω με το στομα ανοιχτο". Και αυτη ειναι η παγιδα που πεφτει αυτη η ταινια. Ο Καουφμαν προφανως ψωνισμενος απο την οσκαρικη πορεια των John Malkovits, Adaptation και Enternal Sunshine(δεν τα εχω δει αλλα σκοπευω να τα δω στο μελλον) φτιαχνει μια ταινια για να τραβηξει την ακαδημια πανω του. Πολυς κοσμος και κριτικοι κινηματογραφου την πατησαν και τα πενταστερα επεφταν βροχη. Η ακαδημια ομως οχι. 0 υποψηφιοτητες στα οσκαρ. Τελικα η ζωη ειναι δικαιη σε μερικες περιπτωσεις. Το μεγαλυτερο προβλημα της ταινιας ειναι οτι ο σεναριογραφος που εγινε και σκηνοθετης εδω φωναζει στο θεατη οτι ειναι εξυπνοτερος, οτι εχει πιασει το νοημα της ζωης καλυτερα απο αυτον και μεσα απο την αναλυση της αναλυσης του το εξηγει για να φωναξει ο θεατης ΟΥΑΟΥ!!! Στο σινεμα ομως υπαρχει ενας κανονας. Αν θεωρησεις το θεατη βλακα και εσενα το δημιουργο εξυπνο το εχασες το παιχνιδι. Η ταινια πρεπει να σεβεται το θεατη. Και η "Συνεκδοχη" δεν το κανει. Και ας εχει ενα σεναριο που με μια πιο ουσιωδη και μεστη αξιοποιηση θα εξηγουσε την ιδια μας τη ζωη πιο απλα και πιο ουσιαστικα χωρις υπεραναλυση. Γιατι τα πραγματα που μας καθοριζουν ειναι τοσο απλα στην τελικη. Αραγε το σκεφτοταν αυτο ο κυριος Καουφμαν οταν εγραφε το σεναριο; Υπαρχουν 2 με 3 σκηνες στην ταινια που ειναι αξιολογες και ο Χοφμαν εχει το ερμηνευτικο εκτοπισμα να προσφερει στο ρολο του. Η δυσαρεσκεια ομως κυριαρχει. Οι παραλληλισμοι των ζωων των ανθρωπων που αγγιζουν τη γραφικοτητα, οι στημενες δραματουργιες για να συγκηνηθουμε και καλα, οι απανωτοι θανατοι με πολυ ορθολογιστικο τροπο(troll), η φορτωμενη αναλυση των επιλογων των ανθρωπων με φιλοσοφικα εξτρα και βεβαια οι χαρακτηρες που ειναι ολοι οπου φυσαει ο ανεμος παω στη συμπεριφορα τους προκαλουν νευρα και γελια μαζι. Για την τυπισσα στα εκδοτηρια που εχει φετιχ να μενει σε μισοκαμμενο σπιτι, ας μην επεκταθω καλυτερα!!! Ο σουρεαλισμος αν αποδοθει σωστα και με καταλληλους συμβολισμους, ειναι ευστοχος. Οταν ομως ξεφευγει στα ορια του γελοιου, προσπαθωντας να σου πει οτι ειναι και εξυπνος(η καλυτερα εξυπνακιστικος) τοτε αλλαζουν τα πραγματα. Και προσεξτε εγω, παροτι η ταινια ειναι μπερδεμα, δεν μπερδευτηκα. Παρακολουθησα με προσοχη τους διαλογους που "ζοριζαν" το μυαλο και μονο ξενερωμα ενιωθα με την αστοχια, την υπερβολη και την επιδειξιομανια. Ας του πει καποιος του σκηνοθετη/σεναριογραφου οτι η πολυ αναλυση του μυαλου δεν οδηγει στα σωστα αποτελεσματα στο χαρακτηρα του μυαλου. Και αν με αυτη την ταινια θελει να μας το παιξει ψυχολογος(που δεν ειναι κιολας) ας εστιαζε στα απλα. Ζωη, αγαπη, μισος, θανατος. Σκληρα, ουσιωδη και απλα. Επομενως η επιδειξιομανια ακυρωνεται πανηγυρικα. Ο Καουφμαν με τη "Συνεκδοχη" μου θυμιζει αυτους τους διανοουμενους που ξερουν τα παντα για τη ζωη και φιλοσοφουν συνεχως, αλλα οταν ερθει η ωρα να παρεμβουν για να βοηθησουν καπου, εξαφανιζονται στις γνωσεις, στα βιβλια και στα κλειστα τους δωματια. Μονο λογια, πραξεις μηδεν. Ακριβως αυτο ομως!!! Ο ορισμος της ταινιας απατη και κοροιδια και απο τις μεγαλυτερες "φλομπες" που εχουν βγει και παρουσιαζονται ως δηθεν all time classic. Κλεινω με μια χαρακτηριστικη σκηνη που απογυμνωνει την ταινια οριστικα. Ειναι καποια στιγμη ο πρωταγωνιστης στο χωρο οπου θα γυρισει το θεατρικο για τη ζωη του και τον κοιταζει ολο το επιτελειο και καποια στιγμη του λεει καποιος: 17 χρονια περιμενουμε εδω και ακομα δεν εχεις ολοκληρωσει τα γυρισματα για τη θεατρικη παρασταση σου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Να βαλω τα γελια τωρα η αργοτερα;

  • Σοφία πριν από 8 χρόνια

    0,5 αστεράκΑ

  • θωμας πριν από 11 χρόνια

    3,5 αστεράκΑ

  • Pantelis πριν από 11 χρόνια

    5 αστεράκΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΘΗΝΟΡΑΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΣΤΟΧΗ, ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΩΣ Μ.Μ.Ε ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΣΤΟΧΕΥΕΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΤΑ ΝΕΑΝΙΚΑ/ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΩΡΙΜΑ ΚΟΙΝΑ, ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΝ ΑΒΙΑΣΤΑ Ο,ΤΙ ΝΑ ''ΝΑΙ.
    ΠΡΙΝ ΠΑΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ, ΣΥΝΗΘΩΣ ΒΟΗΘΑΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΤΕ ΕΝΤΕΛΕΙ ΑΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.

    Η ΤΑΙΝΙΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΕ ΩΡΙΜΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ ΜΥΑΛΑ.
    ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΗ ΟΤΑΝ ΤΗ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ- ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΑ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΟΙ ΤΥΠΟΙ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΟΧΙ.
    ΕΝΤΕΛΕΙ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟΝ ΘΕΑΤΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΤΟΥ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΠΡΩΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΓΥΡΩ ΤΟΥ.
    ΜΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΚΟΙΤΑΞΕ ΠΟΣΑ ΑΝΤΙΚΡΟΥΟΜΕΝΑ ΣΧΟΛΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΟΤΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ- ΣΥΓΚΙΝΗΣΗΣ/ΘΑΥΜΑΣΜΟΥ ''Η ΔΥΣΦΟΡΙΑΣ/ ΣΥΓΧΥΣΗΣ.
    ΑΥΤΟ ΔΗΛΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙΤΕΚΜΗΡΙΩΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΑΝΕΦΕΡΑ ΠΕΡΙ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ.

  • δήθεν τυπάκος πριν από 12 χρόνια

    5 αστεράκΑ Ευτυχώς βγαίνουν ακόμα καλές ταινίες.

  • μικρή και αθώα πριν από 12 χρόνια

    I'm just a little person
    One person in a sea
    Of many little people
    Who are not aware of me

    I do my little job
    And live my little life
    Eat my little meals
    Miss my little kid and wife

    And somewhere, maybe someday
    Maybe somewhere far away
    I'll find a second little person
    Who will look at me and say

    "I know you
    You're the one I've waited for
    Let's have some fun." Το έγραψαν για την ταινία οι Charlie Kaufman και Jon Brion

    Το θέμα είναι: πως ψάχνεις; γράφοντας μεγαλόστομες η αυθάδεις κριτικές παίζοντας την άρνηση του λίγου της ζωής σου, αρνούμενος την πιθανότητα ευαισθησίας; Εχεις πεθάνει και δεν χρειάστηκε να στο πει κανένας.

  • cinemaniac πριν από 12 χρόνια

    0,5 αστεράκΑ Το Βατερλό ενός σπουδαίου σκηνοθέτη που θέλοντας να περάσει πολλά μηνυματα κατάφερε τελικά να δημιουργήσει μια χαώδη ταινία αναγκάζοντας και ένα σημαντικό ηθοποιό να καταφύγει σε ενα ρόλο με σκέτη μανιέρα.

  • vv πριν από 12 χρόνια

    1 αστεράκΑ eee?

  • Papas Pios V πριν από 12 χρόνια

    0 αστεράκΑ Γιατί πήρα την απόφαση να δω αυτό το κατάντημα του κινηματογράφου? Να η απορία....

  • πριν από 12 χρόνια

    4 αστεράκΑ

  • velin πριν από 12 χρόνια

    2,5 αστεράκΑ

  • genny πριν από 12 χρόνια

    5 αστεράκΑ Πραγματική τέχνη.Εξαιρετική ταινία.΄Οχι όμως για κάποιους που προτιμούν έργα με αρχή μέση τέλος.Μια ταινία που δεν σε αφήνει ήσυχο για πολύ καιρό.

  • Ρένος πριν από 12 χρόνια

    3,5 αστεράκΑ Συγχαρητήρια στον Κάουφμαν που κατάφερε να μπερδέψει τον Μήτση.
    Η ταινία νομίζω είναι απλή.
    Αναφέρεται στην επάλειψη των ευαίσθητων σημείων του σώματος του ΠΑΟ με βούτυρο 10 και στη συνέχεια τον κατ' εξακολούθηση βιασμό του.
    Αυτό κατάλαβα.

  • ΑΡΗΣ πριν από 12 χρόνια

    4 αστεράκΑ δυο προυποθέσεις για να δεις την ταινία.
    να ξερεις τι σημαινει συνεκδοχή,να εισαι πανω απο 35-40...
    ο χοφμαν οσο τον βλέπω τοσο πιο πολυ μου αρέσει.
    ο δε καουφμαν ειναι πολυ πανω του μεσου όρου!

  • longbill7 πριν από 12 χρόνια

    0 αστεράκΑ
    Μόλις γύρισα απο το σινεμά
    και για να μην αρχίσω να τα χώνω χοντρά, ένα θα πω κλαίω τα λεφτά που έδωσα
    Η ταίνια ειναι τρικυμία εν κρανίο του Kaufman αλλά και όλων αυτών που την εκθειάζουν επειδη δηλώνουν "Σινεφίλ" ή ψαγμένοι κριτικοί.
    Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΑ ΓΕΛΟΙΑ!
    Υ.Γ. Δανίκα δυστύχως πέθανε ο Σπαθάρης αλλιώς θα σε έπαιρνε στον θιασό του για πρωταγωνιστικό ρόλο!


  • europanos (http://cineparmenos.blogspot.com) πριν από 12 χρόνια

    4 αστεράκΑ .... ξέχασα τα αστεράκια...

  • europanos (http://cineparmenos.blogspot.com) πριν από 12 χρόνια

    Στη συνεκδοχή της Νέας Υόρκης η ζωή όλων μας παρουσιάζεται σα μια θεατρική παράσταση χωρίς κεντρικό κορμό της οποίας οι μπερδεμένοι ήρωες, σκηνοθέτες και ως επί το πλείστον σεναριογράφοι είμαστε εμείς οι ίδιοι! Μια θεατρική παράσταση που το νήμα του νοήματός της είναι σκέτο κουβάρι, μια θεατρική παράσταση της οποίας το τέλος δε θα μάθουμε ποτέ γιατί απλά δε θα είμαστε εκεί για να το δούμε! Αλλά και να χάσουμε το φινάλε τι πειράζει, σάμπως μάταια δεν είναι όλα, αναρωτιέται ο εγκέφαλος πίσω από την ταινία, Charlie Kaufman, κλείνοντας μας την ώρα που πέφτουν οι τίτλοι τέλους πονηρά το μάτι!

    Σε μια από τις πιο υπαρξιακές και ψυχεδελικά φιλοσοφικές, θα έλεγα, στιγμές του Αμερικανικού κινηματογράφου με εσκεμμένα μπερδεμένη αφήγηση (που υποθέτω ότι θα κουράσει τους περισσότερους θεατές κι αυτό είναι σημαντικό μειονέκτημα της ταινίας) ο Κάουφμαν μας βάζει στο μυαλό του και στις δικές του αγωνίες και προσπαθεί να μας κάνει να σκεφτούμε αυτό που όσο και να σκεφτούμε ποτέ δε θα βρούμε: ποιο είναι το νόημα αυτής της ζωής τελικά! Σα ταντάλιο μαρτύριο το νόημα της ύπαρξης μας αυτή τη στιγμή σε αυτό τον κόσμο απομακρύνεται κάθε φορά που επιχειρούμε να το προσεγγίσουμε! Τα θέλω μας μπερδεύονται με τις χαμένες στιγμές του παρελθόντος μας και αυτά που ποθούσαμε να ζήσουμε μαζί με τις ευτυχισμένες μας στιγμές χορεύουν (αν τα αφήσουμε) διαβολεμένο χορό στο παρόν μας.

    Αλλά, φίλοι μου, όσο κι αν όλα φαίνονται ή είναι τελικά μάταια, η ζωή που δε ζήσαμε δεν υπάρχει, όσο (ή επειδή) υπάρχει η ζωή που θα ζήσουμε! Γιατί με άλλα λόγια, ζωντανός είναι αυτός που το παλεύει μέχρι την τελευταία στιγμή, αυτός που σχεδιάζει και ονειρεύεται μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτό του σε αυτή τη γη και ευτυχία δεν υπάρχει άλλη από αυτή την τελευταία όμορφη στιγμή που έζησες και αυτή την άλλη στιγμή που θα έρθει αύριο στο διάβα σου!

    Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και εναλλακτική ταινία, ομολογουμένως δύσπεπτη για το ευρύ κοινό που καλώς ή κακώς πάει σινεμά για να δει μια υπόθεση με αρχή μέση και τέλος κι όχι να μπερδευτεί στο λαβύρινθο των σκέψεων του δημιουργού της, αλλά και ταυτόχρονα μαγική, πρωτότυπη, απόλυτα προσωπική και εντέλει ιδιοφυής!

  • vivi πριν από 12 χρόνια

    3,5 αστεράκΑ kourastiko, symvoliko kai mperdemeno alla me stigmes idiofyias.

  • (εγω) πριν από 12 χρόνια

    4 αστεράκΑ ...οπως και να χει ηταν αξιολογη ταινια(σε σχεση με το γενικοτερο κυκλοφορικο..) δεν ειναι αναγκαια μια αρχη η τελος΄ισως νοημα δε χρειαζεται, αρκει να πειστεις γι'απλα πραγματα,οπως το πολυτιμο του χρονου,των τριγυρω σχεσεων και ισως απλα νοηματα που δε βλεπουν καθημερινη σημασια.