Οι κριτικές του κοινού

Το Μαργαριταρένιο Κουμπί
El Boton de Nacar / The Pearl Button

Ντοκιμαντέρ 2015 | Έγχρ. | Διάρκεια: 82'

Χιλιανή ταινία, σκηνοθεσία Πατρίσιο Γκουσμάν

ΠληροφορίεςΠληροφορίες και κριτικές για την ταινία

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

Δώσε την κριτική σου

Για να δώσετε την κριτική σας πρέπει να κάνετε login με τα στοιχεία που έχετε δηλώσει στο MyAthinorama.

Όνομα Χρήστη:


Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Theano πριν από 3 χρόνια

    5 αστεράκΑ Να το δείτε !!!!!!!!!!!

  • Αγγέλα πριν από 4 χρόνια

    5 αστεράκΑ Ένα αριστούργημα!!! Σε βάζει να σκεφτείς και να προβληματιστείς. Μοναδική φωτογραφία,μια αριστοτεχνική δουλειά σε όλα της, όπως και το "Νοσταλγωντας το φως"!

  • Ελένη πριν από 4 χρόνια

    4 αστεράκΑ

  • Movie Heat πριν από 4 χρόνια

    3 αστεράκΑ Τι μπορεί να συμβεί όταν ένας ευφάνταστος δημιουργός συνδυάζει δύο κουμπιά στο βάθος του ωκεανού, με τις σημαντικές πολιτικές εξελίξεις και την ιδιαίτερη σχέση του ανθρώπου με το υγρό στοιχείο που τον περιβάλλει? Φαινομενικά η σύνδεση φαίνεται ασυνάρτητη, όμως με το ντοκιμαντέρ του Patricio Guzman, “The Pearl Button” (“El Boton de Nacar”), τίποτα δε φαίνεται τόσο απίθανο, ούτε παράξενο.

    Ο Guzman απέκτησε θετική φήμη μετά τα ντοκιμαντέρ “Salvador Allende” (2004) και “Nostalgia for the Light” (“Nostalgia de la Luz”) (2010), που λίγο πολύ απασχολούνταν με την ίδια ιδιαίτερη θεματική του “The Pearl Button”. Τοπία με ποιητικό ύφος, μαγικά και μοναδικά, περιγράφουν τις όμορφες γωνίες της Χιλής, που κοντράρονται με την αφήγηση δυσάρεστων πολιτικών αναμνήσεων και με τις αφηγήσεις ιθαγενών που ανακαλούν μπροστά μας μερικές από τις πιο πολύτιμες προσωπικές τους ιστορίες και εμπειρίες.

    Το “The Pearl Button” θα μπορούσε να πει κάποιος οτι έχει τη δυνατότητα να πλησιάσει το εξαιρετικό “The Salt of the Earth” (2014), που αποτελεί την κορωνίδα των ντοκιμαντέρ των τελευταίων ετών, αλλά κάπου δεν τα καταφέρει λόγω της αξιοπερίεργης επιθυμίας του Guzman να πει τα πάντα μέσα σε τόσο λίγο χρόνο. Πρόκειται για πολιτικό σχόλιο, για παρουσίαση του τρόπου ζωής των ιθαγενών της Χιλής ή μήπως για τις ομορφιές της φύσης και το πώς αυτές αγγίζουν τη ζωή του ανθρώπου? Η σύνδεση αυτών χαρακτηρίζεται από ελάχιστα λογικό συνειρμό και δημιουργεί σύγχυση και κούραση.

    Μια όμορφη παρουσίαση ενός πολιτικού γεγονότος που κατάφερε να αγγίξει τόσο ζωές, κι όμως εμείς τόσο λογικά αγνοούμε. Δεν πρόκειται για μια εύκολη, άνετη, προβολή, αν όμως ψάχνετε τροφή για σκέψη, το “The Pearl Button” είναι πολύ κοντά σε αυτό που ψάχνετε!

    ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3/5

    Για το Movie Heat,
    Μαίρη Πουτιού

    Για περισσότερες κριτικές ταινιών και κινηματογραφικά νέα, επισκεφτείτε τη σελίδα μας στο:
    https://www.facebook.com/movieheat

  • Sucore πριν από 4 χρόνια

    0 αστεράκΑ Η ταινία είναι καλοφτιαγμένη, με πανέμορφες εικόνες και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Δυστυχώς (δυστυχώς για τα δικά μου γούστα) επικεντρώνεται πολύ στην πολιτική ανάλυση, και αφήνει στην άκρη-μέση την κουλτούρα των ανθρώπων, για την οποία δίνει κάποια στοιχεία, αλλά μετά τα παρατάει και γυρνάει πάλι στην πολιτική σύγκριση, σαν να μην του επιτρέπεται να ξεφύγει. Πέραν αυτού είναι εξαιρετική.

  • Βασίλης Ν. πριν από 4 χρόνια

    4,5 αστεράκΑ ''Το λησμονημένο, αιματοβαμμένο παρελθόν της Χιλής, όσο ανατριχιαστικό κι αν είναι, έρχεται και πάλι στην επιφάνεια και συνδιαλέγεται μ’ ένα παρόν που μολονότι προσπαθεί να μάθει από τον χρόνο που έχει περάσει, εξακολουθεί να πράττει τα ίδια ατοπήματα και να έχει στο απυρόβλητο τους ιθύνοντες. Μέσα από ένα πολυεπίπεδο και ευρηματικό σενάριο (κέρδισε και το αντίστοιχο βραβείο στο 65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου), ο Πατρίσιο Γκουσμάν, εξιστορεί δύο διαφορετικές ιστορίες, οι οποίες, μοιράζονται περισσότερα κοινά, απ’ όσα μπορεί εκ πρώτης όψεως να αντιληφθεί ο θεατής. Όπως δύο ορμητικά ρυάκια που ξεκινούν από την ίδια πηγή και μετακινούνται αέναα και κυκλικά, μέχρι να ξανανταμώσουν. Ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και αφηγητής (ο ίδιος, ο Πατρίσιο Γκουσμάν), παρουσιάζει και συνδέει τις δύο ιστορίες μέσα από ένα φιλοσοφικό, ποιητικό, ιστορικό και επιστημονικό πλαίσιο που δεν αφορά μονάχα την ιστορία της Χιλής, αλλά και κάθε αντίστοιχης περιοχής που έχει δεχθεί την αποικιοκρατική βαρβαρότητα και τα πραξικοπηματικά της παρακλάδια.''

    Το παραπάνω αποτελεί χαρακτηριστικό απόσπασμα από την αναλυτική κριτική της ταινίας. Ολόκληρη μπορεί να τη βρει κανείς στο http://fouagie.gr/2016/03/04/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B9/

  • ΣΟΦΙΑ πριν από 4 χρόνια

    5 αστεράκΑ

  • adam πριν από 4 χρόνια

    1 αστεράκΑ ...πιστέψτε με είμαι ο τύπος που ψάχνει τις καλλιτεχνικές ταινίες και τα ντοκυμαντέρ και αποφεύγει τα star wars...αλλά το να δίνει το κοινό 4,5 αστέρια στην ταινία αυτή είναι αδιανοήτο...
    Πρόκειται για ένα καλό ντοκυμαντέρ (μαξιμουμ 3* ) με τις "ευκολίες του" και τις απαραίτητες ενοχές για τον δυτικό θεατή , το οποίο θα μπορούσαμε να δούμε στην ΕΡΤ ώστε να γνωρίσουμε τα εγκλήματα που έγιναν στην Χιλή.

    ΥΓ - από που προκύπτει ότι το νερό της γης προήλθε από κάποιο κομήτη ; Νόμιζα ότι αυτό λέγεται για τη ζωή , αλλά για το νερό ;;;
    - όταν διαλύεται ένα ντυμένο πτώμα στον πάτο του ωκεανού μου φαίνεται λογικότερο να διαλύονται πρώτα τα "έπάνω στρώματα" ρούχα - κουμπιά κτλ.
    Το ότι δεν βρέθηκε τίποτα άλλο πέρα από την ατσάλινη ράβδο με κολλημένο το κουμπί πάνω της , μάλλον για σκουπιδάκι της θάλλασσας που κόλλησε εκεί μου κάνει ...

  • Θοδωρής Κ πριν από 4 χρόνια

    2,5 αστεράκΑ Πολυ καλή για ντοκιμαντέρ στην κρατική τηλεόραση. Είχε ωραια νοήματα κ εξαιρετικές εικόνες (γι αυτο δε βάζω ενα αςτερακι) αλλα παρόλα αυτα ηταν οτι πιο βαρετό εχω δει τον τελευταίο καιρό.

  • Ελευθερία Δέλτα πριν από 4 χρόνια

    3 αστεράκΑ Απογοητεύτηκα.. Οι προθέσεις του σκηνοθέτη ήταν ωραίες, φαινόταν ότι ήθελε να δημιουργήσει μαγεία με το δέσιμο όλων των στοιχείων και πυρήνα το νερό. Ωστόσο η υπερβολική του λαχτάρα να τα συνταιριάξει όλα φάνηκε στο έργο, δεν έβγαινε αβίαστα.. Εξαιρετική φωτογραφία πάντως, και μια καλή γενική απόδοση της μακρινής Χιλής.

  • Yannis M. πριν από 4 χρόνια

    2 αστεράκΑ Πολύ καλό για βραδυνή εκπομπή της ΕΡΤ3. Ωραίες αλλά τελικά βαρετές εικόνες. Η καλύτερη στιγμή: Ζητάει ο ερωτών από αυτόχθονη της Παταγονίας να μεταφράσει στην τοπική της γλώσσα μεταξύ άλλων τις λέξεις θεός και αστυνομία. Η υπέροχη απάντησή της ήταν ότι δεν υπάρχουν αυτές οι λέξεις στη γλώσσα της γιατί δεν χρειαζόντουσαν ούτε θεούς ούτε αστυνόμους! Μεγαλείο και ωριμότητα ενός λαού τον οποίο αφάνισαν "για το καλό του".

  • Manolis πριν από 4 χρόνια

    4 αστεράκΑ Πάρα πάρα πάρα πολύ ωραίο!

    Θύμιζε λίγο και το Αλάτι της Γης, που είναι η κορωνίδα των ντοκιμαντέρ.

  • Αρβανιτάκης Τάκος πριν από 4 χρόνια

    4,5 αστεράκΑ θαυμάσιο.

  • Παρίσιος πριν από 4 χρόνια

    Καθηλωτική ταινία, κάτι παραπάνω από ντοκυμαντέρ. Μην τη χάσετε με τίποτα.

  • Αντιγονη πριν από 4 χρόνια

    5 αστεράκΑ Αριστουργημα!!!! Μην τη χασετε!!!!

  • Αντιγονη πριν από 5 χρόνια

    5 αστεράκΑ Η ταινία είναι ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!!!Μην τη χάσετε.

  • DORA007 πριν από 5 χρόνια

    3 αστεράκΑ Λίγο επιστημονικό, λίγο φιλοσοφικό και λίγο ποιητικό αλλά όχι αρκετά από κάποιο απ'αυτά. Το πρώτο μέρος με ομορφιά και ιστορικό ενδιαφέρον, όμως βρήκα το δεύτερο μέρος βαρετό και εικαστικά και ιστορικά. Μας αποκάλυψε ότι η χούντα του Πινοσέτ δολοφονούσε αντιφρονούντες! Η ιστορία με το κουμπί είναι μιά στιγμή λυρισμού και ποιητικής έντασης αλλά κατά τη γνώμη μου δεν αρκεί για να χαρακτηρίσει την ταινία αριστούργημα.

  • Τατιάνα πριν από 5 χρόνια

    5 αστεράκΑ Υπέροχη! Όσο και το "Νοσταλγώντας το φως" πριν από μερικά χρόνια.

  • Αλεξάνδρα πριν από 5 χρόνια

    5 αστεράκΑ Αριστούργημα.

  • qwerty πριν από 5 χρόνια

    4,5 αστεράκΑ λίγες φορές έχεις τη δυνατότητα να ζήσεις στο σινεμά παρόμοια ποιητική κινηματογραφική εμπειρία...