Οι κριτικές του κοινού

Το Πρόσωπο της Ομίχλης
V Tumane / In the Fog

Δραματική 2012 | Έγχρ. | Διάρκεια: 127'

Ρώσικη ταινία, σκηνοθεσία Σεργκέι Λόζνιτσα με τους: Βλάντιμιρ Σβίρσκι, Βλάντισλαβ Αμπάσιν, Σεργκέι Κολέσοφ

ΠληροφορίεςΠληροφορίες και κριτικές για την ταινία

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

Δώσε την κριτική σου

Για να δώσετε την κριτική σας πρέπει να κάνετε login με τα στοιχεία που έχετε δηλώσει στο MyAthinorama.

Όνομα Χρήστη:


Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • GBIT πριν από 6 χρόνια

    4,5 αστεράκΑ

  • ΜΠΑΜΠΗΣ ΧΡΥΣΟΧOΙΔΗΣ πριν από 7 χρόνια

    ένα διαμάντι ρώσικου κινηματογράφου, σκηνοθεσία, φωτογραφία, σενάριο και ερμηνίες πάρα πολύ καλά. θα έλεγα θεατρικός κινηματογράφος.

  • ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΡΥΣΟΧΙΔΗΣ πριν από 7 χρόνια

    4 αστεράκΑ

  • frida πριν από 8 χρόνια

    5 αστεράκΑ Αριστούργημα.

  • ΜΑΙΚΛ πριν από 8 χρόνια

    5 αστεράκΑ ξεχασα τα αστερια,,,κι επειδη τη ρωσικη γραμματοσειρα δεν τη δεχεστε, εγραψα ρωσικη υπεροχη ψυχή.

  • ΜΑΙΚΛ πριν από 8 χρόνια

    ???????? ??????? ????! Πολλοί την ειδαν λιγοι την καταλαβαν, αν ειστε απο αυτους που ο ρυθμος μετριεται με αλλαγη πλανων μην πατε, γιατι ενοχλειτε και τους αλλους με τη νευρικοτητα σας..η ταινια ειναι για απολαυση-ερμηνειών, φωτογραφίας, προβληματισμού, κι εσωτερικου ρυθμού.γενικά υπέροχη!

  • μαρια πριν από 8 χρόνια

    5 αστεράκΑ Φοβερή ταινία. Αριστούργημα. Πολύ καλές ερμηνείες και σενάριο.

  • asxetos πριν από 8 χρόνια

    4,5 αστεράκΑ αξιζει να τη δεις

  • Γιάννης πριν από 8 χρόνια

    5 αστεράκΑ

  • Ntolis πριν από 8 χρόνια

    4 αστεράκΑ

  • ΒΡΑΙΛΑ πριν από 8 χρόνια

    3,5 αστεράκΑ

  • Βασίλης Ν. πριν από 8 χρόνια

    3,5 αστεράκΑ

  • A.X. πριν από 8 χρόνια

    2 αστεράκΑ Σιγουρα ενδιαφερουσα ταινια, αλλα απιστευτα αργη, και με ενα δραματουργικα αστηριχτο φιναλε.

  • dimitris eleftheriou πριν από 8 χρόνια

    4 αστεράκΑ ειναι αληθεια οτι ειναι αυστηρα για σινεφιλ, οπως ειναι επισης αληθεια οτι ειναι υπερβολικα αργη σε καποια σημεια ειδικα στο πρωτο μερος, αλλα απο την αλλη δυσκολα θα βρεις ταινια που να σε προβληματισει τοσο πολυ για την εννοια προδωσια οπως η συγκεκριμενη.Οι επιλογες που εχεις οταν υπαρχουν "στρατοπεδα" ειναι μονο δυο.Η τη μια πλευρα η την αλλη.Δε θα σου επιτρεψουν να παραμεινεις ουδετερος γιατι ετσι τους χαλας το αλλοθι του πολεμου τους, κ θα κανουν τα παντα για να σε εμπλεξουν..Λιγο κατωτερη απο "το κυνηγι" κ το "amour" αλλα αξιζει το κοπο να τη δεις.

  • xaprilian πριν από 8 χρόνια

    5 αστεράκΑ Εξαιρετική ταινία! Θαυμαστά πλάνα, ηθοποιοί, διάλογοι. Ένας ύμνος στην ανθρωπιά, την αξιοπρέπεια, την απλότητα. Από τις καλύτερες που έχω δει! Όλα αυτά με τρόπο απλό, με ρυθμούς που αφήνουν τα νοήματα να περνάνε αβίαστα, φυσικά, χωρίς ίχνος ακαδημαϊσμού ή "διδακτικής" διάθεσης, η ταινία ρέει και μας μεταφέρει σταδιακά στον ακραίο κόσμο του πολέμου, όπου φυσικά μπαίνουν αμείλικτα τα διλήμματα...

  • vania πριν από 8 χρόνια

    3 αστεράκΑ

  • Ο kritis πριν από 8 χρόνια

    Το μήνυμα αυτό μπορεί να περιέχει spoilers.
    Κάντε click για να το διαβάσετε.

    Θα πρόδιδες τον διπλανό σου για να ζήσεις εσύ? Θα κατέδιδες τον συνάδελφο σου για να ζήσεις εσύ?
    Η ζωή χωρίς αξιοπρέπεια για ορισμένους είναι τυραννία, για άλλους φυσικά συνεχίζει να είναι γλυκιά ιδίως για αυτούς που έχουν συνηθίσει να ζουν στον βούρκο. Τι πρέπει να κάνουμε για να μην προδώσουμε? Μήπως αν ήμασταν αλλού σε άλλη ώρα δεν θα γίνονταν το κακό ? Ερωτήματα τέτοια και ακόμα πιο βαθειά για τους «ψαγμένους» ανακύπτουν στην ταινία. Ο Σοβιετικός κινηματογράφος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού μάλλον έχει συνέχεια και εμπνέει μερικούς σκηνοθέτες έντιμους και με στόχοπροσήλωση στην ουσία και όχι στο φαίνεσθε. Ο σκηνοθέτης ξέρει τι θέλει να πει και που το πάει από την αρχή. Δεν γράφει για να γράψει και να πουλήσει φούμαρα. Το βασικό ερώτημα νομίζω που τίθεται είναι το εξής: Η ζωή έχει 3 δρόμους, την αρετής της κακίας (προδοσίας) και τον μεσαίο δρόμο που είναι λίγο τιμιότητα και λίγο προδοσία σε διάφορες δοσολογίες κάθε φορά. Έτσι είναι η καθημερινή μας ζωή σε περιόδους ειρήνης σε περιόδους κρίσεων και ανεργίας και σε περιόδους που κυριαρχεί παντού το χρήμα και το κέρδος. Μόνο που τα πράγματα γίνονται δύσκολα για τους 3 αυτούς δρόμους σε περιόδους μεγάλων κρίσεων όπως ο πόλεμος. Τότε ο σιδηροδρομικός υπάλληλος παρόλο που δεν μετέχει στο σαμποτάζ του τραίνου, δηλαδή κρατά τον ουδέτερο δρόμο τον μεσαίο δρόμο, ούτε με τους εχθρούς αλλά ούτε με τους τολμηρούς που αντιστέκονται, καταφέρνει και επιβιώνει. Αλλά η ζωή του μετατρέπεται σε κόλαση από την τύψεις και από την κατακραυγή του περίγυρου του που τον θεωρούν προδότη. Ακόμα και της γυναίκας του. Αν όμως είχε πάει με τους σαμποτέρ θα επέλεγε έναν θάνατο (κρεμάλα) έντιμο. Τώρα πεθαίνει μέσα στις τύψεις και προσπαθεί να βρει τη θέση του ανάμεσα στους ηρωικούς παρτιζάνους όπου και αυτοκτονεί. Συμπέρασμα: μήπως πρέπει να διαλέγουμε στρατόπεδο στη ζωή μας? Μήπως τελικά οι δρόμοι είναι μόνο δύο? Της αρετής και της κακίας? Δεν υπάρχει μεσαίος δρόμος στην ουσία. Διαλέξτε στρατόπεδο όσο είναι νωρίς γιατί δεν την γλυτώνετε με τη «λύση» του μεσαίου δρόμου. Θα πεθάνετε ατιμασμένοι με την επιλογή του μεσαίου δρόμο και αυτό είναι αναπόφευκτο. Οι πραγματικές λύσεις σε συνθήκες μεγάλης κρίσης βρίσκονται στα άκρα! Ή με την αρετή ή με την κακία. Το οξύμωρο της αναγκαστικής προδοσίας του παρτιζάνου σηματοδοτεί το τυχαίο και το μοιραίο. Ο παρτιζάνος έχει επιλέξει στρατόπεδο. Πορεύεται χωρίς τύψεις ώσπου αναγκάζεται να καταδώσει την οικογένεια από την οποία θρέφεται και βοηθιέται. Από κει και πέρα πορεύεται σιωπηλός σαν υπνωτισμένος μέσα στο δάσος. Η τραγική ειρωνεία του αγώνα και του δίκαιου. Η πορεία της δικαιοσύνης και της τιμιότητας δεν είναι απόλυτα «έντιμη». Κάποιες φορές κάνει περιελίξεις και βήματα προς τα πίσω μέσα στην ατιμία. Ίσως είναι παράπλευρες απώλειες γιατί μερικές φορές ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Τουλάχιστον δεν αυτοκτονείς από τις τύψεις και την ατίμωση. Ποιοτική ταινία προδιαγραφών για σινεφίλ ποιότητας. Λίγα τα 3 αστέρια!

  • cinemaniac πριν από 8 χρόνια

    3,5 αστεράκΑ Από καιρό είχα να δω μια ταινία που να απευθύνεται σε ένα ώριμο και ενήλικο κοινό που μπορεί να κατανοήσει και να ευχαριστηθεί τα μεγάλα πλάνα που λένε περισσότερα από τις ομιλίες των πρωταγωνιστών ενώ ταυτόχρονα σου δίνουν την ευκαιρία να σκεφτείς τα ηθικά διλήμματα που θίγει η ταινία όπως επίσης και την διαφορά μεταξύ του φαίνεσθαι και της πραγματικότητας.

  • katsoulas πριν από 8 χρόνια

    1 αστεράκΑ για κατι ψευτοκουλτουριαρηδες που το παιζουν αντιαμερικανοι και καθε 4 χρονια ωηφιζουν φιλοαμερικανικα.ευτυχως ειχε μονο 10 ατομα η αιθουσα

  • Αλέξανδρος πριν από 8 χρόνια

    2,5 αστεράκΑ Κουραστική στο πρώτο μέρος αρκετά ενδιαφέρουσα στο δεύτερο. Το νόημα απλό και ωραίο, οι άνθρωποι αλλάζουν στον πόλεμο αποκτηνώνονται δεν δίνουν καμία σημασία στην αξία της ανθρώπινης ζωής. Για αυτούς που δεν αλλάζουν και παραμένουν ανθρώπινοι το μαρτύριο μοιάζει μεγαλύτερο. Σε καμία περίπτωση δεν ηθικολογεί η ταινία απλά παρουσιάζει με τον πλέον ψυχρό και ρεαλιστικό τρόπο τη φρίκη του πολέμου. Είναι αρκετά αργή και με αρκετά περιττά πλάνα που δίνουν μια πιο καλλιτεχνική ματιά αλλά δεν προσφέρουν στην εξέλιξη της υπόθεσης. Ανάμεσα σε έναν σκηνοθέτη με ιδιαίτερη καλλιτεχνική ματιά και έναν με αφηγηματική δεινότητα σαφέστατα θα προτιμήσω τον δεύτερο. Ο σκηνοθέτης της ταινίας ανήκει στην πρώτη κατηγορία και σε καμία περίπτωση στη δεύτερη.