Λένε πολλοί, ανάμεσά τους κι ο Γιάννης Δαλιανίδης, πως μια αποτελεσματική σκηνοθεσία, αναφερόμενοι πάντα στον mainstream αφηγηματικό κινηματογράφο, οφείλει το μεγαλύτερο μέρος της επιτυχίας της στο σωστό κάστινγκ. Κάτι το οποίο ισχύει διπλά στα ανθρωποκεντρικά ντοκιμαντέρ - πορτραίτα, τα οποία στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά στη γοητεία του προσώπου το οποίο στέκεται απέναντι στην κάμερα.
Στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Μαίρης Μπουλή, βραβευμένη με τον Χρυσό Αλέξανδρο στο τμήμα "Newcomers" του φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, μπροστά στο φακό κάθεται η εκδηλωτική κι εξωστρεφής Δανάη (Παπαδάκη), η οποία δουλεύει σε μπαρ, αλλά ονειρεύεται να γίνει χορεύτρια μπαλέτου. Είναι μια από τις πολλές νέες κοπέλες οι οποίες προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα οικονομικά στη σημερινή Αθήνα. Σκέφτεται λοιπόν να γίνει δότρια ωαρίων. Ενημερώνεται για τη σχετική διαδικασία, η οποία όχι μόνο δεν κοστίζει τίποτα, αλλά αποζημιώνεται κιόλας με 2.000 ευρώ περίπου. Θα εξελιχθούν όμως όλα όπως τα είχε φανταστεί;
Από τον ειρωνικό τίτλο του κιόλας, το ντοκιμαντέρ της Μπουλή μοιάζει να στέκει εξ αρχής καχύποπτο απέναντι σε μια άγνωστη εν πολλοίς ιατρική πρακτική. Κι όμως, ξεκινάει δίχως την παραμικρή καταγγελτική πρόθεση, περιγράφοντας χωρίς ατζέντα την καθημερινότητα μιας γυναίκας η οποία δέχθηκε οικειοθελώς να συμμετάσχει σ’ αυτήν. Χαρισματική "πρωταγωνίστρια", η Δανάη διαθέτει χιούμορ, πνεύμα και μια ακομπλεξάριστη εξομολογητική διάθεση. Η ειλικρίνειά της βοηθάει την ταινία στο να προχωρήσει βαθύτερα από τη διαδικαστική περιγραφή και να αναδείξει, μακριά από διδακτικές σοβαροφάνειες, τις πολυσχιδείς κοινωνικές διαστάσεις της υπόθεσης, ξεκινώντας από την οικονομική, περνώντας από την ψυχολογική και φτάνοντας ως τη σωματική, η οποία γίνεται τελικά κοινωνική και πολιτική. Τόσο αβίαστα, τόσο ευφάνταστα και τόσο ανθρώπινα…
Ελλάδα. 2026. Διάρκεια: 79΄
Περισσότερες πληροφορίες
Δεν Κοστίζει Τίποτα
Η Δανάη δουλεύει σε μπαρ, αλλά ονειρεύεται να γίνει χορεύτρια μπαλέτου. Είναι μια από τις πολλές νέες κοπέλες στην Αθήνα που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα οικονομικά. Αποφασίζει να γίνει δότρια ωαρίων. Μοιάζει να μην κοστίζει τίποτα.
