Λίγα χιλιόμετρα βορειότερα της Πόλης των Δόγηδων, το Τρεβίζο των 80.000 κατοίκων αναπαύεται στη μέση της πεδιάδας του Βένετο. Αγροτικό κέντρο με μεγάλη παραγωγή κρασιού Προσέκο, φιλοξενεί τα κεντρικά γραφεία των εταιριών ένδυσης Benetton, Sisley και Stefanel, ενώ είναι γνωστό ως ο τόπος από όπου προέρχεται το γλυκό Τιραμισού. Το μικρό αεροδρόμιό του, πάντως, δεν είναι από τα "στολίδια" της γραφικής πόλης. Δεν είναι καν διεθνές, κάτι που θα ανακαλύψουν αργά οι Καρλομπιάνκι και Ντοριάνο, δυο πενηντάρηδες μέθυσοι, άφραγκοι και μικροαπατεώνες, οι οποίοι οδηγούν προς τα εκεί όπου ελπίζουν ότι θα παραλάβουν, κάνοντάς του έκπληξη, τον Τζένιο. Έναν παλιό τους φίλο ο οποίος έλειπε χρόνια στην Αργεντινή και επιστρέφει τώρα στην πατρίδα. Το ντουέτο των losers, όμως, θα συναντήσει τυχαία στο δρόμο του το νεαρό Τζούλιο, ένα ντροπαλό φοιτητή αρχιτεκτονικής, και μαζί του θα αρχίσει να περιπλανιέται στην επαρχία του Βένετο, επιμηκύνοντας απρόβλεπτα (ή μήπως ηθελημένα;) τη διαδρομή του από το ένα τελευταίο ποτό στο επόμενο.
Η δεύτερη ταινία του 37χρονου Φραντσέσκο Σοσάι, η οποία απέσπασε τον Χρυσό Αλέξανδρο και το βραβείο αντρικής ερμηνείας στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (τμήμα Meet the Neighbors+) δεν πρωτοτυπεί συνδυάζοντας μια τρυφερή ιστορία ενηλικίωσης με ένα διασκεδαστικό road movie. Γνωρίζει όμως πως να εκμεταλλευτεί τους τρεις βασικούς, ζωντανούς χαρακτήρες του, πως να χειριστεί τα κλισέ των δυο κινηματογραφικών ειδών χωρίς να παγιδευτεί από τις ευκολίες τους και κυρίως πως να αξιοποιήσει το τοπίο που απλώνεται γύρω από το πολυτελές αυτοκίνητο των δυο απένταρων μπεκρήδων. Η επαρχία του Βένετο, γεμάτη ξεπεσμένα αρχοντικά, άσχημα εργοστάσια, εγκαταλελειμμένες επαύλεις, μια μεγάλη, ρηχή λιμνοθάλασσα και μια ακόμα μεγαλύτερη πεδιάδα αποτυπώνεται ως ένας κόσμος που αλλάζει χάνοντας την ταυτότητά του. Κατοικημένος από φαντάσματα, σαν τους δυο αμετανόητα μποέμ ήρωες, προσπαθεί να συνδεθεί με ένα αβέβαιο σήμερα (ο αναποφάσιστος απέναντι στη ζωή Τζούλιο) πατώντας με το ένα πόδι στον εκσυγχρονισμό και το άλλο στην παράδοση.
Η σεκάνς της επίσκεψης στο κοιμητήριο Μπριόν, ένα αριστούργημα της μεταμοντέρνας αρχιτεκτονικής, παραπέμπει σ’ αυτή την πολυδιάστατη προσπάθεια, η οποία θα αφήσει το αποτύπωμά της στη νέα γενιά, μοιάζει όμως ανίκανη να επηρεάσει μια στάση ζωής που έχει ασυνείδητα φιλοσοφήσει το dolce far niente^ και το τίμημά του. Με καουρισμακικό χιούμορ, το οποίο δανείζεται μερικές υψηλές μεσογειακές νότες, γλυκόπικρη νοσταλγία, κοινωνική ευαισθησία και ένα σενάριο το οποίο επιχειρεί να καλουπώσει μια συμπαγή πλοκή μέσα από χαλαρά επεισόδια, το "Ένα Τελευταίο για τον Δρόμο" αναζητά το νόημα που έχει απομείνει στον αγώνα κάποιων ελαχίστων, πλην θαρραλέων, να μετατρέψουν την καθημερινή επιβίωση από δακρύβρεχτο δράμα σε μεθυσμένη κωμωδία.
Ιταλία. 2025. Διάρκεια: 100΄. Διανομή: ΔΑΝΑΟΣ
Περισσότερες πληροφορίες
Ένα Τελευταίο για τον Δρόμο
Δυο μέθυσοι και άποροι φίλοι οδηγούν προς το αεροδρόμιο του Τρεβίζο για να παραλάβουν έναν παλιό τους φίλο. Στο δρόμο θα συναντήσουν ένα νεαρό φοιτητή αρχιτεκτονικής και το σύντομο ταξίδι τους θα επιμηκυνθεί απρόβλεπτα.
