Το είδος του μοντέρνου, ευρωπαϊκού, εμπορικού arthouse σινεμά έχει ανακαλύψει εδώ και χρόνια τη συνταγή που με σιγουριά βρίσκει μαζική απήχηση στο box office. Ως επί το πλείστον, αφορά απλουστευτικές αφηγήσεις έμπλεες νοσταλγίας για μια αλλοτινή εποχή, όταν "όλα ήταν καλύτερα", ειπωμένες με εκθαμβωτική εικαστική καλλιέπεια και μετρημένες δόσεις κοινωνικού προβληματισμού. Τα "Διαμάντια", προσφέροντας ακριβώς αυτό, κατάφεραν να ξεπεράσουν τα 16 εκατομμύρια στα ιταλικά ταμεία, χάρη σε μια ιστορία με ηρωίδες σχεδόν είκοσι ηθοποιούς, οι οποίες πρωταγωνιστούν στην ταινία που γράφει προς τιμήν τους ένας σκηνοθέτης. Στο επίκεντρο, το πώς περιπλέκονται οι ζωές μοδιστρών που εργάζονται μαζί σε έναν σεβαστό οίκο ραπτικής στη Ρώμη της δεκαετίας του ’70.
Το εν λόγω αναντίρρητα παθιασμένο δράμα φαλτσάρει σε δύο κομβικά σημεία. Αφενός, φλυαρεί συνεχώς, θέλοντας να δώσει αφηγηματικό χρόνο στην παραμικρή σεναριακή λεπτομέρεια. Αφετέρου, παραφορτώνει με κάθε τρόπο την πλοκή, θέλοντας απεγνωσμένα να πείσει για το μεράκι του. Έτσι, δύο και τρεις ταινίες παλεύουν να στριμωχτούν σε μία, η οποία στο φινάλε μοιάζει λες και το "Σινεμά ο Παράδεισος" συνάντησε την "Πολίτικη Κουζίνα".
Ιταλία. 2024. Διάρκεια: 135΄. Διανομή: WEIRD WAVE.
Περισσότερες πληροφορίες
Διαμάντια
Ένας σκηνοθέτης θέλοντας να τιμήσει τις ηθοποιούς με τις οποίες έχει συνεργαστεί στην καριέρα του, γράφει ένα σενάριο με όλες τους πρωταγωνίστριες, όπου υποδύονται τις μοδίστρες ενός σημαντικού ιταλικού οίκου ραπτικής της δεκαετίας του ’70.
