Δολοπλοκία, ερωτισμός, αρρενωπότητα. Εάν έπρεπε να συνοψίσουμε τη μυθολογία του πράκτορα 007 σε τρία στοιχεία-κλειδιά, πιθανώς αυτά να είναι τα πιο ταιριαστά. Διότι ο απαράμιλλος ήρωας του συγγραφέα Ίαν Φλέμινγκ και κατ’ επέκταση οι κατασκοπικές περιπέτειές του δεν υπόσχονται τόσο την επίδειξη ενός πραγματικά εμβριθούς κοινωνικοπολιτικού σχολίου με φόντο το παρασκήνιο των διεθνών σχέσεων, όσο την απεικόνιση ενός αμίμητου coolness και μιας ελκυστικής ίντριγκας που θέλει στο επίκεντρο έναν στιβαρό κατάσκοπο "με άδεια να σκοτώνει".
Επιτομή της αστικής –βρετανικής– αβρότητας και του εκλεπτυσμένου στιλ ο ίδιος, ο σκηνοθέτης Τέρενς Γιανγκ ήταν εκείνος που επιλέχθηκε από το δίδυμο των έμπειρων παραγωγών Άλμπερτ Μπρόκολι και Χάρι Σάλτσμαν να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το "Δρ. Νο", το έκτο βιβλίο του Φλέμινγκ με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Μποντ. Έναν ιδιαίτερα ικανό πράκτορα της MI6 ο οποίος ταξιδεύει στην υπό αγγλικό έλεγχο Τζαμάικα, για να διαλευκάνει την υπόθεση της μυστηριώδους εξαφάνισης ενός συναδέλφου του, που παρακολουθούσε στενά τις απόρρητες εργασίες του αμερικανικού διαστημικού προγράμματος στην περιοχή.
Με νωπό ακόμη το φιάσκο της εισβολής στον Κόλπο των Χοίρων και φόντο την παρατεταμένη φθορά τής υπό διάλυση βρετανικής αυτοκρατορίας –συμπτωματικά το νησί της Καραϊβικής ανεξαρτητοποιήθηκε δύο μήνες πριν από την πρεμιέρα του "Δρ. Νο"–, η κεντρική αφήγηση του φιλμ μπορεί εύκολα και εύλογα να ερμηνευτεί σαν μια επιβεβλημένη επαναδιατύπωση της ικανότητας ενός ισχυρού κράτους να επιβληθεί παρασκηνιακά και αθόρυβα έναντι των αντιπάλων του. Ο Μποντ προσωποποιεί αυτή την πυγμή, η οποία κινηματογραφικά μεταφράζεται σε ένα συνεχές κατασκοπικό κυνηγητό με παγίδες, μάχες σώμα με σώμα και κλειστοφοβικά αδιέξοδα, τα οποία ο 007 αντιμετωπίζει αγόγγυστα μεν, χωρίς όμως να είναι απολύτως άτρωτος. Ιδιότητα που τον εξανθρωπίζει όσο χρειάζεται, ώστε να παραμένει πειστική η ψευδαίσθηση της αρτιότητάς του. Μιλάμε για μυθοπλασία εξάλλου…
Σήμερα, όμως, σχεδόν 65 χρόνια μετά την κυκλοφορία του "Δρ. Νο", εκείνο που το κάνει ειλικρινά εντυπωσιακό είναι το πόσο ολοκληρωμένη, με τη μία, δείχνει η κινηματογραφική πρότασή του, μια φόρμουλα στην οποία βασίστηκε έπειτα ένα ολόκληρο franchise. Ο Γιανγκ αβίαστα ξεδιπλώνει μια σκηνοθεσία όπου παντρεύονται ο κοσμοπολιτισμός με τη βίαιη δράση, ο αθώος ρομαντισμός με το σεξουαλικό υπονοούμενο –η εξωτικοποιημένη ερμηνεία της Ούρσουλα Άντρες έχει γράψει τη δική της ιστορία– και οι αφελείς πολιτικοί συσχετισμοί με κρίσιμα διακυβεύματα παγκόσμιας εμβέλειας. Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν θα αρκούσε χωρίς την αύρα του πρωταγωνιστή Σον Κόνερι, το εθιστικό σάουντρακ του Μόντι Νόρμαν και τους τίτλους αρχής του σχεδιαστή Μόρις Μπάιντερ, οι οποίοι σφράγισαν το αισθητικό περιτύλιγμα μιας ταινίας που έγινε άμεσα κινηματογραφικός μύθος.
Αγγλία, ΗΠΑ. 1962. Διάρκεια: 110΄.
Περισσότερες πληροφορίες
Τζέιμς Μποντ: Πράκτωρ 007 εναντίον Δρ. Νο
Ένας ιδιαίτερα ικανός Βρετανός κατάσκοπος αναλαμβάνει τη διαλεύκανση της μυστηριώδους εξαφάνισης ενός συναδέλφου του, ο οποίος παρακολουθούσε στενά τις απόρρητες εργασίες του αμερικανικού διαστημικού προγράμματος.
