Στην τελευταία μεξικάνικη ταινία του, ο Λουίς Μπουνιουέλ υπογράφει άλλη μία σινε-παραλλαγή της σφοδρής κριτικής του απέναντι στις ουτοπικές χριστιανικές διδαχές. Ο θρησκευόμενος ήρωάς της, ο οποίος πιστεύει ότι είναι αμαρτωλός και αποφασίζει να ζήσει στην κορυφή ενός στύλου στην έρημο, δεν διαφέρει πολύ από τον πατέρα Ναζαρέν ή τη μοναχή Βιριδιάνα των αντίστοιχων ταινιών. Αντιμέτωπος με τους κοσμικούς πειρασμούς του Σατανά –ο οποίος έχει τη μορφή τριών γυναικών (επιλογή που ξεσήκωσε συζητήσεις)– θα διαψευστεί με τον ίδιο τρόπο, μιας και οι πάντες παρεξηγούν τις πραγματικές προθέσεις του, σε μια βιτριολική, σουρεαλιστική και διασκεδαστικότατη αντιθρησκευτική σάτιρα από τον αδιόρθωτα "βλάσφημο" Ισπανό προβοκάτορα. Ο οποίος, όταν τα χρήματα της παραγωγής τελείωσαν πριν την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, απλώς πρόσθεσε έναν βεβιασμένο, αλλά απολαυστικά αλληγορικό επίλογο – ο Σίμων μεταφέρεται από τον 4ο αιώνα σε μια νεοϋορκέζικη ντισκοτέκ, γι’ αυτόν μια ζωντανή κόλαση. Επιλογή που, όμως, δεν εμπόδισε τη 45λεπτη ταινία του να αποσπάσει το Ειδικό βραβείο της Επιτροπής κι εκείνο των κριτικών στο Φεστιβάλ Βενετίας.
Α/Μ. Μεξικό. 1965. Διάρκεια: 45΄. Διανομή: NEW STAR
Περισσότερες πληροφορίες
Ο Σίμων της Ερήμου
Ο Σίμων είναι ένας ασκητής που ζει επί χρόνια στην κορυφή ενός στύλου στην έρημο, ακολουθώντας το παράδειγμα του Αγίου Συμεών του Στυλίτη. Επιδιώκει την πνευματική τελείωση μέσω της απομόνωσης και της αυστηρής άσκησης, ωστόσο, αντιμετωπίζει συνεχείς πειρασμούς από τον Διάβολο.
