Το χειμώνα του 1944, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ακόμα μαίνεται, αλλά στο Βερμίλιο, ψηλά στις πλαγιές των ιταλικών Άλπεων, φτάνει μόνον ο απόηχός του. Ανάμεσα στα χιόνια, οι λίγοι κάτοικοί του δίνουν τον δικό τους καθημερινό αγώνα επιβίωσης και η Μάουρα Ντελπέρο (του βραβευμένου στο Λοκάρνο "Maternal") επιστρέφει στα διδάγματα του νεορεαλισμού, γεννημένου ακριβώς την ίδια εποχή, για να μας τον περιγράψει. Η κάμερά της ακολουθεί τα μέλη της οικογένειας του Τσέζαρε, τυπικού πάτερ-φαμίλιας και αυστηρού, μα συμπονετικού και δίκαιου δασκάλου, ο οποίος κουβαλάει το γραμμόφωνό του στην τάξη και βάζει τους μαθητές του να ακούσουν Βιβάλντι. Η γυναίκα του Αντέλε προσπαθεί να μοιράσει την αγάπη της στα εφτά παιδιά τους, τα οποία στριμώχνονται το βράδυ δυο δυο και τρία τρία στα κρεβάτια τους. Ανάμεσά τους η μεγαλύτερη Λουτσία, η οποία προτιμά να αρμέγει την αγελάδα για να βρει λίγη ησυχία, η έφηβη Άντα, η οποία αυτοτιμωρείται για τις "ένοχες" ερωτικές παρορμήσεις της, και η μικρή Φλάβια, έξυπνη μαθήτρια που θα μπορούσε ίσως να σπουδάσει. Η άφιξη, όμως, του τραυματισμένου στον πόλεμο ανιψιού της Αντέλε Ατίλιο και του συμπολεμιστή του Πιέτρο, ο οποίος έχει λιποτακτήσει, θα αναστατώσει το χωριό, τη Λουτσία και όλη την οικογένεια του δασκάλου.
Κατά τη διάρκεια ενός χρόνου, η φύση που αγκαλιάζει το Βερμίλιο θα αλλάξει όψεις και θα επιστρέψει στη χιονισμένη εικόνα της, έτοιμη για έναν ακόμα κύκλο τεσσάρων εποχών (σαν κι αυτές του Βιβάλντι). Οι ζωές των παιδιών του Τσέζαρε θα αλλάξουν κι εκείνες, χωρίς όμως να επιστρέψουν σε μια γνώριμη αφετηρία. Αποφάσεις θα παρθούν, μυστικά θα αποκαλυφθούν, θάνατοι και γεννήσεις θα κάνουν τις προσθαφαιρέσεις, έρωτες και απογοητεύσεις θα σημάνουν το τέλος ενός κύκλου αθωότητας – την ώρα που ο "έξω κόσμος" κλείνει τον δικό του κύκλο αίματος. Με αφηγηματικό ρυθμό που ξυπνά τις αισθήσεις (νομίζεις πως νιώθεις την αφή των σεντονιών και τη μυρωδιά του αχνιστού γάλακτος), λειτουργικές αντιστίξεις, μεστές σιωπές και κάδρα που θυμίζουν πίνακες (φωτογραφία του Μίκαϊλ Κρίτσμαν, μόνιμου συνεργάτη του Αντρέι Σβιάγκιντσεφ), το "Βερμίλιο" αποχαιρετά έναν ολόκληρο κόσμο τελετουργιών, νοοτροπιών, συμπεριφορών και ηθικών αξιών. Οι χαρακτήρες της ταινίες, τρισδιάστατοι και αυθεντικοί, δηλαδή αντιφατικοί και ημιτελείς, κοιτούν με εναγώνια ελπίδα ένα ομιχλώδες μέλλον, η αβεβαιότητα του οποίου αφήνεται στη φαντασία του θεατή. Η Ντελπέρο, χωρίς μεγαλοστομίες και περιττές εξηγήσεις, τον προτρέπει να τους συνοδέψει μακρύτερα απ’ αυτό το σταυροδρόμι της Ιστορίας, ενώ εκείνη ατενίζει το δικό της λαμπρό κινηματογραφικό αύριο, θεμελιωμένο σ’ ένα Αργυρό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας, μια υποψηφιότητα για ξενόγλωσση Χρυσή Σφαίρα και εφτά πρωτοκλασάτα βραβεία Ντονατέλο.
Ιταλία, Γαλλία. 2024. Διάρκεια: 119΄. Διανομή: WEIRD WAVE
Περισσότερες πληροφορίες
Βερμίλιο: Η Νύφη του Βουνού
Βερμίλιο των ιταλικών Άλπεων, λίγο πριν από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η άφιξη ενός λιποτάκτη θα αναστατώσει τη μικρή κοινωνία του χωριού, αλλά και την πολυμελή οικογένεια του ντόπιου δασκάλου.
