Διοργανώνοντας για δεύτερη φορά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Μόναχο αυτήν τη φορά, η (Δυτική πλέον) Γερμανία του 1972 θα έκανε τα πάντα ώστε εκείνοι του 1936 στο Βερολίνο να θεωρηθούν μια κακή παρένθεση. Τους ονόμασε "Die Heiteren Spiele", δηλαδή "Τα Χαρούμενα Παιχνίδια", προωθώντας την ιδέα της παγκόσμιας συμφιλίωσης και του αθλητισμού που μένει μακριά από την πολιτική. Στο πλαίσιο αυτό, χαλάρωσε όλους τους ελέγχους ασφαλείας, όπως και την αυστηρή επιτήρηση του Ολυμπιακού Χωριού. Παρότι, λοιπόν, οι διοργανωτές είχαν προειδοποιηθεί από τον ψυχολόγο Τζορτζ Σίμπερ, υπεύθυνο σχεδιασμού 26 σεναρίων τρομοκρατικής επίθεσης, βρέθηκαν απροετοίμαστοι απέναντι στην "Κατάσταση 21". Αυτή η οποία προέβλεπε την εισβολή ένοπλων Παλαιστινίων στα καταλύματα της ισραηλινής αποστολής, απαγωγή ομήρων και διαπραγματεύσεις για απελευθέρωση φυλακισμένων συμπολεμιστών τους, αλλά και για την αναχώρηση των ιδίων από τη Γερμανία με αεροπλάνο.
Η ταινία του Τιμ Φέλμπαουμ μας μεταφέρει στο τηλεοπτικό στούντιο του ABC, δίπλα από το Ολυμπιακό Χωριό, το βράδυ της 4ης Σεπτεμβρίου. Το κανάλι μεταδίδει τους αγώνες στην άλλη άκρη του Ατλαντικού με βάρδιες μέχρι και αργά τη νύχτα λόγω της διαφοράς ώρας με τις ΗΠΑ. Λίγο πριν τα ξημερώματα, οι άνθρωποί του θα είναι από τους πρώτους που θα αντιληφθούν όσα εξελίσσονται λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά τους. Στήνουν λοιπόν τις κάμερές τους, επιστρατεύουν τους μέχρι τότε αθλητικούς ρεπόρτερ τους και αρχίζουν να καλύπτουν ζωντανά μια τρομοκρατική ενέργεια που σε λιγότερο από 24 ώρες θα εξελιχθεί σε τραγωδία μπροστά σε 900 εκατομμύρια τηλεθεατές σ’ ολόκληρο τον πλανήτη.
Σκηνοθέτης ρουτινιάρικων sci-fi περιπετειών ("Hell", "Tides"), ο Γερμανός Τιμ Φέλμπαουμ και οι συνσεναριογράφοι του, Μόριτς Μπίντερ και Άλεξ Ντέιβιντ (οσκαρική υποψηφιότητα πρωτότυπου σεναρίου), επιλέγουν να ακολουθήσουν τα αληθινά γεγονότα μέσα από την τηλεοπτική καταγραφή τους (υπάρχει κάτι πιο "αληθινό" απ’ αυτό;) και επικεντρώνονται σε τέσσερις πρωταγωνιστές της: τους παραγωγούς της μετάδοσης Τζεφ Μέισον και Μάρβιν Μπέιντερ, τον επικεφαλής τους Ρουν Άρλετζ και τη Γερμανίδα μεταφράστρια Μαριάνε Γκέμπχαρντ. Παράλληλα εντάσσουν στην αφήγηση αυθεντικό υλικό από τη μετάδοση του ABC, κυρίως του παρουσιαστή Τζιμ ΜακΚέι, στήνοντας έτσι ένα καλοκουρδισμένο, αγωνιώδες δράμα ντοκιμαντερίστικου ρεαλισμού με άρωμα δημοσιογραφικού θρίλερ της δεκαετίας του ’70. Το μοντάζ του Χάνσγιοργκ Βάισμπριτς ("Κάποια Μίλησε", το τηλεοπτικό "Unorthodox") ξεχειλίζει από ένταση, οι χαρακτήρες δίνουν υπόσταση στα ηθικά διλήμματα που αφορούν την ενημερωτική δεοντολογία, ενώ η σχέση πολιτικής και αθλητισμού σχολιάζεται με εύστοχη διακριτικότητα. Μέσα απ’ όλα αυτά, μια εποχή που ανατέλλει, αυτή της εικόνας, αποτυπώνεται με μελαγχολική διαύγεια, προοικονομώντας ένα αύριο όπου η πραγματικότητα θα είναι (μόνον) αυτή που αποτυπώνεται σε απευθείας μετάδοση.
Γερμανία, ΗΠΑ. 2024. Διάρκεια: 95΄. Διανομή: FEELGOOD
Περισσότερες πληροφορίες
Πέντε Σεπτεμβρίου
Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου το 1972, οι ρεπόρτερ και οι τεχνικοί του ABC είναι οι μόνοι που μπορούν να καλύψουν ζωντανά την υπόθεση ομηρίας 11 Ισραηλινών αθλητών. Μόνο που πρόκειται για ομάδα αθλητικών μεταδόσεων.
