Από το "Άφτερλωβ" ως τον "Τελευταίο Ταξιτζή" και τη "Λούλα LeBlanc", οι ήρωες του Στέργιου Πάσχου δυσκολεύονται να διαχειριστούν την ιδέα του έρωτα. Άλλοτε ως ανάμνηση και καμιά φορά ως προσμονή, μερικοί ως συναίσθημα που τους κατακλύζει και κάποιοι ως τρικυμιώδη σχέση. Διότι όπως ακούγεται κάποια στιγμή στην τελευταία του ταινία, "τα μονοπάτια της αγάπης δεν είναι ποτέ μια ευθεία γραμμή, χωρίς αναταράξεις".
Στη "Λούλα LeBlanc" δυο άνθρωποι επιχειρούν να ακολουθήσουν αυτή την τεθλασμένη πορεία. Πρώτα η Μαργαρίτα, έφηβη εγγονή του Αλέκου, η οποία αρνείται να πάει στην κηδεία του παππού της στο χωριό. Τσακώνεται με τους γονείς και τη γιαγιά της, αλλά επιμένει και εκμεταλλεύεται την απουσία τους για να οργανώσει ένα πάρτι στο σπίτι. Στο τέλος του θα βρεθεί μόνη με ένα αγόρι και θα κάνει τα πρώτα βήματα στο δικό της μονοπάτι. Τρεις μέρες νωρίτερα, ο Αλέκος θα παρευρεθεί σε μια συγκέντρωση φίλων με αφορμή τα γενέθλια της Λούλας, του πρώτου του έρωτα, η οποία τώρα πάσχει από άνοια. Θα ξαναφέρει στη μνήμη του το δικό του ξεκίνημα και βλέποντας τους παλιούς γνωστούς του θα κάνει τον τελευταίο απολογισμό του.
Δυο διαφορετικές ιστορίες, σαν δυο ξεχωριστές μικρού μήκους, προσπαθούν να συνθέσουν ένα νοσταλγικό (στο πάρτι χορεύουν… Τώνη Μαρούδα), μα ξέπνοο σχόλιο πάνω στην ερωτική ανάμνηση και τη συναισθηματική προσδοκία. Έντεχνα, ο Πάσχος τις δένει αφηγηματικά σε έναν κύκλο που παραπέμπει στην επανάληψη ενός παρόμοιου μοτίβου, το οποίο ο κάθε ερωτευμένος βιώνει ως μοναδική, ανεπανάληπτη εμπειρία (αλλά όπου είμαι, θα ‘ρθεις). Το σεναριακό υπόβαθρο των παραλληλισμών του, όμως, είναι δραματικά ισχνό, "κουρδισμένο" σε έναν άνευρο τόνο. Την ίδια στιγμή, οι κοινότοποι διάλογοι και οι επαναλήψεις υποτίθεται πως κρύβουν πίσω τους την έλλειψη της ανθρώπινης επικοινωνίας, αν και τελικά παράγουν ένα αμήχανο κινηματογραφικά αποτέλεσμα, το ρομαντισμό του οποίου υπερασπίζονται μόνον οι μελαγχολικές σιωπές και τα εκφραστικά βλέμματα, ιδιαίτερα αυτά του Θανάση Παπαγεωργίου.
Ελλάδα. 2024. Διάρκεια: 96΄
Περισσότερες πληροφορίες
Λούλα LeBlanc
Η έφηβη εγγονή του Αλέκου αρνείται να πάει στην κηδεία του παππού της και εκμεταλλεύεται την απουσία των γονιών της για να οργανώσει ένα πάρτι στο σπίτι. Τρεις μέρες νωρίτερα, ο Αλέκος παρευρίσκεται σε μια συγκέντρωση παλιών φίλων με αφορμή τα γενέθλια της Λούλας, του πρώτου του έρωτα, η οποία τώρα πάσχει από άνοια.
