Αγαπούσε τα Λουλούδια Περισσότερο

2,5

Κλειστοφοβική ιστορία ενηλικίωσης, η οποία εισβάλλει με σινεφίλ θάρρος στα χωράφια της επιστημονικής φαντασίας, για να αναμετρηθεί, μελαγχολικά κι αμήχανα, με την επώδυνη απώλεια.

Αγαπούσε τα Λουλούδια Περισσότερο11

Εκτός από τον ιμπεριαλισμό, υπάρχει και η μοναξιά, έλεγε ένα παλιό, αλλά πάντα επίκαιρο σύνθημα. Έτσι, εκτός από την άμεσα πολιτικοκοινωνική κινηματογραφική προσέγγιση της σύγχρονης απομόνωσης κι αλλοτρίωσης, υπάρχει και η περισσότερο ψυχολογική περιγραφή της, με ήρωες οι οποίοι αρνούνται να μεγαλώσουν να καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο χώρο στις ταινίες των νέων Ελλήνων σκηνοθετών (από την Ελίνα Ψύκου και τον Αλέξανδρο Βούλγαρη ως την Ρηνιώ Δραγασάκη και την Ζακλίν Λέντζου). Όπως τα τρία αδέλφια της δεύτερης ταινίας του Γιάννη Βεσλεμέ ("Νορβηγία"), τα οποία έχουν απομονωθεί σε μια έπαυλη επιχειρώντας να κατασκευάσουν μια χρονομηχανή με σκοπό να επαναφέρουν στη ζωή τη νεκρή μητέρα τους. Η επίσκεψη της νεαρής Σαμάνθας αναστατώνει τις μεταξύ τους ισορροπίες, μέχρι που ο αποξενωμένος πατέρας τους κάνει την εμφάνισή του και το πείραμα ξεφεύγει εντελώς από τον έλεγχό τους.


Το σινεμά του Νίκου Νικολαΐδη ρίχνει τη βαριά, όσο και παιχνιδιάρικη σκιά του πάνω σ’ αυτό τον κλειστοφοβικό και άχρονο μικρόκοσμο, μετέωρο ανάμεσα στην (επιστημονική) φαντασία και την πραγματικότητα. Εξίσου μετέωρα ανάμεσα σε δύο γλώσσες (ελληνικά και γαλλικά), δύο χρόνους (το παρελθόν και το παρόν) και δύο ηλικίες (την καθυστερημένη εφηβεία και την αντρική ταυτότητά τους) στέκουν και τα τρία αγόρια, τα οποία πασχίζουν με κάθε τρόπο να διατηρήσουν τον αθώο παλιμπαιδισμό τους, απωθώντας την τραυματική αλήθεια^ αυτή της ενηλικίωσης. Ο Βελσεμές τα τυλίγει με ένα προστατευτικό κουκούλι άκρως σινεφίλ ψευδαίσθησης, όπου η παραξενιά γίνεται συχνά αυτοσκοπός και η παραδοξολογία αχρείαστος κανόνας. Το αφηγηματικό θάρρος και η εμπνευσμένη κατασκευή αυτής της σινε-χρονοκάψουλας, όμως, διαθέτουν μια γλυκόπικρη, μελαγχολική ειλικρίνεια καθώς περιγράφουν την αναμέτρηση της ανέμελης αθωότητας με την επώδυνη απώλεια.

Ελλάδα, Γαλλία. 2024. Διάρκεια: 86΄

Περισσότερες πληροφορίες

Αγαπούσε τα Λουλούδια Περισσότερο

2,5
  • Σινεφίλ
  • 2024
  • Διάρκεια: 86 '
  • Γιάννης Βεσλεμές

Τρία αδέρφια κατασκευάζουν μια χρονομηχανή με σκοπό να επαναφέρουν στη ζωή τη νεκρή μητέρα τους. Όταν όμως ο πατέρας τους κάνει την εμφάνισή του, το πείραμα ξεφεύγει εντελώς από τον έλεγχό τους.

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Όλα όσα θα δούμε στο 14ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας

Η αγαπημένη διοργάνωση επιστρέφει στην Ταινοθήκη της Ελλάδος με πρεμιέρες, αφιερώματα, συζητήσεις και εκλεκτούς καλεσμένους.

ΓΡΑΦΕΙ: ΜΑΝΤΥ ΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ
28/11/2025

Οι καλύτερες ταινίες που παίζουν τώρα στα σινεμά (26/11-3/12)

Μια λίστα με τις ιδανικότερες προτάσεις για κινηματογραφική έξοδο αυτήν την εβδομάδα.

Σινεμά και ψυχανάλυση: Ο "Κρυμμένος" στον Δαναό

Το αριστουργηματικό ψυχολογικό θρίλερ του Μίκαελ Χάνεκε για μια μοναδική προβολή, συνοδεία συζήτησης, την Κυριακή 7/12, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων "Σινεμά και Ψυχανάλυση".

Οι "Σμιλεμένες Ψυχές" του Σταύρου Ψυλλάκη επιστρέφουν στη μεγάλη οθόνη

Για τέσσερις προβολές με παρουσία του σκηνοθέτη και του Ελβετού γιατρού Ζουλιέν Γκριβέλ.

Για τον Γιάννη Οικονομίδη, το σινεμά είναι ένα όπλο

Συναντήσαμε τον κορυφαίο σκηνοθέτη στα Εξάρχεια και μιλήσαμε μαζί του, με αφορμή τη "Σπασμένη Φλέβα", την έκτη μεγάλου μήκους ταινία του, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Βασίλης Μπισμπίκης στο ρόλο ενός έκπτωτου άντρα που προσπαθεί να σωθεί από τα χρέη.

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 27 Νοεμβρίου.

Σπασμένη Φλέβα

Σε ένα σκληρό δράμα που αποκτά διαστάσεις μοντέρνας τραγωδίας, ο οικονομιδικός εξπρεσιονισμός "μαλακώνει", αλλά η αφηγηματική δύναμη παραμένει σαρωτική και η πολιτικοκοινωνική ματιά γίνεται οξυδερκέστερη και διεισδυτικότερη. | Powered by Uber.