Από τους δημιουργούς οι οποίοι έχουν προχωρήσει το ιρανικό σινεμά ένα βήμα μακρύτερα από τις νεορεαλιστικές καταβολές του, οι Μαριάμ Μογκαντάμ και Μπεχτάς Σαναεχά ("Η Μπαλάντα της Λευκής Αγελάδας", 2020) επιστρέφουν στο φεστιβάλ Βερολίνου με ένα ακόμα μινιμαλιστικό δράμα, αποσπώντας μάλιστα το βραβείο των κριτικών. Και για να το χτίσουν δεν χρειάζονται παρά μόνο δυο χαρακτήρες και έναν κλειστό χώρο: Χήρα εδώ και καιρό, η 70χρονη Μαχίν δεν θέλει να ζει πλέον μόνη. Έτσι, όταν συναντά ένα συνομήλικό της ταξιτζή ο οποίος είναι εργένης, τον καλεί να περάσει το βράδυ σπίτι της.
Μέσα από απλούς διαλόγους και καλογραμμένες εξομολογήσεις ξεπηδά αβίαστα (σχεδόν) ολόκληρη η ιρανική κοινωνική πραγματικότητα. Τα θέματα εναλλάσσονται, από τον πόλεμο με το Ιράκ και τη θέση της γυναίκας ως την κρατική αστυνόμευση κάθε ιδιωτικής στιγμής, αλλά το ανθρώπινο στοιχείο (η αστική μοναξιά, το πέρασμα του χρόνου) είναι πάντα παρόν, δίνοντας σ’ αυτό το ζεστών συναισθημάτων ρομάντζο ταυτότητα και "ονοματεπώνυμο". Το οποίο θα λάβει επιπλέον διαστάσεις χάρη σε μια απρόσμενη κορύφωση χωρίς συγκαταβατικές βεβαιότητες.
Ιράν, Γαλλία. 2024. Διάρκεια: 97΄. Διανομή: WEIRD WAVE
Περισσότερες πληροφορίες
Το Αγαπημένο μου Γλυκό
Χήρα εδώ και καιρό, η 70χρονη Μαχίν δεν θέλει να ζει πλέον μόνη. Έτσι, όταν συναντά έναν συνομήλικό της ταξιτζή ο οποίος είναι εργένης, τον καλεί να περάσει το βράδυ σπίτι της.
