Twisters

Αλήθεια, πόσοι άραγε νοσταλγούν (ή απλώς θυμούνται) το "Twister" του Γιαν ντε Μποντ; Η ερώτηση δε διατυπώνεται ειρωνικά, αλλά ειλικρινά. Διότι η περιπέτεια καταστροφής του 1996 είναι ένα τίμιο φιλμ που έπεισε παρά την ασυνήθιστη πλοκή του, η οποία επικεντρώνεται στο φαινομενικά απίθανο επάγγελμα των κυνηγών ανεμοστρόβιλων, έφτασε σχεδόν τα 500 εκατομμύρια δολάρια στο box office, αλλά θα ήταν υπερβολικό να ισχυριστεί κανείς πως σημείωσε μια επίδραση διαρκείας στο εμπορικό σινεμά. Έτσι, η άφιξη τώρα του ρίκουελ(;) δια χειρός Λι Άιζακ Τσουνγκ (υποψήφιος για Όσκαρ με το γλυκόπικρο "Minari"), όσο καλοδεχούμενη και εάν είναι, προδίδει τη θεαματική έλλειψη ιδεών στο Χόλιγουντ το οποίο, παρεμπιπτόντως, συνεχίζει να ανακυκλώνει τον εαυτό του. Εκείνων, δηλαδή, που θα οδηγούσαν σε άμεσες, αβίαστα ψυχαγωγικές, πρωτότυπες και μαζικής απεύθυνσης ταινίες, κοινώς στοιχειωδώς ποιοτικών μπλοκμπάστερ σαν το "Twister" που να θεωρούνται αξιομνημόνευτα δύο δεκαετίες μετά την κυκλοφορία τους.

Εν πάση περιπτώσει, ευτυχώς ο Τσουνγκ αποδεικνύει πως το "Minari" δεν ήταν πυροτέχνημα και μάλιστα, ότι έχει την αυτοπεποίθηση να διαχειριστεί επαρκώς τις απαιτήσεις μιας μεγάλης όσο και περίπλοκης παραγωγής σαν το "Twisters", το οποίο αποδεικνύεται κάθε άλλο παρά ευκαιριακή "αρπαχτή". Εδώ, λοιπόν, η δράση ξεκινά όταν μια κυνηγός ανεμοστρόβιλων (Ντέιζι-Έντγκαρ Τζόουνς), προφανώς, αρκετά χρόνια μετά από μια τραυματική εμπειρία στο πεδίο, πείθεται από έναν παλιό φίλο να επιστρέψει στη δράση. Αφορμή η καινοτόμα τεχνολογία που έχει στη διάθεσή του, η οποία ενδεχομένως να οδηγήσει στη διάσωση ολόκληρων κοινοτήτων. Όταν, όμως, ξεκινούν την ερευνητική αποστολή τους εμφανίζεται ένας διάσημος κυνηγός - influencer (Γκλεν Πάουελ) ο οποίος τους χαλάει συνεχώς τα σχέδια, την ώρα που στον ουρανό ξεσπούν πρωτοφανή ακραία καιρικά φαινόμενα.

Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα κίνηση του Τσουνγκ και εκείνη που προσδίδει χαρισματικότητα στο "Twisters", να είναι ο τρόπος που χειρίζεται τους κώδικες διαφορετικών κινηματογραφικών ειδών. Η ταινία αποτελεί συγκερασμό ετερόκλητων στιλ, καθώς ξεκινά ως ένα καθαρόαιμο σασπένς θρίλερ με γερές δόσεις δράσης, προτού εξελιχθεί σε υπαρξιακό δράμα με έντονες rom com πινελιές. Μίξη που πετυχαίνει όχι μόνο εξαιτίας του πηγαίου ταλέντου του σκηνοθέτη, αλλά και χάρη στις καθοριστικές ερμηνείες των Τζόουνς-Πάουελ, οι οποίοι ισορροπούν άνετα μεταξύ των… θυελλωδών αλλαγών στις διαθέσεις των χαρακτήρων τους. Έπειτα, σε σχέση με το "Twister" παρατηρείται μια αξιοπρόσεκτη θεματική μετάβαση. Εάν στα ‘90s οι ανεξέλεγκτοι τυφώνες αντιστοιχούσαν σε βιβλικών αναγνώσεων φόβους, όπως η ανησυχία για συντέλεια το έτος 2000, αυτήν τη φορά παρουσιάζονται σαν ενσάρκωση ενός κοντινού δυσοίωνου μέλλοντος. Υπάρχει ο υπαινιγμός πως η απροβλεψιμότητα των ανεμοστρόβιλων συνιστά απόρροια της λεηλασίας του περιβάλλοντος, την οποία πια η ανθρωπότητα δε μάχεται να σταματήσει, αλλά δουλεύει για να τη διαχειριστεί είτε ως εμπορική ευκαιρία είτε ως πρόκληση για την επιβίωσή της.

Παράλληλα, το "Twisters" προσφέρει μια ακόμα ενδιαφέρουσα ανάγνωση. Η ηρωίδα που ενσαρκώνει η Τζόουνς πρεσβεύει την αστική μόρφωση, παρά τις ταπεινές καταβολές της, όπως επίσης την εξουσία της λογικής και της επιστήμης, στοιχεία που έρχονται σε ευθεία αντιπαραβολή με όσα συμβολίζει ο χαρακτήρας του Πάουελ. Ενός λαϊκού ήρωα με στιβαρό ηθικό κώδικα και πίστη στις παραδόσεις, ο οποίος φαινομενικά αδιαφορεί για τα πλούτη. Άνθρωποι από δύο διαφορετικούς κόσμους οι οποίοι υποχρεώνονται να υπερκεράσουν τις διαφωνίες τους για το κοινό καλό. Πρόκειται για μία από τις πιο αρχετυπικές χολιγουντιανές πλοκές, την οποία ο Τσουνγκ επαναδιατυπώνει με όσο βάθος και φρεσκάδα χρειάζεται, ώστε να μη περάσει μονομιάς από το μυαλό η λέξη "κλισέ". Κατ’ επέκταση, εάν ληφθεί υπόψη πως η ταινία έρχεται σε μια φάση ακραίου διχασμού στις Η.Π.Α., ε, μόνο τυχαίο δεν το λες…

Τέλος, ο νοτιοκορεατικής καταγωγής σκηνοθέτης δε χάνει την ευκαιρία να μοιραστεί τη σινεφιλία του. Σε μια σκηνή ανθολογίας, ένας ανεμοστρόβιλος χτυπά ένα γεμάτο σινεμά (που προβάλλει το "Frankenstein" του 1931), όπου για να σωθούν οι θαμώνες πρέπει να μείνουν κάτω από τα καθίσματα. Λαβωμένη αλλά "ζωντανή", η αίθουσα μένει στη θέση της λειτουργώντας ως καταφύγιο, όπως με έναν τρόπο και στην πραγματικότητα. Λεπτομέρειες σαν και αυτή προσδίδουν αξία στο "Twisters" το οποίο, αλίμονο, δεν έρχεται δίχως ψεγάδια. Η διάρκειά του δεν το ωφελεί, οι σκηνές δράσης τείνουν προς την επανάληψη, ενώ τονίζεται υπερβολικά η διαισθητικότητα της κεντρικής ηρωίδας συνδυαστικά με τον "επαρχιωτισμό" του ανταγωνιστή της. Παρόλα αυτά, η ταινία κάτι αφήνει μέσα σου, αν κρίνω από το γεγονός πως με τρόμαξε, λιγάκι, ένας δυνατός άνεμος που φύσηξε βγαίνοντας από τον κινηματογράφο…

ΗΠΑ. 2024. Διάρκεια: 117΄. Διανομή: TANWEER.