Οι ευκατάστατοι ήρωες του Φλοριάν Ζελέρ ζουν όλοι τους μια τακτοποιημένη ζωή, η οποία μοιάζει να έχει πάρει την προδιαγεγραμμένη πορεία της. Εμείς εμφανιζόμαστε όταν αυτή αρχίζει αμυδρά να ξεφεύγει από τις ράγες, για να γίνουμε στην πορεία μάρτυρες ενός δραματικού εκτροχιασμού, ο οποίος τελικά θα αποδειχθεί κάθε άλλο παρά απροσδόκητος. Ο 44χρονος Γάλλος κινηματογραφικός σεναριογράφος και σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας και λογοτέχνης έχει περιγράψει αυτήν τη διαδρομή σε πολλαπλές παραλλαγές, η πρωτοτυπία των οποίων τον ανέδειξε ως μία από τις διασημότερες σύγχρονες καλλιτεχνικές προσωπικότητες της χώρας του. Έγινε γνωστός με το μυθιστόρημα "Η σαγήνη του κακού" (2004), καθιερώθηκε όμως με τη θεατρική τριλογία "Ο πατέρας", "Η μητέρα" και "Ο γιος". Πριν από τρία χρόνια πέρασε πίσω από την κάμερα, για να μεταφέρει ο ίδιος στη μεγάλη οθόνη τον "Πατέρα", αποσπώντας μαζί με τον Κρίστοφερ Χάμπτον ("Επικίνδυνες Σχέσεις", "Εξιλέωση") το Όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου.
Η ίδια δημιουργική ομάδα διασκευάζει τώρα τον "Γιο", η μοναδική σχέση του οποίου με την πρώτη ταινία (και το αντίστοιχο θεατρικό) είναι νοηματική. Διαφορετικοί ήρωες, με τη νέα γενιά να αντικαθιστά εδώ την παλιά στη μάχη της ενάντια στη "στρεβλή" πραγματικότητα που την περιβάλλει: η πολυάσχολη καθημερινότητα του μεγαλοδικηγόρου Πίτερ, ο οποίος ζει με τη σύντροφό του Μπεθ και το νεογέννητο μωρό τους σε ένα ευρύχωρο διαμέρισμα στο Μανχάταν, αναστατώνεται όταν πληροφορείται από την πρώην σύζυγό του Κέιτ ότι ο έφηβος γιος τους Νίκολας έχει ένα μήνα να εμφανιστεί στο σχολείο του. Εσωστρεφής κι ευαίσθητος, ο τελευταίος μετακομίζει στην καινούργια οικογένεια του πατέρα του, ο οποίος προσπαθεί να τον ηρεμήσει ψυχολογικά, βάζοντάς τον σε μια νέα ρουτίνα. Ο Νίκολας, όμως, μοιάζει να μην μπορεί ούτε να ξεπεράσει ούτε καν να εκφράσει στους γύρω του τα έντονα ψυχολογικά προβλήματά του.
Πολιτικοί που μιλάνε για θέματα υγείας, ψυχαναλυτές και ψυχίατροι που προσπαθούν να βρουν λύσεις, γονείς που αγωνιούν, αλλά η διάπυρη ερώτηση "από πού προέρχεται όλη αυτή η θλίψη;" παραμένει αναπάντητη. Η κοφτερή πένα του Ζελέρ προχωρά σε μερικές σκληρές διαπιστώσεις, τις οποίες όμως, σε αντίθεση με τη δομική αυστηρότητα και την αφηγηματική ευρηματικότητα του "Πατέρα", σερβίρει αυτήν τη φορά με θεατρική ακαμψία, που χειραγωγεί συμπεράσματα και συναισθήματα. Οι λέξεις βαραίνουν περισσότερο από τις εικόνες, τα διλήμματα κατασκευάζονται παρά βιώνονται και τα αδιέξοδα γενεών και γενεών (εντελώς προκάτ το στήσιμο της συνάντησης πατέρα - παππού) παρουσιάζονται ως αφηρημένα κοινωνικά προβλήματα κι όχι ως ένα κινηματογραφικό δράμα που πραγματικά μας αφορά. Γι’ αυτό και το τρικ του φινάλε, αντί να μας σοκάρει, ενισχύει απλώς την αίσθηση του μελό εκβιασμού.
Μ. Βρετανία, Γαλλία. 2022. Διάρκεια: 123΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ FILM
Περισσότερες πληροφορίες
Ο Γιος
Η πολυάσχολη καθημερινότητα του μεγαλοδικηγόρου Πίτερ, ο οποίος ζει με τη σύντροφό του Μπεθ και το νεογέννητο μωρό τους, αναστατώνεται όταν υποχρεώνεται να φιλοξενήσει τον Νίκολας, τον ψυχικά εύθραυστο γιο του από τον προηγούμενο γάμο του.
