Το Έγκλημά μου

Τα τελευταία 25 χρόνια, ο πολυγραφότατος Φρανσουά Οζόν έχει υπογράψει 22 ταινίες, χωρίς ποτέ να επαναλαμβάνει αισθητικά τον εαυτό του και επιδεικνύοντας ένα "χαμαιλεοντικό" ταλέντο να προσαρμόζεται στα διαφορετικά κινηματογραφικά είδη. Αυτήν τη φορά εμπνέεται από ένα θεατρικό έργο της δεκαετίας του ’30, όπου μια φτωχή ηθοποιός ομολογεί ότι δολοφόνησε έναν σημαντικό θεατρικό παραγωγό, αλλά αθωώνεται καθώς αποδεικνύει ότι βρισκόταν σε αυτοάμυνα. Η δημοσιότητα της δίκης γίνεται αφρομή για μια λουσάτη επαγγελματική καριέρα, αλλά έχει πει πράγματι την αλήθεια;

Το φιλμ διατηρεί όσα από τα θεατρικά στοιχεία του πρωτότυπου χρειάζεται, κυρίως τον επιθεωρησιακό χαρακτήρα, για να θίξει με μια φαινομενική ελαφρότητα ακανθώδη επίκαιρα ζητήματα. Πρωτίστως εκείνο που αφορά το τίμημα της γυναικείας χειραφέτησης όταν διεκδικείται σε μια άκρως πατριαρχική κοινωνία, αλλά συνοδεύεται από αμφισβητίσιμες προθέσεις. Διότι, εν προκειμένω, οι ιδιοτελείς σκοποί της βασικής ηρωίδας θολώνουν τα όρια ανάμεσα σε θύτες και θύματα, με αποτέλεσμα οι όροι του καλού και του κακού να παίζουν μόνο σχετικό ρόλο σε αυτή την κομψή μάχη των φύλων.

Κατά την προσφιλή τακτική του Οζόν, η αμφίσημη συμπεριφορά των χαρακτήρων-σήμα κατατεθέν του σινεμά του διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον, ενώ αποτρέπει τα βιαστικά ηθικολογικά συμπεράσματα. Βέβαια, τα σχόλια που διατυπώνονται πάνω στον δομικό σεξισμό των σχέσεων εξουσίας δεν είναι όσο τολμηρά προσδοκά ο ίδιος, κάτι που προδίδουν τα ουκ ολίγα ξεπερασμένα αστεία. Αντίστοιχα, η κατακλείδα του φιλμ ενέχει μια διακριτική "πονηριά", καθώς υπαινίσσεται πως οι δολοπλόκες γυναίκες εκμεταλλεύονται την αντρική ανοησία προς όφελός τους. Συμπερασματικά, το ανάλαφρο στιλιζάρισμα και η λαϊκή απεύθυνση του "Εγκλήματος" το προφυλάσσουν από τη διάπραξη τρανταχτών φάουλ.

Γαλλία. 2023. Διάρκεια: 102΄. Διανομή: FILMTRADE.