R.M.N.

3

Υποδειγματικό σινεμά ρεαλισμού ιδωμένο με όρους θρίλερ, όχι όμως με την αιχμηρότητα που μας έχει συνηθίσει ο Κριστιάν Μουντζίου.

rmn1

Η περιοχή της Τρανσυλβανίας στα ρουμανο-ουγγρικά σύνορα μπορεί να είναι διάσημη για το ρόλο της στην ποπ κουλτούρα, εξαιτίας κυρίως του "Δράκουλα" (Μπραμ Στόκερ), αλλά η γεωπολιτική ιστορία της παραμένει εν πολλοίς άγνωστη. Επί αιώνες μήλον της έριδος ανάμεσα σε Ρουμανία και Ουγγαρία, με πολυεθνικό πληθυσμό, μεγάλο μέρος του οποίου είναι ουγγρόφωνοι και γερμανόφωνοι, η Τρανσυλβανία τα τελευταία εκατό και κάτι χρόνια αποτελεί κομμάτι του ρουμανικού κράτους, δίχως σε αυτό το διάστημα να έχουν εκλείψει οι εθνικές αντιπαλότητες. Εκείνες, αθροιστικά με το οξύ φυλετικό μίσος, τοποθετούνται στο κάδρο του κάτοχου Χρυσού Φοίνικα Κριστιάν Μουνγκίου ("4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες"), ο οποίος αφηγείται μια σκοτεινή ιστορία με φόντο ένα χωριό της περιοχής.

Όλα ξεκινούν όταν ένας άντρας εγκαταλείπει βιαστικά τη δουλειά του στη Γερμανία, ώστε να επανενωθεί με την οικογένειά του. Ο γιος του έχει χάσει την ομιλία του εξαιτίας ενός τραυματικού περιστατικού για το οποίο δε γνωρίζουν τίποτα. Ενώ ο πατέρας επιχειρεί να βρει μια λύση, αναθερμαίνεται η σχέση με την πρώην ερωμένη του, την ώρα που στο τοπικό εργοστάσιο η άφιξη δύο Ασιατών εργατών προξενεί αναπάντεχες κόντρες στην κοινότητα.

rmn2

Όπως συνηθίζει στο σινεμά του ο Μουνγκίου, υπό το πρίσμα του σκληρού ρεαλισμού και της σπουδής χαρακτήρων, φέρνει στην επιφάνεια τις σκοτεινότερες πτυχές της μοντέρνας Ρουμανίας. Εδώ η έμφαση δίνεται στην καλπάζουσα ξενοφοβία, η οποία εκφράζεται μέσω ενός επιθετικού ρατσισμού βγαλμένου από άλλες εποχές, ο οποίος αποκτά υπερηχητικές διαστάσεις στο πλαίσιο ενός μικρού χωριού. Ο σκηνοθέτης υιοθετεί υποδειγματικά το ύφος του αγωνιώδους θρίλερ για να υπογραμμίσει το ζόφο που κυκλώνει τους χαρακτήρες του, οι οποίοι αδιαφορούν για το κακό που καλλιεργούν ώσπου να τους χτυπήσει την πόρτα.

Δεξιοτέχνης των ψυχογραφημάτων με πολιτικές προεκτάσεις, ο Μουνγκίου σαφώς και αποφεύγει τις εύκολες αντιρατσιστικές επικρίσεις. Από την άλλη, όμως, δεν επιδεικνύει την ίδια ικανότητα ενδοσκόπησης στη σκοτεινιά των ηρώων του, καταφεύγοντας σε έναν υποβλητικό μεν, ασφαλή δε σχολιασμό, τον οποίο ο ίδιος έχει εκφέρει αιχμηρότερα στο παρελθόν.

Ρουμανία. 2022. Διάρκεια: 136΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ ΦΙΛΜ.

Περισσότερες πληροφορίες

R.M.N.

3
  • Δραματική
  • 2022
  • Διάρκεια: 125 '
  • Κριστιάν Μουνγκίου

Ένας άντρας εγκαταλείπει βιαστικά τη δουλειά του στη Γερμανία, ώστε να επανενωθεί με την οικογένειά του σε ένα πολυεθνικό χωριό της Τρανσυλβανίας. Εκεί τον περιμένουν ο γιος του που έχει χάσει ανεξήγητα την ομιλία του, μια πρώην ερωμένη με κρυφές προθέσεις και μια σειρά από αναταραχές που ξεκινούν όταν φτάνουν στο χωριό εργάτες από την Ασία.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 29 Οκτωβρίου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
29/10/2026

Σινεμά με €3: Οι καλύτερες ταινίες της χρονιάς σήμερα στους κινηματογράφους

Ένας πλήρης οδηγός για όλους τους κινηματογράφους της χώρας, για τη σημερινή Γιορτή του Σινεμά 2026, με εισιτήριο στα €3.

Coyote VS Acme

Animation και live action συνδυάζονται πετυχημένα σε μια σεναριακά πρωτότυπη κωμωδία, η οποία θα μπορούσε να ήταν πιο ξέφρενη, γεμάτη χαρακτήρες των Looney Tunes και ευθείες αναφορές στην αμερικανική κοινωνικο-οικονομική πραγματικότητα.

Μουλέν: Ο Αντιστασιακός

Ατμοσφαιρικό, αν και δύσκαμπτο ιστορικό δράμα, η κλειστοφοβική σκηνοθετική προσέγγιση του οποίου πασχίζει να του προσδώσει σφυγμό και σασπένς.

Η Σκιά του Πατέρα μου

Οι οικογενειακοί δεσμοί, το τέλος της ανήλικης αθωότητας, η τραγωδία μιας χώρας και ένα στιλάτα σκηνοθετημένο δράμα το οποίο ξεπερνάει τη νατουραλιστική καταγραφή.

Μποϊούνα: Τρόμος στον Αμαζόνιο

Δεν είναι εξίσου κιτς με το "Ανακόντα", χωρίς όμως και να μπορεί να προσθέσει μια στάλα πρωτοτυπίας σε μια εξωτική, προβλέψιμη περιπέτεια επιβίωσης με οικολογικά μηνύματα.

Αετοί της Δημοκρατίας

Καταγγελτικό, μα αφινίριστο σεναριακά πολιτικό θρίλερ, το οποίο δεν διαθέτει αφηγηματική ορμή ικανή να μας παρασύρει στα σκοτεινά μονοπάτια του.