Δεν φορούν όλοι οι αντιήρωες κάπες. Σίγουρα όχι αυτός του Γίρι Μένζελ, ένας αργόσχολος νεαρός, ο οποίος καυχιέται πως είναι ο επόμενος μιας σειράς αντρών της οικογένειάς του πέρασαν τη ζωή τους μην κάνοντας κάτι. Έτσι κι εκείνος σκοτώνει την ώρα από τη θέση του υπαλλήλου σιδηροδρομικού σταθμού. Η ησυχία του ανατρέπεται, όμως, όταν ξαφνικά ερωτεύεται κεραυνοβόλα.
Ο Μένζελ κάνει μια πονηρή, σπιρτόζα και έξυπνη σπουδή πάνω στην ανδρική επιθυμία, ψυχογραφώντας παράλληλα ήρωες αποφασισμένους να μην εγκαταλείψουν τη βολή τους. Ειρωνεύεται με βιτριολικό χιούμορ την ανωριμότητά τους (ξεκαρδιστικός ο λόγος που νεαρός θέλει να αυτοκτονήσει) και φροντίζει να απεικονίσει τρυφερά τις στιγμές που προδίδονται από τα συναισθήματά τους. Ο σκηνοθέτης υπογραμμίζει την αθωότητα αυτών των αντρών χωρίς να παραγνωρίζει τα ελαττώματά τους, καθώς προετοιμάζει το έδαφος για το επίπονο τεστ που θα καθορίσει αν η αφέλειά τους θα τους σώσει ή όχι από τη σκληρή πραγματικότητα. Είναι εκείνη η στιγμή που μαζί με τον βάρβαρο ρεαλισμό αποκαλύπτεται και η ποιητική μαγεία του φιλμ που έβαλε στο χάρτη το τσεχοσλοβάκικο νέο κύμα, κερδίζοντας Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
Α/Μ. Τσεχία. 1966. Διάρκεια: 92΄. Διανομή: NEW STAR.
Περισσότερες πληροφορίες
Ο Άνθρωπος που Έβλεπε τα Τρένα να Περνούν
Στην κατεχόμενη από τους ναζί Τσεχοσλοβακία, ο νεαρός Μίλος, υπάλληλος σε έναν επαρχιακό σιδηροδρομικό σταθμό, ξεκινάει ένα ταξίδι σεξουαλικής αφύπνισης και συνειδησιακής ωρίμανσης, που θα τον οδηγήσει σε μια ηρωική πράξη αντίστασης κατά των Γερμανών.
