Ο Πολ Σρέιντερ το έχει πει ως παράπονο: "Ό,τι και να κάνω πλέον, η πρώτη πρόταση στη νεκρολογία μου θα είναι "ο σεναριογράφος του ‘Ταξιτζή’”". Δεν έχει άδικο, όπως δεν έχουν φυσικά και όσοι θεωρούν την πρώτη συνεργασία του με τον Μάρτιν Σκορσέζε την κορωνίδα της κινηματογραφικής καριέρας του. Γιατί ο Σρέιντερ, καλβινιστής με μεγάλη ευρύτητα πνεύματος, περιστρέφει όλα τα σενάριά του γύρω από την ιδέα της διαρκούς πάλης του (προπατορικά αμαρτωλού) ανθρώπου με τα αυτοκαταστροφικά πάθη του, η οποία ακολουθεί μια πορεία ανόδου, επακολουθούμενης πτώσης και τελικά επανεκκίνησης από ένα ηθικό, ψυχολογικό και κοινωνικό σημείο μηδέν. Το χαμηλότερο όλων, μα κι εκείνο που σου δίνει τη δυνατότητα να πορευτείς πια χωρίς να ελπίζεις και να φοβάσαι τίποτα, να είσαι δηλαδή ελεύθερος. Μια ιδέα την οποία ο ίδιος έχει πραγματευτεί τόσο στα σκορσεζικά του σενάρια ("Οργισμένο Είδωλο", "Ο Τελευταίος Πειρασμός" "Σταυροδρόμια της Ψυχής") όσο και στις δικές του ταινίες ("Hardcore", "Μίσιμα", "Νυχτερινές Επισκέψεις", "Ακρότητες"), ποτέ όμως με την ευρηματικότητα και τη σοκαριστική ακρίβεια του "Ταξιτζή".
Το ίδιο μονοπάτι ακολουθεί και στον "Μετρητή Καρτών" ("Φύλλων" είναι η σωστή απόδοση), όπου τον Τράβις "Ταξιτζή" Μπικλ αντικαθιστά ο Γουίλιαμ Τελ (ένας συγκλονιστικά λιτός Όσκαρ Άιζακ), ο οποίος έχει λόγους να μην αποκαλύπτει το πραγματικό του όνομα. Πρώην στρατιωτικός που είχε καταδικαστεί σε πολυετή φυλάκιση, ζει τώρα ως επαγγελματίας χαρτοπαίκτης με χαμηλό προφίλ, αποφεύγοντας τα μεγάλα τουρνουά και τα πρωτοκλασάτα καζίνα. Πολλά θα αλλάξουν, όμως, όταν συναντήσει τον νεαρό Κερκ, ο οποίος θα τον πλησιάσει με ένα σχέδιο εκδίκησης για έναν κοινό τους γνωστό. Ο Τελ θα τον αποθαρρύνει και θα τον πάρει υπό την προστασία του (μια άλλη Άιρις – Τζόντι Φόστερ), προσπαθώντας να λυτρωθεί από τις προσωπικές του ενοχές.
Περιγράφοντας με μια παλιομοδίτικα μελαγχολική διάθεση, βγαλμένη θαρρείς από τη δεκαετία του ’70, τη θλιβερή καθημερινότητα του χιμαιρικού αμερικανικού ονείρου, ο Σρέιντερ φέρνει τον ήρωά του εξαρχής αντιμέτωπο με τη μοίρα του. Δηλαδή με τα πάθη και τους εθισμούς του, άμεσα δεμένους με το παρελθόν του και την πολιτική πραγματικότητα της χώρας του. Έτσι, ο απάνθρωπος μιλιταρισμός, ο αδηφάγος καπιταλισμός και η ψυχολογική ανασφάλεια συναντιούνται με την κοινωνική μοναξιά του σύγχρονου Αμερικανού σε μια πορεία μάταιης υπαρξιακής λύτρωσης, στην οποία, αντίθετα από το πόκερ, το "μέτρημα των φύλλων" της πραγματικότητας δεν βοηθάει στο ελάχιστο. Περιγράφοντας τον προπατορικά αναπόδραστο και πολιτικοκοινωνικά προσδιορισμένο τρόπο με τον οποίο η μοίρα τραβάει πάντα τον άσο, ο Σρέιντερ δηλώνει ξανά τον αμέριστο θαυμασμό του σ’ όσους επιχειρούν να την ξεγελάσουν, ποντάροντας κάθε φορά τα ρέστα τους.
ΗΠΑ. 2021. Διάρκεια: 111΄. Διανομή: ODEON
Περισσότερες πληροφορίες
Μετρητής Καρτών
Ο Γουίλιαμ Τελ, επαγγελματίας χαρτοπαίκτης και πρώην στρατιωτικός που είχε καταδικαστεί σε πολυετή φυλάκιση, αναλαμβάνει υπό την προστασία του έναν νεαρό ο οποίος ζητά εκδίκηση από έναν κοινό τους γνωστό.
