Το Σταντάλεντορφ είναι μια πόλη 21.000 κατοίκων η οποία ανήκει στην επαρχία της Έσσης, 100 χιλιόμετρα βόρεια της Φραγκφούρτης. Στο γεωγραφικό κέντρο της Γερμανίας, υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα κατασκευής πολεμοφοδίων στην Ευρώπη κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η βιομηχανική του παράδοση ενισχύθηκε από την κατασκευή ενός σημαντικού χυτηρίου σιδήρου, ενώ η σοκολατοβιομηχανία Ferrero έχει εκεί το μεγαλύτερο Το Το Σταντάλεντορφ είναι μια πόλη 21.000 κατοίκων η οποία ανήκει στην επαρχία της Έσσης, 100 χιλιόμετρα βόρεια της Φραγκφούρτης. Στο γεωγραφικό κέντρο της Γερμανίας, υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα κατασκευής πολεμοφοδίων στην Ευρώπη κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η βιομηχανική του παράδοση ενισχύθηκε από την κατασκευή ενός σημαντικού χυτηρίου σιδήρου, ενώ η σοκολατοβιομηχανία Ferrero έχει εκεί το μεγαλύτερο εργοστάσιό της παγκοσμίως. Έτσι, από μικρό χωριό εξελίχθηκε μεταπολεμικά σε εργατούπολη μεταναστών, εξ ου και το 25% των κατοίκων της δεν διαθέτουν γερμανική υπηκοότητα, η πλειονότητά τους είναι τούρκικης και ανατολικοευρωπαϊκής καταγωγής, ενώ 5.000 εξ αυτών είναι μουσουλμάνοι.
Στην έβδομη δεκαετία της ζωής του, ο Ντίτερ Μπάχμαν είναι ο δάσκαλος της τάξης 6Β της εισαγωγικής χρονιάς για το γυμνάσιο στο σχολείο Γκέοργκ Μπίχνερ. Οι μαθητές του, ηλικίας 12 έως 14 ετών, προέρχονται σχεδόν όλοι από οικογένειες οικονομικών μεταναστών και προσπαθούν να μάθουν (πρωτίστως) γερμανικά, ώστε στο τέλος του έτους να δώσουν κατατακτήριες εξετάσεις και να τοποθετηθούν επίσημα σε τάξη την επόμενη χρονιά. Στο τέλος του δημοτικού ή στην πρώτη γυμνασίου; Το ερώτημα μοιάζει, όμως, να είναι το τελευταίο που απασχολεί τον κύριο Μπάχμαν. Η δική του προσπάθεια επικεντρώνεται περισσότερο στο να προετοιμάσει την εφηβική ομάδα του για να αντιμετωπίσει την περίπλοκη, ρευστή πραγματικότητα που περιμένει τα μέλη της μακριά από τα σχολικά έδρανα και λιγότερο να την πουσάρει σε έναν βαθμοθηρικό ανταγωνισμό. Στην τάξη 6Β οι μουσικές δραστηριότητες, οι εκδρομές, οι συζητήσεις για την ιστορία, την πολιτική, τη θρησκεία, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την εθνική ταυτότητα ή τις κοινωνικές δεσμεύσεις και υποχρεώσεις έχουν μεγαλύτερη σημασία από τις γραμματικές ασκήσεις. Η ανταλλαγή απόψεων είναι δημόσια κι ενώ η πολιτισμένη τάξη τηρείται αυστηρά, η εξομολόγηση των μαθητών γίνεται αυθόρμητα, απελευθερωμένα κι απολύτως ειλικρινά. Οι εντάσεις δεν λείπουν, μα η δεξιοτεχνική καθοδήγηση του κυρίου Μπάχμαν μετατρέπει πειστικά κάθε παρεξήγηση σε διαδικασία αυτοκριτικής και κάθε αντιπαράθεση σε αφορμή για σύνθεση ιδεών.
Το βραβευμένο με Αργυρή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου και διαρκείας τρεισήμισι ωρών ντοκιμαντέρ της Μαρία Σπετ καταγράφει μια σπάνια, πολλαπλά πολύτιμη παιδαγωγική εμπειρία. Αποτελεί όμως κινηματογραφικό επίτευγμα γιατί ξεπερνά με αφηγηματική σοφία το αγιογραφικό πορτρέτο ενός αντισυμβατικού δασκάλου και γίνεται η συναρπαστική τοιχογραφία της πολυπολιτισμικής Ευρώπης που ξημερώνει. Αργά, μεθοδικά όσο και ανεπιτήδευτα, αφήνει το χρόνο να αναδείξει χωρίς εκβιαστικές δραματοποιήσεις και κατασκευασμένες συγκρούσεις τον αληθινό χαρακτήρα μιας χούφτας παρορμητικών, ευάλωτων χαρακτήρων, να συνθέσει τη δυναμική ενός μεταλλασσόμενου μικρόκοσμου και να περιγράψει τις ζωντανές αντιφάσεις μιας πραγματικότητας που αναζητά απεγνωσμένα πολιτικοκοινωνική πυξίδα.
Γερμανία. 2021. Διάρκεια: 217΄. Διανομή: AMA FILMS
Περισσότερες πληροφορίες
Ο Κύριος Μπάχμαν και η Τάξη του
Ο Ντίτερ Μπάχμαν είναι ο δάσκαλος της τάξης 6Β του εισαγωγικού έτους για το γυμνάσιο του Σταντάλεντορφ, μιας πόλης μεταναστών, τα παιδιά των οποίων προετοιμάζει για τη γερμανική πραγματικότητα μακριά από τις αυστηρά ακαδημαϊκές οδηγίες.
