Τι Βλέπουμε Όταν Κοιτάμε τον Ουρανό;
4

Οι λεπτομέρειες της καθημερινότητας γίνονται ποιητικοί πρωταγωνιστές σε ένα σύγχρονο ρομαντικό παραμύθι.

Όλα τα παραμύθια τα οποία μας συναρπάζουν μιλούν εμμέσως και για τον δικό μας κόσμο, όχι φυσικά με τον ίδιο τρόπο. Στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Γεωργιανός Αλεξάντρ Κομπερίτζε προσεγγίζει τη σύγχρονη αστική ζωή μέσα από τη φαντασία, επιχειρώντας να είναι ταυτόχρονα ρεαλιστής και παραμυθάς, αλληγορικός και μοντέρνος, πραγματιστής και ρομαντικός. Ξεκινάει, λοιπόν, από μια περιγραφική αποτύπωση της καθημερινότητας στην πόλη του Κουτάισι, έξω από ένα σχολείο της οποίας συναντιούνται αμήχανα, καθώς σκοντάφτει απανωτά ο ένας πάνω στον άλλο, η φαρμακοποιός Λίζα και ο ποδοσφαιριστής Γκιόργκι. Ερωτεύονται κεραυνοβόλα και δίνουν ραντεβού για καφέ την επόμενη μέρα. Χτυπημένοι όμως από κακό μάτι, πέφτουν θύματα μιας κατάρας η οποία μέσα στη νύχτα αλλάζει την εμφάνισή τους. Πώς θα μπορέσουν να βρεθούν μαζί ξανά, καθώς τώρα ο ένας δεν μπορεί να αναγνωρίσει τον άλλον;

Η εισβολή του (σκοτεινά) μαγικού στοιχείου σε μια ανάλαφρα γαλήνια αφήγηση μας συστήνεται από μια φωνή off που περιγράφει πώς ένα μικρό χορτάρι, μια κάμερα παρακολούθησης και ένας υπόνομος προειδοποιούν τη Λίζα για την κατάρα, χωρίς όμως ο άνεμος να προλάβει να της πει όλες τις λεπτομέρειες. Οι δύο ερωτευμένοι περιφέρονται λοιπόν στην πόλη, η οποία ζει στους ρυθμούς του παγκοσμίου κυπέλλου ποδοσφαίρου, αλλάζοντας ζωή και ταυτότητα, πιάνοντας δουλειά στην ίδια καντίνα και προσπαθώντας να βρουν τρόπο να επικοινωνήσουν με τον χαμένο ερωτά τους.

Παιδί του ποιητή της σύμπτωσης Κριστόφ Κισλόφσκι και του Γεωργιανού Οτάρ Ιοσελιάνι, από τον οποίο έχει κληρονομήσει τους γλυκόπικρους τόνους και την αέρινη αύρα μιας "σουρεαλιστικής" προσέγγισης του οικείου, ο Αλεξάντρ Κομπερίτζε απλώνει τη μινιμαλιστική πλοκή του διασκεδαστικού παραμυθιού του σε 150 λεπτά κινηματογραφικού χρόνου. Χωρίς να χάνει τη διηγηματική εστίασή του στους δύο καταραμένους ήρωες, προσθέτει ως συμπρωταγωνιστές τους την καλοκαιρινή ρουτίνα του Κουτάισι κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο που αναζητά "ιδανικά ζευγάρια" για ένα ντοκιμαντέρ. Έτσι, πλάνα ανθρώπων που κινούνται στην πόλη και σκυλιών που… διαφωνούν για το πού θα παρακολουθήσουν τους αγώνες του Μουντιάλ, εικόνες μιας μπάλας ποδοσφαίρου που επιπλέει στο ποτάμι ενώ ο αφηγητής αναρωτιέται για τη σύγχρονη βιαιότητα απέναντι στο ζωικό βασίλειο, η παλιά Γεωργία δίπλα στην καινούργια (το τελευταίο πλάνο με τα παιδιά και τα αγάλματα) και το σινεμά ως η νεράιδα του παραμυθιού, η οποία θα παρέμβει σωτήρια στην αληθινή ζωή συνθέτουν ένα τρυφερό, διασκεδαστικότατο, πρωτότυπο και λυτρωτικά κινηματογραφόφιλο ταξίδι στην ποιητική πλευρά της πραγματικότητας, προτρέποντάς μας να σηκώσουμε το βλέμμα προς τον ουρανό (μια τεράστια οθόνη) και να προβάλλουμε πάνω της τη συναρπαστική περιπέτεια που λέγεται ανθρώπινη καθημερινότητα.

Γεωργία, Γερμανία. 2021. Διάρκεια: 150΄. Διανομή: AMA FILM

Τι Βλέπουμε Όταν Κοιτάμε τον Ουρανό;

What Do we See When we Look at the Sky?
4
  • Δραματική
  • 2021
  • Διάρκεια: 150 '

Η Λίζα και ο Γκιόργκι συναντιούνται τυχαία έξω από ένα σχολείο, ερωτεύονται κεραυνοβόλα και δίνουν ραντεβού για την επόμενη μέρα. Μια κατάρα, όμως, θα αλλάξει κατά τη διάρκεια της νύχτας την εμφάνισή τους. Πως θα αναγνωρίσει τώρα ο ένας τον άλλον;

Read Next

MORE FROM

Σινεμά