Μετά τις Ζουλιά Ντικουρνό ("Titane") και Οντρέ Ντιγουάν ("Το Γεγονός"), οι οποίες απέσπασαν τα πρώτα βραβεία στα φεστιβάλ Κανών και Βενετίας, αντίστοιχα, η τελευταία ταινία της Σελίν Σιαμά έρχεται να επιβεβαιώσει πως το νέο γαλλικό σινεμά βρίσκεται σε ασφαλή χέρια. Χέρια σκηνοθετριών οι οποίες κατακτούν τον κόσμο εμπλουτίζοντας την κινηματογραφική μυθολογία της θηλυκής ενηλικίωσης / ανεξαρτητοποίησης με φρέσκιες ιδέες και συναρπαστικές εικόνες.
Η 41χρονη Σιαμά εστιάζει σταθερά σε ζητήματα γυναικείας ταυτότητας και σεξουαλικής αφύπνισης ("Water Lillies", "Αγοροκόριτσο", "Κορίτσια"), αποδεικνύοντας με το "Πορτραίτο Μιας Γυναίκας που Φλέγεται" πως διαθέτει αφηγηματική τόλμη, ποιητική ευαισθησία και κοινωνική οξυδέρκεια. Θα τις επιστρατεύσει ξανά για να μας διηγηθεί την ιστορία της μικρής Νελί, η οποία ξεκινάει με μια απώλεια και μια σειρά αποχαιρετισμών. Η μητέρα της μητέρας της έχει μόλις πεθάνει και το κορίτσι περνά από τα δωμάτια του οίκου ευγηρίας όπου ζούσε για να χαιρετήσει μία μία τις ηλικιωμένες φίλες της γιαγιάς της. Κατόπιν θα ταξιδέψει με τη μαμά της ως το πατρικό της τελευταίας στην εξοχή, όπου μαζί με τον πατέρα της θα κάτσουν για μερικές μέρες όλοι μαζί να τακτοποιήσουν τις τελευταίες εκκρεμότητες. Είναι το σπίτι όπου μεγάλωσε η μητέρα της, την οποία αρχίζουν να πλημμυρίζουν οι αναμνήσεις. Το επόμενο πρωί, όμως, εκείνη θα φύγει ξαφνικά, ενώ λίγο αργότερα η Νελί θα συναντήσει στο διπλανό δάσος ένα συνομήλικο μ’ αυτήν κορίτσι που της μοιάζει και την λένε Μαριόν, όπως και τη μητέρα της. Όταν θα πάει μάλιστα σπίτι της, εκείνο είναι πανομοιότυπο με το δικό τους, αλλά με τα έπιπλα ελάχιστα φθαρμένα, και η μητέρα της Μαριόν είναι η… δική της γιαγιά σε ηλικία σαράντα χρονών.
Μπορεί να ακούγεται σαν επεισόδιο της "Ζώνης του λυκόφωτος", όμως η "Μικρή Μαμά" δεν κάνει ούτε ένα μικρό βήμα μακριά από το ρεαλισμό. Η Σιαμά διατηρεί μια ξεκάθαρη, ανεπιτήδευτη παιδικότητα στο βλέμμα με το οποίο αγκαλιάζει την πραγματικότητα της Νελί, η οποία αμύνεται απέναντι στην τραυματική αίσθηση της (πολλαπλής) απώλειας με τον πιο αυτονόητο τρόπο. Την απόδρασή της στη φαντασία, την οποία η ταινία αντιμετωπίζει ακριβώς ως… αυτονόητη, περιγράφοντας με αξιοθαύμαστη σκηνοθετική κομψότητα πως στα μάτια ενός οκτάχρονου κοριτσιού όνειρο κι αληθινή ζωή, ανάμνηση και επιθυμία, παρελθόν και μέλλον μπορούν να συνυπάρξουν με μαγική απλότητα. Η αφηγηματική οικονομία της ταινίας είναι υποδειγματική και η ψυχολογική ευαισθησία της αξιοθαύμαστη, κατασκευάζοντας από βλέμματα, σιωπές και παιδικούς διαλόγους έναν παραμυθένιο κόσμο που δεν είναι άλλος από το δικό μας. Έχοντας όμως απολέσει προ πολλού την αθωότητά μας, έχουμε χάσει και την ικανότητα να αναγνωρίζουμε τα καθημερινά θαύματά του.
Περισσότερες πληροφορίες
Μικρή Μαμά
Μετά το θάνατο της γιαγιάς της, η οκτάχρονη Νελί βοηθά τους γονείς της να αδειάσουν το σπίτι στο οποίο μεγάλωσε η μητέρα της. Μια μέρα, στο διπλανό δάσος, η Νελί θα συναντήσει ένα κορίτσι της ηλικίας της.
