Candyman

3

Αρκούντως υποβλητική και εξόχως πυκνή στις οξείες πολιτικές επισημάνσεις της προσθήκη στη μυθολογία του Candyman, χωρίς ωστόσο να λείπουν οι στιγμές ρυθμικής αδράνειας

Candyman

Για το σινεμά του τρόμου, η κυκλοφορία του «Candyman» (Μπέρναρντ Ρόουζ, 1992) ήταν ένα σπάνιο γεγονός. Ελάχιστες ταινίες του είδους είχαν τολμήσει να ενσωματώσουν με σοβαρότητα στην αφήγησή τους την αφροαμερικανική εμπειρία, πόσο μάλλον από τη μεριά των καταπιεσμένων. Ο χαρακτήρας του τίτλου, ένας πρώην σκλάβος, ο οποίος απέκτησε γάντζο αντί για χέρι όταν λιντσαρίστηκε και προτού δολοφονηθεί άγρια, είναι μια μεταφυσική οντότητα που σωματοποιεί τις πληγές των Αφροαμερικανών και ζει αιώνια απαιτώντας εκδίκηση. Το μόνο που χρειάζεται για να ξεκινήσει το μακελειό είναι κάποιος να πει το όνομά του πέντε φορές στον καθρέφτη.

Candyman - εικόνα 1

Αυτήν τη φορά δεν τον επικαλείται μια λευκή γυναίκα αλλά ένας ευκατάστατος Αφροαμερικανός καλλιτέχνης, ο οποίος, γοητευμένος από το μύθο του Candyman, σχεδιάζει μια σειρά έργων, αγνοώντας πως έτσι θα βγει και πάλι ο γάντζος να θερίσει. Ευθύς αμέσως, η σκηνοθέτις Νία ΝταΚόστα, με τη σεναριακή συνδρομή του Τζόρνταν Πιλ («Τρέξε!»), κάνει μια αλλαγή που στρέφει νοηματικά την προσοχή στη ζωτική σημασία της διαφύλαξης της ιστορικής μνήμης.

Η πολιτισμική άγνοια του καλλιτέχνη τον φέρνει αντιμέτωπο με μια «θεία» τιμωρία που δεν αγγίζει όσους αναγνωρίζουν το θρύλο του Candyman. Επιπροσθέτως, η ΝταΚόστα χρησιμοποιεί έξυπνα στην ταινία τη φράση «πες το όνομά του», σύνθημα σε κάθε διαμαρτυρία κατά τις ρατσιστικής αστυνομικής βίας, για να υπογραμμίσει πως ένα τραγικό γεγονός δεν ξεχνιέται όσο οι κοινότητες φροντίζουν να μένει ζωντανό το όνομα του θύματος.

Candyman - εικόνα 2

Όλα, λοιπόν, τα τακτοποιεί αρκούντως υποβλητικά και εξόχως πυκνά η ταλαντούχα σκηνοθέτις, φέρνοντας την ταινία ακριβώς στο σημείο που πρέπει για να προκαλούνται πειστικές ανατριχίλες αλλά και εύστοχες πολιτικές επισημάνσεις. Μέχρις ότου η αφήγηση κάνει μια παράταιρη στροφή και δώσει προτεραιότητα σε μια δευτερευούσης αξίας υποπλοκή, η οποία απειλεί τη δραματουργική και εννοιολογική συνοχή όλου του φιλμ. Ευτυχώς, όμως, η ΝταΚόστα δε χάνει τον έλεγχο και επαναφέρει την προσοχή εκεί που πρέπει: στην ευθύνη απέναντι στην ιστορία.

Καναδάς, ΗΠΑ. 2021. Διάρκεια: 91΄. Διανομή: TULIP ENT.

Περισσότερες πληροφορίες

Candyman

3
  • Τρόμου
  • 2021
  • Διάρκεια: 91 '
  • Νία ΝταΚόστα

Ένας καλλιτέχνης μετακομίζει σε πολυτελές λοφτ πρώην εργατικής συνοικίας, όπου και ανακαλύπτει τον αστικό μύθο μιας βίαιης οντότητας, η οποία των εμπνέει να παραγάγει μια σειρά από έργα αγνοώντας τα αιματηρά γεγονότα που πρόκειται να προκαλέσουν.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Ψυχοθεραπεία, σινεμά και "Μια Επικίνδυνη Μέθοδος"

Η σειρά προβολών "Κινηματογράφος και Ψυχιατρική" συστήνεται από την αρχή ως "Σινεμά Ψ" και σας προσκαλεί στη θέαση της ταινίας του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
03/02/2023

Γιατί τόσος οσκαρικός χαμός για την Αντρέα Ραϊσμπορόου;

Η εξαιρετική ηθοποιός βρέθηκε να διεκδικεί "από το πουθενά" το Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου και παραλίγο να ξεσπάσει ένα -αστείο- σκάνδαλο.

Η αφίσα του 25ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης είναι γεμάτη καρδιά

Αποκαλύφθηκε η οπτική ταυτότητα της διοργάνωσης που ξεκινά πολύ σύντομα με πλήθος ταινιών τεκμηρίωσης.

"Off The Rails": Ένα ντοκιμαντέρ για το παρκούρ έρχεται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Το CineDoc παρουσιάζει την ιστορία δύο εφήβων της αγγλικής εργατικής τάξης οι οποίοι αψηφούν τη βαρύτητα.

"Αστερίξ και Οβελίξ: Στο Δρόμο για την Κίνα": Η επιστροφή ενός μεγάλου ευρωπαϊκού μπλοκμπάστερ

Γκιγιόμ Κανέ, Ζιλ Λελούς, Μαριόν Κοτιγιάρ, Βενσάν Κασέλ, ακόμα και τον ποδοσφαιριστή Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς συναντάμε στη διανομή της νέας γαλλικής περιπέτειας που εμπνέεται από τα αγαπημένα κόμιξ των Αλμπέρ Ουντερζό και Ρενέ Γκοσινί.

Αστερίξ και Οβελίξ: Στο Δρόμο για την Κίνα

Πρωτότυπη ιστορία που μένει πιστή στο πνεύμα των Ουντερζό και Γκοσινί, χωρίς να εκμεταλλεύεται πλήρως τον ανατολίτικο εξωτισμό. Συμπαθής ο καινούριος Οβελίξ Ζιλ Λελούς, απολαυστικός ο Καίσαρας Βενσάν Κασέλ, αναιμικός ο πρωταγωνιστής (και σκηνοθέτης) Γκιγιόμ Κανέ.

Χτύπος στην Καλύβα

Ατμοσφαιρικός και σεναριακά ευρηματικός όπως πάντα, ο δημιουργός της "Έκτης Αίσθησης" εκτροχιάζει το υποβλητικό θρίλερ του σε μια αδέξια, χοντροκομμένη παραβολή πάνω στον εγωισμό, τη θυσία και την κοινωνική "απομόνωση".