Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος, Αλλά Πρέπει να Μιλήσουμε για Κάτι Πολύ Σοβαρό

2,5

Απολαυστικά πικρή ως μαύρη κωμωδία και χειροπιαστά μελαγχολική ως υπαρξιακό δράμα.

Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος, Αλλά Πρέπει να Μιλήσουμε για Κάτι Πολύ Σοβαρό

Πριν από δέκα χρόνια, ο Γιώργος Γεωργόπουλος συστήθηκε κινηματογραφικά με το «Tungsten», ένα χειροποίητο ασπρόμαυρο φιλμ που αντικατόπτρισε με νεανική ορμή την ανθρωπογεωγραφία μιας Αθήνας που σκλήρυνε το πρόσωπό της στα σπάργανα της οικονομικής κρίσης. Τώρα ο σκηνοθέτης επιδεικνύει το εύρος της πρωτότυπης ματιάς του, αλλά και την ικανότητα να διαχειρίζεται περίτεχνα διαφορετικά μεταξύ τους είδη, όπως εν προκειμένω συμβαίνει με το δράμα και τη μαύρη κωμωδία. Αφορμή γίνεται η είδηση στα αυτιά του Άρη, ενός επιτυχημένου στελέχους εταιρείας (ιδανικός ο Όμηρος Πουλάκης), πως είναι φορέας ενός σεξουαλικώς μεταδιδόμενου ιού ο οποίος, όμως, προκαλεί θάνατο αποκλειστικά στις γυναίκες. Γι’ αυτό είναι υποχρεωμένος να συναντηθεί ξανά με τις –αθρόες– πρώην συντρόφους του ώστε να τους μεταφέρει το δυσάρεστο νέο.

Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος, Αλλά Πρέπει να Μιλήσουμε για Κάτι Πολύ Σοβαρό - εικόνα 1

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο χαρακτήρας του Πουλάκη απολαμβάνει όλα τα προνόμια του φύλου του· είναι ένας λιγότερο διαταραγμένος Πάτρικ Μπέιτμαν, δηλαδή ένας επιβλητικός στρέιτ άντρας γεμάτος αυτοπεποίθηση, που χρησιμοποιεί χωρίς έγνοιες το περιστασιακό σεξ ως διαφυγή, δίχως να νοιάζεται για τις γυναίκες που πλαγιάζουν πλάι του. Μοναδική ένδειξη κάποιας τρυφερότητας η φροντίδα ενός μπονσάι και η πίστη του αφεντικού του (ένας απολαυστικός Βαγγέλης Μουρίκης) πως μόνο εκείνος μπορεί να εκτιμήσει την ποίηση που γράφει. Ενώ, λοιπόν, ο Γεωργόπουλος πετυχαίνει από τη μία να διασκεδάσει με αυθεντικά πικρό χιούμορ την άβολη συγκυρία του πρωταγωνιστή κι από την άλλη να κάνει χειροπιαστή τη βαθιά μοναξιά του –«τιμωρώντας» τον παράλληλα όπως του αξίζει–, στις κομβικές στιγμές η αφήγηση ξεμένει από φρεσκάδα, από δυναμισμό στις αφηγηματικές κορυφώσεις αλλά και από ιδέες που θα εμπλούτιζαν ένα πραγματικά ξεχωριστό ως σύλληψη σενάριο.

Σκηνοθεσία: Γιώργος Γεωργόπουλος. Πρωταγωνιστούν: Όμηρος Πουλάκης, Βαγγέλης Μουρίκης, Ιωάννα Παππά, Κόρα Καρβούνη. Ελλάδα. 2019. Διάρκεια: 99 ́. Διανομή: WEIRD WAVE.

Περισσότερες πληροφορίες

Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος, Αλλά Πρέπει να Μιλήσουμε για Κάτι Πολύ Σοβαρό

2,5
  • Κωμωδία
  • 2019
  • Διάρκεια: 99 '
  • Γιώργος Γεωργόπουλος

Ένας επαγγελματικά επιτυχημένος άντρας, στέλεχος μιας μεγάλης εταιρείας, μαθαίνει πως είναι φορέας ενός σεξουαλικώς μεταδιδόμενου ιού, ο οποίος προκαλεί θάνατο αποκλειστικά στις γυναίκες. Η είδηση τον αναγκάζει να συναντηθεί ξανά με τις πολυάριθμες πρώην του ώστε να τους μεταφέρει τη δυσάρεστη είδηση.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

To 5o Balkan Can Kino Συμπόσιο Κινηματογράφου επιστρέφει στην Αθήνα

Προβολες ταινιών, μικρού και μεγάλου μήκους, καλλιτεχνικών εγκαταστάσεων, συζητήσεων και εργαστηρίων, σε παρουσιάσεις νέων καινοτόμων οπτικοακουστικών έργων που εγείρουν ερωτήματα σχετικά με τη δική μας ταυτότητα, θέση και σχέση με την αποαποικιοποίηση.

27/09/2022

Τα "Minions" προσπαθούν να διασκεδάσουν τη φθινοπωρινή μελαγχολία των κινηματογραφικών αιθουσών

Στην έκτη εβδομάδα του, το σίκουελ του πασίγνωστου animation επανήλθε στην κορυφή του ελληνικού box office, μπροστά από το άνοιγμα του θρίλερ "Μην Ανησυχείς Αγάπη μου".

Τα καλύτερα έρχονται για το Animasyros

Παρακολουθήσαμε το διεθνές φεστιβάλ animation με έδρα την Ερμούπολη αφήνοντάς μας υποσχέσεις για το μέλλον.

"Αnimation Storytelling Workshop" ή αλλιώς, τα πάντα για να φτιάξεις το τέλειο animation

Ένα εντατικό εκπαιδευτικό σεμινάριο που προσφέρει όλα τα απαιτούμενα εργαλεία για την εξέλιξη των επαγγελματιών του animation.

Τα βραβεία του 15ου Animasyros 2022

Δείτε όλους τους νικητές του διεθνούς φεστιβάλ animation της Σύρου.

Οι ταινίες που έρχονται στις αίθουσες την Πέμπτη 29/9

Μια επική περιπέτεια και τέσσερις ακόμα τίτλοι προσεχώς στις μαρκίζες των κινηματογράφων.

Ο Ομάρ Ελ Ζοχάιρι κάνει την πατριαρχία "Φτερά και Πούπουλα"

Συνομιλούμε με το σκηνοθέτη του πρωτότυπου αιγυπτιακού δράματος όπου ο Μαγικός ρεαλισμός συναντά κοινωνική καταγγελία.