Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων

2,5

Δύο οσκαρικές υποψηφιότητες (σκηνικά, κοστούμια) και ξενόγλωσση Χρυσή Σφαίρα για τον πρώτο έγχρωμο Φελίνι, ο οποίος έχει αφήσει οριστικά πίσω του το νεορεαλισμό.

Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων

Μετά το αριστουργηματικό «8 1/2», με το οποίο ο Φεντερίκο Φελίνι έκλεισε οριστικά τους λογαριασμούς του με το νεορεαλισμό και υιοθέτησε ένα ελεύθερο, πρωτοπόρο αφηγηματικό ύφος και μια αυτοαναφορική-(αυτο)ψυχαναλυτική θεματική, ο Ιταλός δημιουργός άνοιξε έναν καινούργιο δημιουργικό κύκλο στην καριέρα του. Ο αληθινός ήρωας των ταινιών του στο εξής δεν θα ήταν παρά αυτός ο ίδιος (οι αυστηρά προσωπικές αναμνήσεις, ιδέες, επιθυμίες και ανησυχίες του), ενώ το ονοματεπώνυμό του θα εξελισσόταν σε καλλιτεχνικό trademark κι εμπορικό ατού τόσο ισχυρό που γινόταν συχνά κομμάτι του τίτλου («Fellini - Satyricon», «Il Casanova di Federico Fellini», «Fellini’s Roma»).

Η βραβευμένη με ξενόγλωσση Χρυσή Σφαίρα «Ιουλιέτα των Πνευμάτων» είναι το πρώτο φιλμ της δεύτερης περιόδου του και το πρώτο έγχρωμο της φιλμογραφίας του (σε φωτογραφία του «μάγου» Τζιάνι Ντι Βενάνζο), εμπνέεται δε από την –προσωρινή– κρίση της σχέσης του με τη σύζυγο και μούσα του Τζουλιέτα Μασίνα (θα ξανασυνεργαστούν 21 χρόνια αργότερα στο «Τζίντζερ και Φρεντ»). Εκείνη ερμηνεύει εδώ μια συνονόματή της κυρία του καλού ιταλικού κόσμου την οποία ο σύζυγός της απατά, η ίδια όμως αρνείται να το αποδεχτεί. Όταν αρχίζει να το συνειδητοποιεί, ξεκινά μια μάχη με τα φαντάσματα των νεανικών της αναμνήσεων, αλλά και με αληθινά πνεύματα που την έχουν στοιχειώσει οδηγώντας την σε κρίση ταυτότητας.

Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων - εικόνα 1

Η πορεία της προς τη σχιζοφρένεια ή την απελευθέρωσή της από ένα σύμπλεγμα αυταπατών περνά μέσα από ένα πάτσγουερκ σκηνών με ονειρική ατμόσφαιρα και ψυχαναλυτικούς συνειρμούς, συχνά βαρυφορτωμένους κι όμως απλοϊκούς. Ο μπαρόκ παροξυσμός και η σουρεαλιστική ελαφρότητα σαρκάζουν θεαματικά (οσκαρικές υποψηφιότητες για σκηνικά και κοστούμια) αλλά επιφανειακά την αστική υποκρισία, τη μυστικιστική ασυναρτησία και τον κομφορμισμό της καθολικής θρησκείας, ιδέες οι οποίες επανέρχονται διαρκώς στο φελινικό σύμπαν, το οποίο αποκαλύπτει εδώ τα όριά του: αυτά ενός ονειρικού, αυτοβιογραφικού και άκρως «καλλιγραφικού» σινεμά, με φαντασμαγορικά, οπτικά ευρηματικά και παιχνιδιάρικα, αλλά συνήθως ρηχά κινηματογραφικά αποτελέσματα.

Ιταλία, Γαλλία. 1965. Διάρκεια: 137΄. Διανομή: NEO FILMS.

Περισσότερες πληροφορίες

Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων

Giulietta Degli Spiriti
2,5
  • Σινεφίλ
  • 1965
  • Διάρκεια: 137 '
  • Φεντερίκο Φελίνι

Η Ιουλιέτα, μια μεσόκοπη κυρία του καλού ιταλικού κόσμου την οποία απατά ο σύζυγός της, μάχεται με τα φαντάσματα των νεανικών της αναμνήσεων, αλλά και με αληθινά πνεύματα που την έχουν στοιχειώσει, οδηγώντας την σε κρίση ταυτότητας.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Μάχη

Ένα οικογενειακό δράμα ανοίγει την πόρτα στη σύγχρονη νεοελληνική ιστορία και πραγματικότητα. Σεναριακά ορθογραφημένο, παραμένει διακριτικό και τρυφερό χωρίς να κάνει συναισθηματικές παραχωρήσεις.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
05/11/2026

Club Kid

Σκηνοθετικό ντεμπούτο που εξερευνά την πατρότητα μέσα από μια συγκινητική και γεμάτη χιούμορ ιστορία ενηλικίωσης.

Ένας Γάτος με Καπέλο

Ζωηρή σε τέμπο, δυναμική στο σκίτσο, αλλά χωρίς πολλές παλαβές ιδέες μεταφορά ενός διάσημου βιβλίου του Δόκτορα Σους. Πολύ καλύτερη από τη live action εκδοχή του 2003.

Γκάζια στο Κόκκινο

Όχι μόνον πολύ σκληρός, αλλά και πολύ γρήγορος για να πεθάνει, ο Λίαμ Νίσον το σανιδώνει σε ένα γκαζιάρικο b-movie, το οποίο έχει πάρει εξ αρχής διαζύγιο από κάθε ίχνος ρεαλισμού.

Ραμαγιάνα: Η Γέννηση Ενός Θρύλου

Επική περιπέτεια φαντασίας, πρώτο μέρος της ακριβότερης ινδικής παραγωγής. Θεαματικότατη, μα υπερβολική σε όλα της – από τη μελοδραματική αφέλεια και τους μονοδιάστατους χαρακτήρες της ως τον καταιγισμό των ψηφιακών εφέ.

Nightborn

Ένα θρίλερ παγανιστικού τρόμου εκτροχιάζεται στο γκροτέσκο θέλοντας να σχολιάσει αλληγορικά (κι αυτό!) τις σχέσεις θηλυκότητας, μητρότητας και πατριαρχικής κοινωνίας.

Ευρύτερη Παλαιστίνη

Συνέχεια του προπέρσινου "Γάζα: Η Λωρίδα της Εξόντωσης", με ακόμα περισσότερες σοκαριστικές, αν και ατάκτως ερριμένες εικόνες να καταγράφουν μια αδυσώπητη γενοκτονία.