Με Κομμένη την Ανάσα

5

H ταινία-σύμβολο της νουβέλ βαγκ, η οποία άλλαξε τους κανόνες της σύγχρονης κινηματογραφικής αφήγησης.

Με Κομμένη την Ανάσα

Όσοι πιστεύουν ότι η κινηματογραφική ιστορία χωρίζεται στην προ και μετά Γκοντάρ εποχή έχουν τελικά δίκιο. Ξαναβλέποντας σήμερα την πρώτη και εμβληματικότερη ταινία του, διαπιστώνει κανείς πόσα χρωστά στον παιχνιδιάρικο και βαθιά υπαρξιακό αυτό ύμνο στην απόλυτη ελευθερία ολόκληρο το μοντέρνο σινεμά. Τα πάντα ξεκίνησαν από τη σεναριακή ιδέα μιας σελίδας που έδωσε ο Φρανσουά Τριφό στον τότε φίλο του και στην οποία περιγράφονταν πως ένας κλέφτης αυτοκινήτων σκοτώνει κατά λάθος έναν αστυνομικό και καταφεύγει στο Παρίσι, όπου έχει μια εφήμερη ερωτική σχέση με μια Αμερικανίδα.

Αφήνοντας πίσω του τη μυθιστορηματική, κλασική αφήγηση που «καταδυνάστευε» ως τότε το σελιλόιντ, ο Ζαν – Λικ Γκοντάρ μεταμορφώνει το απλό αυτό στόρι στην ταινία – σύμβολο της νουβέλ βαγκ, σε ένα ρομαντικό και αναρχικό κινηματογραφικό ποίημα, το τολμηρότερο (κι ίσως το μελωδικότερο) του 20ού αιώνα. Μετά το «Με Κομμένη την Ανάσα», από τα ρακόρ (τη σύνδεση) των πλάνων ως τη χρήση της ηχητικής μπάντας, τους φωτισμούς και τη διηγηματική λογική (τόσο σε επίπεδο πλοκής όσο και ανάλυσης χαρακτήρων), τίποτα δεν θα είναι το ίδιο πια για τις ιστορίες που θα μας αφηγηθεί η μεγάλη οθόνη. Ιστορίες στις οποίες το ίδιο το σινεμά κατέχει μια εξέχουσα δραματική σχέση, τόσο ως σινεφίλ αναφορά (ο Μπελμοντό μπροστά στη φωτογραφία του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ) όσο και ως παιχνίδι με τους κώδικες και τα είδη του (το νουάρ, η αστυνομική ταινία, το ερωτικό μελόδραμα).

Με Κομμένη την Ανάσα - εικόνα 1

Μπορεί πριν από τον Γκοντάρ οι Τζίγκα Βερτόφ και Λουίς Μπουνιουέλ, ανάμεσα σ’ άλλους, να αμφισβήτησαν θαρραλέα επί της οθόνης την παντοδυναμία της αριστοτέλειας αφήγησης, μπορεί στα τέλη της δεκαετίας του ’50 ο Αλέν Ρενέ και ο Μικελάντζελο Αντονιόνι να ξεκίνησαν να θεμελιώνουν τους νέους, ανατρεπτικούς κινηματογραφικούς κανόνες, ήταν όμως ο σκηνοθέτης τού «Με Κομμένη την Ανάσα» εκείνος που απελευθέρωσε οριστικά το σινεμά από τα δεσμά της λογοτεχνίας και του θεάτρου, καταξιώνοντάς το αποκλειστικά ως την τέχνη της κινούμενης εικόνας.

Περισσότερες πληροφορίες

Με Κομμένη την Ανάσα

A Bout de Souffle
5
  • Σινεφίλ
  • 1960
  • Διάρκεια: 89 '
  • Ζαν Λικ Γκοντάρ

Ένας κλέφτης αυτοκινήτων σκοτώνει έναν αστυνομικό και καταφεύγει στο Παρίσι, όπου έχει μια εφήμερη ερωτική σχέση με μια Αμερικανίδα.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Το σκηνοθετικό δίδυμο της "Αρκουδότρυπας" μάς αφηγείται το ταξίδι της πρώτης ταινίας του

Η "Αρκουδότρυπα" βρίσκεται στις αίθουσες και το σκηνοθετικό της δίδυμο, Χρυσιάννα Παπαδάκη και Στέργιος Ντινόπουλος, μας μιλούν για όλη τη δημιουργική διαδικασία που ακολούθησαν.

ΓΡΑΦΕΙ: ΦΩΤΕΙΝΗ ΝΙΚΟΛΙΤΣΑ
21/05/2026

Πέντε ρόλοι της Τίλντα Σουίντον που αξίζει να τσεκάρεις

Όσο κι αν η ίδια πιστεύει ότι το ευρύ κοινό την ξέρει μέσα από την Marvel και τη Narnia, η ίδια της η καριέρα έρχεται να την διαψεύσει. Κι αν δεν έχετε δει τις παρακάτω 5 ταινίες που πρωταγωνιστεί, αυτό είναι το σημάδι σας.

79ο Φεστιβάλ Καννών: Οι όμορφες εικόνες της Κοτζαμάνη, οι σκληρές αλήθειες του Μουντζίου

"Ναι μεν, αλλά..." για το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη, την ώρα που το "Fjord" του Κριστιάν Μουντζίου έβαλε πλώρη για μεγάλο βραβείο.

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 21 Μαΐου.

Ο Επιβάτης

Μια πολλά υποσχόμενη ταινία τρόμου από τον Νορβηγό σκηνοθέτη Αντρέ Έβρενταλ με μερικές πραγματικά τρομακτικές σκηνές αλλά ένα τετριμμένο τέλος, που το συναντάμε συνέχεια σε ταινίες του είδους.

Ο Μπίκο και η Ορχήστρα του

Ένα λιτά φτιαγμένο αλλά ειλικρινές ντοκιμαντέρ παρατήρησης με έντονη ανθρωποκεντρική ματιά.

Η Κυρία Από τη Σαγκάη

Κορυφαίο φιλμ νουάρ εξπρεσιονιστικής αισθητικής με μια εμβληματική femme fatale. Έντονη ειρωνεία, σαρκαστικός τονισμός του ρόλου της μοίρας και περίτεχνο σχόλιο για την επιθυμία ως ψευδαίσθηση.