Μετρ των οσκαρικών κινηματογραφικών βιογραφιών («Η Θεωρία των Πάντων», «Η πιο Σκοτεινή Ώρα», «Bohemian Rhapsody»), ο Νεοζηλανδός σεναριογράφος Άντονι ΜακΚάρτεν αφήνει προς στιγμήν τις σύγχρονες βρετανικές προσωπικότητες και στρέφει την προσοχή του σε μια γερμανο-αργεντίνικη διαμάχη· αυτή του πάπα Βενέδικτου ΧVI με τον καρδινάλιο Χόρχε Μπεργκόλιο, η οποία ξεκίνησε άτυπα το 2005, όταν οι δυο τους πήραν τις περισσότερες ψήφους ως διάδοχοι του Ιωάννη Παύλου ΙΙ στον παπικό θρόνο.
Ο Γερμανός Γιόζεφ Ράτζινγκερ, εκπρόσωπος της πιστής στη δογματική τήρηση των αρχών του καθολικισμού τάσης, εξελέγη τελικά νέος επίσκοπος Ρώμης, ύστερα από επτά χρόνια όμως πολλά άλλαξαν. Οι καταγγελίες για παιδεραστία ιερωμένων, γνωστές στην αγία έδρα, πληθαίνουν απειλητικά, όπως και οι κατηγορίες για οικονομικές ατασθαλίες, οι οποίες έχουν στείλει το δεξί χέρι του πάπα στη φυλακή. Στην άλλη άκρη της Γης, ο Χόρχε Μπεργκόλιο νιώθει πως δεν μπορεί πλέον να προσφέρει ως καρδινάλιος, απογοητευμένος από την αποκομμένη από τις ανάγκες των πιστών ιδεοληψία της καθολικής εκκλησίας. Στέλνει λοιπόν μια επιστολή στον πάπα για να τον πληροφορήσει πως πλέον επιθυμεί να συνεχίσει να υπηρετεί τον θεό ως απλός ιερέας. Η απάντηση έρχεται με τη μορφή πρόσκλησης από το Βατικανό, όπου ταξιδεύει για να συναντήσει τον ποντίφικα και να τον πείσει να υπογράψει την επίσημη παραίτησή του.
Η παρατεταμένη συνάντηση των δύο αντρών, η οποία ξεκινάει από το εξοχικό του πάπα στο καστέλο Γκαντόλφο και ολοκληρώνεται εντός των τειχών του Βατικανού, έχει στην αρχή τη μορφή μιας υψηλού επίπεδου αντιπαράθεσης πάνω στην ελευθερία ερμηνείας των ιερών γραφών κι «εκσυγχρονισμού» της δογματικής αλήθειας. Το άφθονο, ατακαριστό χιούμορ δίνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην πνευματώδη μονομαχία, την οποία απολαμβάνουν και χρωματίζουν ζωηρά οι δύο κορυφαίοι Βρετανοί ηθοποιοί, αμφότεροι υποψήφιοι για Χρυσή Σφαίρα. Ο εδώ και καιρό εκτός φόρμας Φερνάντο Μεϊρέγες («Η Πόλη του Θεού», «Ο Επίμονος Κηπουρός») τους σκηνοθετεί διατηρώντας πάντα τον σωστό τόνο της σκηνής και περνά δεξιοτεχνικά από την ένταση στο σασπένς, από εκεί στο χαριτωμένο σχόλιο και πάλι πίσω στο δράμα, χωρίς να χάνει τις συγκινητικές σπίθες και την κομψή ελαφρότητά του.
Δεν συμβαίνει το ίδιο όμως όταν, θέλοντας να σπάσει τη θεατρικότητα και να βαθύνει ψυχολογικά τον βασικό ήρωά του, ταξιδεύει στο κινηματογραφικά μελοδραματικό, ξύλινο παρελθόν του ιησουίτη Χόρχε Μπεργκόλιο. Μια άλλη ταινία παίρνει τότε τα αφηγηματικά ηνία, μόνο που δεν έχει, ευτυχώς, τη δύναμη να τα κρατήσει μέχρι τέλους. Όταν ο φακός εστιάζει ξανά στους δύο πάπες, το γοητευτικό σινε-τανγκό τους βρίσκει ξανά τέμπο κι έμπνευση, ολοκληρώνοντας μια χρονικά σύντομη μα πνευματικά επίπονη ψυχολογική (διπλή) οδύσσεια, η οποία φέρνει στην επιφάνεια τις πικρότερες αλήθειες με τον πιο γλυκό τρόπο.
Μ. Βρετανία, Ιταλία, ΗΠΑ. 2019. Διάρκεια: 125΄. Διανομή: ODEON.
Περισσότερες πληροφορίες
Οι Δύο Πάπες
Το 2012 ο Αργεντινός καρδινάλιος Χόρχε Μπεργκόλιο ταξιδεύει ως τη Ρώμη για να παραδώσει στον πάπα Βενέδικτο την επιστολή παραίτησής του, την οποία ο τελευταίος πρέπει να υπογράψει.
