La Dolce Vita

5

Χρυσός Φοίνικας και Όσκαρ κουστουμιών για μια ταινία-σταθμός του μοντέρνου σινεμά και αναπόσπαστο κομμάτι πλέον της ποπ κουλτούρας.

La Dolce Vita

Eξι δεκαετίες μετά την πρεμιέρα της η καλύτερη ταινία (μαζί με το «8 1/2») του Φεντερίκο Φελίνι εντυπωσιάζει ακόμη με περισσότερους από έναν τρόπους. Πρώτα έρχεται ο εικονοπλαστικός, με τα εντυπωσιακά πλάνα της νυχτερινής Ρώμης να αναδεικνύουν την «τέλεια ομορφιά» της Αιώνιας Πόλης, εικόνες που λειτουργούν αντιστικτικά με την εφήμερη λάμψη της γλυκιάς ζωής τής παρακμιακής αριστοκρατίας της. Αθάνατες είναι επίσης οι σκηνές του «ιπτάμενου Ιησού» της αρχής, με το ελικόπτερο να μεταφέρει ένα άγαλμα του σωτήρος με ανοιχτά χέρια πάνω από την ιταλική πρωτεύουσα, αλλά και το «μπάνιο» της Ανίτα Έκμπεργκ στη Φοντάνα ντι Τρέβι.

Ακολουθούν οι αφηγηματικές εκπλήξεις, καθώς ο Φελίνι αφήνει πίσω του οριστικά τον νεορεαλισμό (αμέσως προηγούμενη ταινία του ήταν οι «Νύχτες της Καμπίρια») και προτείνει ένα σινεμά με ψηφιδωτή και αποσπασματική δομή, απελευθερωμένη από τα δεσμά της ακαδημαϊκής σεναριογραφίας και ανοικτή στα σχόλια του σκηνοθέτη. Κινηματογραφικές καινοτομίες οι οποίες, μαζί με αυτές της νουβέλ βαγκ και του Μικελάντζελο Αντονιόνι (η «Περιπέτειά» του προβλήθηκε στο ίδιο Φεστιβάλ Κανών, με την «Dolce Vita» να κερδίζει τον Χρυσό Φοίνικα), διαμόρφωσαν ολόκληρο το μοντέρνο σινεμά.

La Dolce Vita - εικόνα 1

Τέλος, η προφητική ικανότητα της ταινίας να αποτυπώσει τόσο νωρίς και με τέτοια βιτριολική κομψότητα την αβάσταχτη, ρηχή και ψευτο-ελευθεριάζουσα γοητεία της μπουρζουαζίας είναι σοκαριστική. Ο δημοσιογράφος Μαρτσέλο Ρουμπίνι, ξεναγός μας στο πολύβουο σύμπαν τής (πάντα νυχτερινής) Βία Βένετο, είναι ένας άνθρωπος του 21ου αιώνα και η πολυτελής καθημερινότητά του το εφιαλτικό φρέσκο μιας κοινωνικής πραγματικότητας χωρίς ηθική πυξίδα, αληθινά πάθη και αξίες.

Ο Φελίνι απεικονίζει με εφιαλτικά σαγηνευτικό τρόπο το πώς η σύγχρονη ζωή έχει μετατραπεί σε ένα λαμπερό μα κούφιο θέαμα, με την ταινία του να δημιουργεί μέγα σκάνδαλο όταν προβλήθηκε, καθώς το Βατικανό την αποκήρυξε και βουλευτές ζήτησαν να απαγορευτεί. Γνώρισε όμως παγκόσμια επιτυχία (Όσκαρ κουστουμιών συνολικά από τέσσερις υποψηφιότητες) κι έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ποπ κουλτούρας, με τους όρους «ντόλτσε βίτα» και «παπαράτσι» να περνούν στο καθημερινό λεξιλόγιο.

Α/Μ. Ιταλία, Γαλλία. 1960. Διάρκεια: 174΄. Διανομή: NEO FILMS.

Περισσότερες πληροφορίες

La Dolce Vita

5
  • Σινεφίλ
  • 1960
  • Διάρκεια: 174 '
  • Φεντερίκο Φελίνι

Στιγμές από τη ζωή ενός δημοσιογράφου και υπεύθυνου Τύπου κινηματογραφικής εταιρείας, ο οποίος αναλαμβάνει την ξενάγηση μιας διεθνούς σταρ, ενώ παράλληλα συμμετέχει σε πάρτι της υψηλής κοινωνίας της Ρώμης.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Οι ταινίες που έρχονται στις αίθουσες την Πέμπτη 23/5

Άντονι Χόπκινς, Ράσελ Κρόου και Ράιαν Ρέινολντς προσεχώς στις μαρκίζες των κινηματογράφων.

ΓΡΑΦΕΙ: ΓΙΑΝΝΗς ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟς
19/05/2024

Αποχαιρετήστε τον Γιούργκεν Κλοπ με αυτό το must ντοκιμαντέρ

Οι άνθρωποι δούλεψαν στενά με τον σπουδαίο προπονητή της Λίβερπουλ μιλούν στα πέντε επεισόδια του "Jürgen".

77ο Φεστιβάλ Καννών: Ο Λάνθιμος διηγείται κατασκότεινες "Ιστορίες Καλοσύνης"

Επιστροφή στην εποχή του "Κυνόδοντα" και των "Άλπεων" για τον Έλληνα σκηνοθέτη, ο οποίος αν και εντυπωσιάζει με τη γεμάτη αυτοπεποίθηση δεξιοτεχνία του, κινδυνεύει να χάσει πολλούς από τους όψιμους θαυμαστές του.

Έρχονται κλασικά ιαπωνικά αριστουργήματα στα θερινά σινεμά

Ακίρα Κουροσάβα, Μίκιο Ναρούσε, Σοσέι Ιμαμούρα, Κένζι Μιζογκούτσι, Γιασουχίρο Όζου, Κον Ιτσικάουα, Κιγιόσι Κουροσάουα, Τακάσι Μίικε, Τεϊνοσουκε Κινουγκάσα, Χιρόσι Τετσιγκαχάρα & Μασάκι Κομπαγιάσι, σε ένα αφιέρωμα στους Ιαπωνικούς κινηματογραφικούς θησαυρούς.

Οι καλύτερες ταινίες που παίζουν τώρα στα σινεμά (15-22/5)

Μια λίστα με τις ιδανικότερες προτάσεις για κινηματογραφική έξοδο αυτήν την εβδομάδα.

Στο φεστιβάλ Αγών το σινεμά συναντά την αρχαιολογία

Ανακαλύψτε το πρόγραμμα της διοργάνωσης όπου η ιστορία εμπνέει τον κινηματογράφο.

77ο Φεστιβάλ Καννών: Το Megalo (χαμένο) στοίχημα του Φράνσις Κόπολα

Διπλά βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα, ο σκηνοθέτης του "Νονού" παρουσιάσε στις Κάννες το κινηματογραφικό σχέδιο στο οποίο επένδυσε σαράντα χρόνια από τη ζωή του. Το "Megalopolis", όμως, αποδείχτηκε δυστυχώς μια εκκωφαντική αποτυχία.