Κλόουν, γυναίκες, η Ρώμη, όνειρα, λαϊκές γιορτές, σινεμά, παιδικές αναμνήσεις… Μέσα σε τέσσερις δεκαετίες και 20 ταινίες ο Φεντερίκο Φελίνι έφτιαξε έναν εντελώς προσωπικό κι άμεσα αναγνωρίσιμο κινηματογραφικό κόσμο, όπου ο ίδιος ήταν ο αφηγητής, αλλά ταυτόχρονα και ο βασικός πρωταγωνιστής του.
Η απόφασή του να απομακρυνθεί από τη γραμμική εξιστόρηση ιστοριών και να φέρει τα δικά του βιώματα σε πρώτο πλάνο, μετατρέποντάς τα στο θεμελιακό σεναριακό υλικό του, έγινε μετά την παγκόσμια επιτυχία της «Dolce Vita» (1960), η οποία τον έφερε αντιμέτωπο με μια σειρά από καλλιτεχνικά ερωτήματα. Προσπαθώντας να τα απαντήσει με το μοναδικό τρόπο που γνώριζε καλά, τον κινηματογράφο, αποφάσισε να τα ζωντανέψει στο πανί ως εσωτερικές περιπέτειες του Γκουίντο Ανσέλμι. Ενός σκηνοθέτη σε βαθιά κρίση, ο οποίος βασανίζεται από φαντασιώσεις και έμμονες ιδέες σχετικά με την καθολική παιδεία του, τις σχέσεις του με τις γυναίκες και την αναζήτηση καλλιτεχνικού νοήματος.
Στο «8 1/2», την όγδοη ταινία της φιλμογραφίας του, ο Φελίνι αυτοψυχαναλύεται με τον πιο ευφυή, σπαρακτικό και πρωτοποριακό τρόπο, ενώνοντας αναμνήσεις, όνειρα και κινηματογραφικές εικόνες σ’ έναν ύμνο στη ζωή και το ίδιο το σινεμά. Ξεπερνώντας την ανάγκη να δέσει χαρακτήρες και γεγονότα σε μια ορθολογική μυθοπλασία, ο Ιταλός δημιουργός αποθεώνει την απόλαυση της αφήγησης και παρουσιάζει τον κόσμο σαν ένα ατέλειωτο πανηγύρι γεμάτο χρώματα και μουσικές (ίσως αυτό είναι το καλύτερο σκορ που έγραψε ο Νίνο Ρότα για το μετρ), όπου κάθε έννοια τάξης καταλύεται και ο «χαμένος χρόνος» αποκτά νόημα μέσω της διαπίστωσης ότι το νόημα απουσιάζει, τόσο στη ζωή όσο και στην τέχνη. Ταινία αναφοράς για κάθε καλλιτέχνη που στοχάζεται πάνω στο έργο του, βραβευμένη με ξενόγλωσσο Όσκαρ.
Α/Μ. Ιταλία, Γαλλία. 1963. Διάρκεια: 138΄. Διανομή: NEO FILMS.
Περισσότερες πληροφορίες
8½
Ο Γκουίντο Ανσέλμι είναι ένας σκηνοθέτης σε βαθιά κρίση, βασανιζόμενος από φαντασιώσεις και έμμονες ιδέες σχετικά με την καθολική παιδεία του, τις σχέσεις του με τις γυναίκες και την αναζήτηση καλλιτεχνικού νοήματος.
