Αγαπώντας τον Πάμπλο

2

Βιογραφική προσέγγιση μιας αμφιλεγόμενης προσωπικότητας, μέσω της οποίας ο σκηνοθέτης προσπαθεί άτσαλα να αποκαλύψει τις πλήρως αμοραλιστικές πολιτικές που έστησαν τον αμερικανο-κολομβιανό «πόλεμο των ναρκωτικών» των ’90s.

Αγαπώντας τον Πάμπλο

Βιογραφική προσέγγιση μιας αμφιλεγόμενης προσωπικότητας, μέσω της οποίας ο Αρανόα («Δευτέρες με Λιακάδα») προσπαθεί άτσαλα να αποκαλύψει τις διαπλεκόμενες, πλήρως αμοραλιστικές πολιτικές που έστησαν τον αμερικανο-κολομβιανό «πόλεμο των ναρκωτικών» των ’90s.

Αγαπώντας τον Πάμπλο - εικόνα 1

Γεννημένος για κινηματογραφικός ήρωας, ο Πάμπλο Εσκομπάρ μεσουράνησε ως ο απόλυτος βαρόνος των ναρκωτικών για μια δεκαπενταετία και άφησε πίσω του ιστορίες που μπορούν να γεννήσουν αμέτρητα συναρπαστικά σενάρια. Το συγκεκριμένο του Φερνάντο Λεόν ντε Αρανόα («Δευτέρες με Λιακάδα», «Μια Υπέροχη Μέρα») δεν είναι ένα από αυτά, αν και ο 50χρονος Ισπανός δημιουργός προσπαθεί να προσεγγίσει το μύθο του αμφιλεγόμενου αφεντικού του καρτέλ του Μεντεγίν με μια ενδιαφέρουσα πολιτική άποψη.

Όπως έχουμε δει πολλές φορές στη μεγάλη οθόνη, από τον «Σημαδεμένο» του Μπράιαν ντε Πάλμα μέχρι το πρόσφατο «American Made», ο πόλεμος για τη διακίνηση ναρκωτικών από τη Νότια Αμερική στις νοτιοανατολικές ακτές των ΗΠΑ και από εκεί σε ολόκληρη τη χώρα δεν ήταν μια αντιπαράθεση καλών και κακών, δικαίων και αδίκων. Μια τόσο κερδοφόρα μπίζνα δεν θα μπορούσε να μην εμπλέξει κυβερνήσεις, μυστικές υπηρεσίες, επιχειρήσεις, δικαστικά και νομοθετικά σώματα πολλών κρατών, με τον Εσκομπάρ να αποτελεί ένα απλό γρανάζι αυτού του καλοκουρδισμένου μηχανισμού, ο οποίος, όταν διαπίστωσε πως το κολομβιανό εξάρτημά του αποφάσισε να δουλέψει με το δικό του τρόπο, απλώς το… ξεμοντάρισε και το αντικατέστησε.

Αγαπώντας τον Πάμπλο - εικόνα 2

Δανειζόμενος την αφήγηση της ιστορίας από το αυτοβιογραφικό βιβλίο «Loving Pablo, hating Escobar» της Κολομβιανής τηλεοπτικής παρουσιάστριας κι ερωμένης του Εσκομπάρ, της Βιρχίνια Βαγέχο, ο Αρανόα περιγράφει την ιλιγγιώδη άνοδο και την κατακόρυφη πτώση του διασημότερου εμπόρου ναρκωτικών μέσα από διαρκή φλας μπακ-αυτόνομες σεκάνς που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στα αληθινά γεγονότα και στην κωμικοτραγική αναπαράστασή τους. Υπάρχουν πολύ χιούμορ και βιτριολική ειρωνεία στον τρόπο με τον οποίο το φιλμ σκιαγραφεί τη Βαγέχο αλλά και ολόκληρο τον διεφθαρμένο θίασο υπερασπιστών του καλού που περιτριγυρίζει τον εν συγχύσει αθώο Εσκομπάρ (ένας παρακμιακά συγκινητικός Χαβιέρ­ Μπαρδέμ). Υπάρχει επίσης η διά­θεση ανάδειξης της τραγικής, αναπόδραστης μοίρας των εξαρχής καταδικασμένων ηρώων, δεν υπάρχει όμως ο εύρυθμος κινηματογραφικός συντονισμός αυτών των διαφορετικών σεναριακών και σκηνοθετικών «τόνων», περιορίζοντας τον «Πάμπλο…» σε ένα άνισο περιγραφικό δράμα, εγκλωβισμένο στα στερεότυπα του «based on a true story».

Ισπανία. 2017. Διάρκεια: 123΄. Διανομή: ODEON.

Περισσότερες πληροφορίες

Αγαπώντας τον Πάμπλο

Loving Pablo
2
  • Δραματική
  • 2017
  • Διάρκεια: 123 '
  • Φερνάντο Λεόν ντε Αρανόα

Στο τέλος του 1993 η Κολομβιανή τηλεοπτική παρουσιάστρια Βιρχίνια Βαγέχο φυγαδεύεται από τη χώρα της με τη βοήθεια της αμερικανικής Δίωξης Ναρκωτικών. Πρώην ερωμένη του Πάμπλο Εσκομπάρ, θυμάται την ιλιγγιώδη άνοδο και την κατακόρυφη πτώση του μεγαλύτερου εμπόρου ναρκωτικών στην ιστορία.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Φτιαγμένος για Εκείνη

Διασκεδαστικό παραμύθι το οποίο χειρίζεται ανέμπνευστα το στοιχείο της σουρεαλιστικής φαντασίας, διαθέτει, όμως, μια απολαυστική όπως πάντα Ολίβια Κόλμαν.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
29/10/2026

"Jumanji: Open World" : Θα είναι το τελευταίο παιχνίδι;

Κυκλοφόρησε τo trailer του "Jumanji: Open World" με αγαπημένους ήρωες που μεταφέρουν το παιχνίδι στον πραγματικό κόσμο.

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 29 Οκτωβρίου.

Coyote VS Acme

Animation και live action συνδυάζονται πετυχημένα σε μια σεναριακά πρωτότυπη κωμωδία, η οποία θα μπορούσε να ήταν πιο ξέφρενη, γεμάτη χαρακτήρες των Looney Tunes και ευθείες αναφορές στην αμερικανική κοινωνικο-οικονομική πραγματικότητα.

Μουλέν: Ο Αντιστασιακός

Ατμοσφαιρικό, αν και δύσκαμπτο ιστορικό δράμα, η κλειστοφοβική σκηνοθετική προσέγγιση του οποίου πασχίζει να του προσδώσει σφυγμό και σασπένς.

Η Σκιά του Πατέρα μου

Οι οικογενειακοί δεσμοί, το τέλος της ανήλικης αθωότητας, η τραγωδία μιας χώρας και ένα στιλάτα σκηνοθετημένο δράμα το οποίο ξεπερνάει τη νατουραλιστική καταγραφή.

Μποϊούνα: Τρόμος στον Αμαζόνιο

Δεν είναι εξίσου κιτς με το "Ανακόντα", χωρίς όμως και να μπορεί να προσθέσει μια στάλα πρωτοτυπίας σε μια εξωτική, προβλέψιμη περιπέτεια επιβίωσης με οικολογικά μηνύματα.