Η απουσία σκηνοθετικής τόλμης και η επιλογή αφηγηματικών ευκολιών μεταφράζονται σε μια ακίνδυνη πλοκή, που εξελίσσεται ράθυμα, προβλέψιμα και με στόχο την εύκολη συγκίνηση.
Πριν από ένα χρόνο οι Γάλλοι έπαθαν ένα μικρό σοκ, καθώς είδαν το ξενοφοβικό Εθνικό Μέτωπο να περνά στον δεύτερο και καθοριστικό γύρο των προεδρικών εκλογών για πρώτη φορά στην ιστορία του. Πολλοί αναρωτήθηκαν εύλογα μήπως τελικά, έπειτα από δεκαετίες συνύπαρξης με μετανάστες και πρόσφυγες, οι Γάλλοι είναι ρατσιστές. Την απάντηση προσπαθεί να δώσει η ταινία του Ιβάν Ατάλ («Η Γυναίκα μου είναι Ηθοποιός»), αλλά με απλοϊκούς όρους. Ο καθηγητής Δικαίου Πιέρ προσβάλλει τη φοιτήτριά του και μετανάστρια δεύτερης γενιάς Νεϊλά κι έτσι υποχρεώνεται από το πανεπιστήμιο να τη βοηθήσει σε ένα διαγωνισμό ρητορικής.
Από τη μία ο Πιέρ, ένα τυπικό δείγμα αυτάρεσκου, συντηρητικού αστού, και από την άλλη η Νεϊλά, μια «άγρια», ανυπάκουη νέα, συγκρούονται σε ένα στερεοτυπικό στόρι δύο ετερώνυμων χαρακτήρων που μαλακώνουν μόλις γνωρίσουν ο ένας τον άλλον. Δίχως σκηνοθετική τόλμη, ο Ατάλ προκρίνει τις αφηγηματικές ευκολίες έναντι ενός επί της ουσίας σχολίου για την πολιτισμική απόσταση των χαρακτήρων, με αποτέλεσμα μια ακίνδυνη πλοκή, η οποία εξελίσσεται ράθυμα, προβλέψιμα και με στόχο την εύκολη συγκίνηση.
Γαλλία, Βέλγιο. 2017. Διάρκεια: 95΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ ΦΙΛΜ.
Περισσότερες πληροφορίες
Το Ταλέντο
Ένας καθηγητής προσβάλλει την ώρα του μαθήματος μια φοιτήτρια και, για να επανορθώσει, τη βοηθά σε ένα διαγωνισμό ρητορικής στον οποίο συμμετέχει.
